Showing posts with label 206. Show all posts
Showing posts with label 206. Show all posts

Friday, July 15, 2016

త్రైమాసిక సమావేశాల విశేషాలు

త్రైమాసిక సమావేశాల విశేషాలు


ముందనుకున్న ప్రకారం ఏప్రిల్‌ 18,19,20 తేదీలలో మండలి కేంద్ర కార్యాలయమైన దోరకుంటలో సత్యాన్వేషణ మండలి త్రైమాసిక సమావేశాలు జరిగాయి. సుమారు 20 మంది వివిధ ప్రాంతాల నుండి హాజరైనారు. ముందుగా పుట్టా సురేంద్రబాబు గారు మాట్లాడుతూ పలువిషయాలపై వివరణిస్తూ చర్చను సాగించారు. ఆ చర్చల సారాంశం క్లుప్తంగా...

నీకు తెలిసిన విషయాలను ఇతరులకు తెలియజేయాలన్నా, ఇతరులకు తెలిసినవి నీవు తెలుసుకోవాలన్నా భాషద్వారా తప్ప వేరొకమార్గము లేదు. అవునా కాదా ? చర్చించండి. చర్చానంతరం తేలిందేమిటంటే విషయం గ్రహించాలన్నా, గ్రహింపజేయాలన్నా భాషద్వారా తప్ప వేరే మార్గము లేదని అర్ధమైందనుకున్నాము. అలానే బృందచర్చల స్వరూప స్వభావాలు - వాటి తీరుతెన్నులపై చర్చించి 1. బృంద చర్చలో పాల్గొంటున్న వారందరూ కూడా బృంద చర్చలో పాల్గొంటున్నామన్న అవగాహన కలిగి అందుకు సిద్ధంగా వుండాలి. 2. బృంద చర్చలో ప్రశ్న ఎవరిని ఉద్దేశించి వేయబడిందో వారే స్పందించాలి. అలానే ప్రశ్న అర్ధమైందని నిర్ణయించుకున్నాకనే సమాధానము చెప్పటానికి ప్రయత్నించాలి. 3. ప్రశ్న ఏ విషయానికి ఎంత సమాధానం ఆశిస్తుందో ఆ విషయానికి అంత చెప్పినప్పుడే సరైన సమాధానము చెప్పినట్లు (అతనినే మితభాషి అంటారు) ఆ సమాధానము వీలైనంత క్లుప్తంగా దీర్ఘ ప్రసంగం కాకుండా ఉంటే బాగుంటుంది. 4. బృంద చర్చ ఎక్కువలో ఎక్కువ సఫలం అయిందనాలంటే చర్చలో పాల్గొన్న ప్రతి ఒక్కరూ చెబుతున్నది మిగిలిన అందరికీ తెలుస్తుండాలి. అలానే మిగతా అందరిదీ  అతనికి తెలుస్తుండాలి. అంటే ప్రతి ఒక్కరిదీ ప్రతి ఒక్కరికీ తెలుస్తుండాలి. ఇది జరగాలంటే చెప్పేవాడికి చెప్పడం చేతనైఉండాలి. వినేవాడికి వినడం చేతనైఉండాలి. అంటే బృంద చర్చలో పాల్గొనేవారికి చెప్పడము, వినడము చేతనై ఉండాలి. 5. బృంద చర్చలో ఆ విషయముపై అనేకానేక అభిప్రాయాలు వెల్లడి అయినప్పటికీ చర్చ ముగిసే సమయానికి చర్చనీయాంశము పట్ల సమానమైన అవగాహన కలిగించుకోగలగాలి. అప్పుడే ఆ బృంద చర్చ ప్రధానోద్దేశ్యము నెరవేరినట్లు.

ముఖ్యముగా జిజ్ఞాన, ఉత్సుకతల మధ్య తేడాపాడాలు తెలిసుండాలి. 'జ్ఞాతుం యిచ్చ జిజ్ఞాస' తెలుసుకోవాలనే గట్టి కోరిక. ఇట్టివారికి మాత్రమే తెలుసుకోదగిన విషయములో ఇప్పటికి ఎంత తెలిసింది, ఇంకెంత తెలియవలసి ఉందో తెలుస్తూ ఉంటుంది. ఉత్సుకత అంటే కుతూహలము అంటాము. అది ఏమిటో తెలుసుకోవాలన్న పైపై కోరికే గాని తెలియలేదన్న తపన ఉండదు. తగినంతగా కనుక విషయాన్ని తెలుసుకోగోరేవారికి ఆ విషయంపై జిజ్ఞాస ఉండిఉండాలి. కేవలం ఉత్సుకత వలన ప్రయత్నము ఉండదు, తెల్సుకోవడమూ జరగదు.

ఇలానే నిజాయితీ కలిగి ఉండడానికి, నిజము తెలిసి ఉండడానికి ఏమైనా తేడా ఉందా? సంబంధం ఉందా? రెండూ ఒకటేనా, అన్న విషయము చర్చకు రాగా చర్చించి 1. నిజము తెలిసిన వాడు, నిజాయితీ లేనివాడూ ఉంటాడు. 2. నిజాయితీ పరుడై నిజము తెలియని వాడూ ఉంటాడు అని తేల్చాము. నిజాయితీని వివరిస్తూ లోపలా బైటా ఒక్కటిగానే ఉండటం అంటే అనిపిస్తున్న దానికి అనుగుణంగానే మాటా, చేతా కలిగి ఉండడం అని అర్థం అనుకున్నాము. ''నిజం తెలిసి నిజాయితీ పరుడైన వాని మాట స్వీకరించవచ్చు'' అనుకున్నాం. ఉద్దేశ్యపూరకంగా తప్పుచేసేవాడు, ఉద్దేశ్యపూరకము కాకపోయినా తప్పుచేసేవాడు ఉంటారు. నిజం తెలిసి నిజాయితీ లేనివాడు ఉద్దేశ్యపూర్వకంగా తప్పుచేసేవాడని, తెలియని వాడుగా ఒప్పుకోవడం ఇష్టంలేక ఏదో ఒకటి చెప్పేవాడు తప్పుచేసేవాడే కాని అతనిది ఉద్దేశ్యపూర్వకం అనలేము అనీ అనుకున్నాము. అలానే విధానాల్లో కూడా వంద విషయాలలో నిజం చెప్పాడు కనుక నూట ఒకటవది కూడా నిజం అనుకోవటం తప్పువిధానమని, పది సార్లు అబద్దం చెప్పాడు కనుక పదకొండో సారీ అబద్దమే చెబుతాడనుకోవటం కూడా తప్పువిధానమేననీ అనుకున్నాం.

అసలు సత్యాన్ని ఆచరించాలి అంటే మొదట దాన్ని (సత్యాన్ని) వెతకాలి, గమనించాలి, అంగీకరించాలి, స్వీకరించాలి ఆ తరువాతే ఆచరించడము. పై ఐదు అంశాల మధ్య తేడాలున్నాయని ఒకింత సూక్షంగా పరిశీలిస్తేగాని తెలుసుకోలేము. సత్యాన్వేషిగా ఉండడమే అన్నిటికంటే కష్టము. వాస్తవిక దృష్టి కలిగి ఉన్నవారే సత్యాన్వేషిగా ఉండగలరు. స్వర్గము ఉందా? లేదా? అని ప్రశ్నిస్తే ఉందనే వాళ్ళో, లేదనే వాళ్ళో ఉంటారు గాని తెలియదు అనేవాళ్ళు చాలా తక్కువ. తెలియదు అనడమంటే ఉందనిగాని, లేదని కాని అంగీకరించటము లేదని అర్థము. ఉంది, లేదు అనుకునే వాళ్ళు తమకు తెలియకుండగనే తెలుసనుకుంటున్నామన్న సంగతి కూడా తెలియని వాళ్ళని అర్థము. అందుకనే వాస్తవిక దృష్టి కలిగి ఉండడము కష్టమని చెబుతున్నాము. పుస్తకము చదివి మాకు నిజం తెలిసిందనుకునేవాళ్ళు అలానే నిజం కాదని తెలిసింది అనేవాళ్ళంతా వాస్తవికులు కాదనే అర్థం. కారణము పుస్తకము చదివితే వారు ఏమంటున్నారో, వీరు ఏమంటున్నారో తెలుస్తుంది కాని అది నిజమో, కాదో తెలియదన్న విషయము కూడా వారికి తెలిసిలేదు కనుక. వాస్తవిక దృష్టి కలవారు సత్యం సార్వత్రికం అంటారు. సత్యం వ్యక్తిగతమని (వయక్తికం) అని ఎవరైనా అంటే సత్యాసత్యాలకు విచారణ స్థానం ఉండదని అర్థం. అనగా సత్యాసత్యాలు తేల్చలేమని అర్థం.

నోట్‌ : సత్యాలు మారతాయి అనేవారు సత్యాసత్యాలు తేల్చుకోగలమంటారో లేదో అడిగి చూడాలి. అసలు విజ్ఞాన శాస్త్రముయొక్క దృష్టి ఉన్నది ఉన్నట్లు గమనించడమే. సత్యాలు మారుతుంటే విజ్ఞాన శాస్త్రము ఎలా గమనిస్తుందో కూడా వారే చెప్పాలి (కోట ప్రసాదు).

రెండవ రోజు సమావేశం 19వ తేదీ ఉదయం 9 గం.లకు మొదలైంది. శాస్త్రీయ దృక్ఫధం అంటే ఏమిటి? దాని ఆవశ్యకత ఏమిటి? గురించి మాట్లాడుకోవటం జరిగింది. ముందుగా దృక్ఫథాలు ఎలా ఏర్పడతాయో పరిశీలించటం జరిగింది. మనకు అనేక విషయాలు ఆయా ఇంద్రియాల ద్వారా తెలుస్తూ ఉంటాయి. అలా తెలిసిన దానినే అనుభూతి అంటాము. ఇలాంటి కొన్ని అనుభూతులు ఒకే రకంగా ఏర్పడడాన్ని బట్టి ఒక సాధారణ సూత్రాన్ని రాబడతాము. దాన్ని అభిప్రాయము అంటాము. అలా ఏర్పడ్డ అభిప్రాయాన్ని అనుసరించి దానిపై మరొక అభిప్రాయాన్ని ఏర్పాటు చేసుకుంటాము. దాన్నే దృక్ఫథం అంటాము. మొదటి అభిప్రాయం ఏర్పడుట వలన ఆ అభిప్రాయం ఏర్పరచి వారిపట్ల మన వైఖరి ఏమిటి? మనము వారిఎడ ఎలా ప్రవర్తించాలి అన్న రెండు రూపాలలో దృక్ఫథము ఉంటుంది. అన్ని దృక్ఫథాలు అభిప్రాయాలే కాని, అన్ని అభిప్రాయాలు దృక్ఫథాలు కావని గమనించాలి.

శాస్త్రీయ ధృక్ఫథము అంటే సరైన దృక్ఫథము అని అర్థము. శాస్త్రీయ దృక్ఫథము అలవడాలంటే ముందేర్పరచుకున్న అభిప్రాయాలలో నుండి చూడకూడదు. రాగద్వేషరహితుడవై చూడాలి. అంటే సూత్రప్రాయంగా నువ్వు నువ్వుగా ఉండి దాన్ని దాన్నిగా చూడాలి అంటాము.శాస్త్రీయ దృక్ఫథము విషయము గమనించేవారు ఎలా ఉండాలో చెబుతుంది. అంటే ఆయా విషయాలు పరిశీలించే వ్యక్తి ఎలాంటి చూపు కలిగి ఉండాలో తెలిపేదే శాస్త్రీయ దృక్ఫథం.

ముందేర్పరచుకున్న అభిప్రాయాలను ప్రక్కనబెట్టి చూడగలగాలి. దీనినే పూర్వనిశ్చితాభిప్రాయాలు విడిచిపెట్టి చూడడం అంటాము. ఈ పూర్వ నిశ్చితాభిప్రాయాలు అన్నమాట క్రింద అప్పటికి ఏర్పడియున్న అభిప్రాయాల జాబితా అంతా వస్తుంది. శాస్త్రీయ దృక్ఫథము ఆ జాబితాను కొన్ని రాసులుగా విభజించింది. వాటిని అనుకూల దృష్టి, ప్రతికూల దృష్టి అనవచ్చు. శాస్త్రీయ ధృక్ఫథము ఇప్పుడున్నదానిని పరిశీలించే సందర్భములో ఈ రెండు దృష్ఠులను విడిచిపెట్టమంటుంది. ఎందుకంటే ఈ రెండు దృష్టులు పరిశీలనాంశాన్ని లోగడ పరిశీలించడం ద్వారా ఏర్పడినవి గనుక. మన ఉద్దేశ్యము పరిశీలనాంశము ఇప్పుడు ఎలా ఉన్నది తెలుసుకోవడమే. ఇప్పటికి ఏర్పడియున్న దృష్టులు గతంలో అవి ఎలా ఉన్నాయో దానిని అనుసరించి పుట్టినాయి గనుక. ఇప్పుడు అవి ఎలా ఉన్నాయో గమనించడానికి అవి 1. అనవసరము, 2. ఆటంకము (కొన్ని సందర్భాలలో). కనుకనే శాస్త్రీయ దృక్ఫథము ఆయా విషయాలను పరిశీలించే సందర్భంలో ఈ రెండు దృష్టులను విడిచిపెట్టమంటుంది. ఇవి విడిచిపెట్ట వలసిన దృష్టులైతే కలిగి ఉండవలసిన దృష్టి అన్నదాన్ని గురించి కూడా శాస్త్రీయ దృక్ఫథము చెబుతుంది. దానినే ''తటస్థ దృష్టి'' అంటున్నాము. విషయాన్ని యథాతథంగా గమనించడంలో తటస్థ దృష్టి కలిగి ఉండాలి. ఉదాశీన దృష్టి అంటే పట్టించుకోనితనము. అది అన్నింటికంటే ప్రమాదకరమైనది కూడా. శాస్త్రీయ దృక్ఫథము, విషయము ఎవరు చెప్పారో అనిగాక, ఏమి చెప్పారో చూడమంటుంది. ఇలానే శాస్త్రీయ పద్ధతి కూడా వివరించుకోవడం జరిగింది. రాజ్యాంగము 51ఎ(హెచ్‌) లో, శాస్త్రీయ దృక్ఫథము ప్రజలకు అలవరచుకోవాలన్న నిర్దేశం ఉంది. అంటే దాని ఉద్దేశము మూఢనమ్మకాలనుండి ప్రజలను దూరం చేయాలన్నదే. చెప్పాము గనుక చేయడం కంటే ఎందుకు చేయాలో తెలిసి చేయడం సరైన పద్ధతి.

అధ్యయనం ఎలాచేయాలన్న విషయంపై ఒక ప్రయోగము చేయుట జరిగినది. ఎంపిక చేసుకున్న రెండు పుస్తకాల నుండి రెండు పేరాలు ఇచ్చి, ఈ పేరాలలో ఎన్ని వాక్యాలు ఉన్నాయి? ఎన్ని అభిప్రాయ ప్రకటనలు ఉన్నాయి? అందులో మీకు ఎన్ని అర్థమైనాయి? మీరు ఒప్పనుకొంటున్నవి ఎన్ని? తప్పు అంటున్నవి ఎన్ని? తేల్చుకోలేకపోతున్నవి ఎన్ని అనిపిస్తున్నాయి? అలానే అర్థం తెలియని పదాలు ఎన్ని? అవి ఏవి? సభికుల సమాధానాలు విన్నాక ఒక విషయం తెలిసింది. రచయితలందరము గమనించవలసిన ముఖ్య విషయము ఒకటుంది. ఒక రచన చేసో, ఒక ఉపన్యాసము ఇచ్చో మనకు తెలిసింది ఎదుటి వారికి చెప్పామని తృప్తిపడుతుంటాము చాలామందిమి. కానీ మన రచన ఎప్పుడైనా కొద్దిమందికి ఇచ్చి మీకు ఏమి అర్థమైందో చెప్పమని చూశామా? ఇలాంటి ప్రయోగము ఎప్పుడైనా చేశామా? చాలామందిమి చేసిఉండము. కారణము మనము చెప్పడము, వ్రాయడము ఏమిటి, ఇతరులకు అర్థము కాకపోవడం ఏమిటి? అర్థం చేసుకోలేక పోతే వారి స్థాయికి విచారించడం తప్ప ఏమీచేయలేము అని మనలను మనం సమర్థించకుంటాం. మనం ఎందుకు ఈ రచన చేశామో? అది నెరవేరిందో లేదో? అన్న యోచనే కానరాదు. నిజంగా మనం రాసింది ఎదుటి వారికి అర్థము కావాలి, వారు దానినుండి ఉపయోగం పొందాలి అన్న ఎరుకగానీ ఉండి ఉంటే, వెనక్కి తిరిగి చూసుకోవలసిన అవసరం ఉందన్న ఆలోచన వచ్చేది. ఇది గమనించాకైనా అలాంటి ప్రయోగము చేయకపోవడం (తెలియకో, అనుకోకో) జరిగిందంటే, మన  రచనలు, మన ఉపన్యాసాలు ప్రజలకు ఉపయోగపడాలన్నదానికంటే మనకెంత పేరుప్రతిష్టలు తెచ్చాయో అన్నదానికో, ఆత్మసంతృప్తికో పనికివస్తాయి అంతే. అసలు విషయమేమిటంటే, అలా ఆత్మ సంతృప్తి పొందడానికో, పేరుప్రతిష్టల కొరకో అలాటి రచనలు చేసేవారు కూడా ఈ ప్రస్తావన వచ్చినప్పుడు, తమకలాటి ఆలోచన లేదనీ, జనం కోసమే ఈ రచన చేశానని అంటుంటారు. ఆ భ్రమనుండి  బైటపడతారని ఆశిస్తాను. (కోటప్రసాదు).

మండలి భవిష్యత్‌ కార్యాచరణను నిర్దేశిస్తూ మరిన్ని సభ్యత్వాలు చేర్పించాలని, మరిన్ని మండలి శాఖలు విస్తరింపచేయాలని నిర్ణయించుకోవటం జరిగింది. కొంతమంది నూతన సభ్యులను చేర్పించుకోవటం కూడా జరిగింది.   - రిపోర్టర్‌, కోట ప్రసాద శివరావు.

నియంతృత్వపు ఉక్కుపాదాల క్రింద నలుగుతున్న ప్రజాస్వామ్యం - పార్టీలు - ప్రచారాల తీరుతెన్నులు


నియంతృత్వపు ఉక్కుపాదాల క్రింద నలుగుతున్న ప్రజాస్వామ్యం - పార్టీలు - ప్రచారాల తీరుతెన్నులు


దేశంలో 1. మోడీ 2. రాహుల్‌ గాంధీ, సోనియాగాంధీ, భారత ప్రధాని - ప్రచారాలు

రాష్ట్రంలో :-
 1 తెలుగుదేశం - చంద్రబాబు నాయుడు, 2. లోకేష్‌ 3. బాలకృష్ణ

2. టి.ఆర్‌.ఎస్‌  - 1. కె.సి.ఆర్‌ 2. కవిత  3. హరీష్‌రావు

3. వైకాపా - జగన్‌ 2. షర్మిల 3. విజయమ్మ

4. సి.పి.ఐ - 1. నారాయణ

5. సి.పి.ఐ (ఎమ్‌) - 1. రాఘవులు

6. బి.జె.పి - 1. మోడీ 2. వెంకయ్య నాయుడు 3. చిన్నమ్మ

7. కాంగ్రెస్‌ - 1. రాహుల్‌ 2. సోనియా 3. ప్రధాని 4. ప్రియాంక గాంధీ

8. జైసమైక్యాంద్ర -  కిరణ్‌ కుమార్‌ రెడ్డి

9. లోక్‌సత్తా - జయప్రకాష్‌ నారాయణ

10. ఆమ్‌ ఆద్మీ - కేజ్రీవాల్‌

11. టి.ఆర్‌. యల్‌.డి - జయప్రద

12.     - మందకృష్ణ మాదిగ

13. ఎం.ఐ.యం - అసదుద్దీన్‌

గమనిక :- చిన్నా చితకా పార్టీలనలా ఉంచితే ఈ ఎన్నికల్లో ప్రధానంగా 1. బిజెపి 2. కాంగ్రెసు 3. టి.డి.పి 4. వైకాపా 5. టిఆర్‌ఎస్‌ మధ్యనే యుద్ధంయుద్ధం జరుగుతూ ఉంది. యం.ఐ.యం యుద్ధంలో లేదుగానీ పై అయిదింటిలో దేని బలాన్నెనా తగ్గించడానికీ, పెంచడానికీ కూడా సత్తా కలిగి ఉందది.

కొన్ని విషాద సంఘటనలు


ఒక విషాదం :- స్వాతంత్య్ర పోరాటం నాటికి కాంగ్రెసుకు దీటైన ప్రత్యామ్నాయంగానూ, ప్రతి పక్షంగాను మనగలిగిన కమ్యూనిస్టు పార్టీ, 'నానాటికీ తీసికట్టు నాగం బోట్టు' అన్న సామెతగా బలహీన పడుతూ వచ్చి, చివరకీనాడు మనుగడ పోరాటం చేస్తూ ఉంది. ఆ పార్టీలోని ప్రధాన కూటాలైన సి.పి.ఐ,  సి.పి.యంలు ఒకటి కాంగ్రెసుతోనూ, మరోటి వైకాపాతోనూ జత కట్టడం, కనీస పక్షం ఆ రెంటివరకైనా కలసికట్టుగా ఎన్నికల వరకైనా పొత్తుకు సిద్దపడకపోవడం దానికదే ఒక పెద్ద విషాదం.

మరో విషాదం :- 67 ఏండ్ల స్వతంత్ర భారత చరిత్రలో, రాజకీయాలంటే కుట్రలు, కుతంత్రాలు ఎత్తుగడలు - చిత్తు చేసుకోడాలు, అస్మదీయులు - తస్మదీయులన్న పోకడలు, వివిధ పార్టీలలో ఉంటూనే, ఎవరి అవసరాలు వారు తీర్చుకోడాలు, ఒకరి అవసరాలు ఒకరు తీర్చడాలు, అన్న మాటేనని నమ్ముతూ వచ్చిన జనం; ఏ కళనున్నారోగానీ లోక్‌సత్తాను, ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీని, మంచి రాజకీయాలకు మొలకలుగా తలచినట్లు కనపడింది. 30 ఏండ్ల వెనక్కి వెళ్ళి చూస్తే - జనతా పార్టీ విషయంలోనూ ప్రజలు మంచికి అనుకూలంగా నిలబడిన దాఖలా కనపడుతుంది. అయితే పెద్ద విషాదమేమంటే, ఎప్పుడో ఒకసారైనా, ఈ ఒక్కసారి చూద్దామనుకుంటూ జనం సాంప్రదాయ రాజకీయ పార్టీలనకు విడచి వీరివైపు అనుకూల దృష్టి పెట్టినా, వీరెవరూ జనం నమ్మకాల్ని సొమ్ము చేసుకోలేదు సరికదా వమ్ము చేశారనీ అనవచ్చు. మంచి రాజకీయాల దిశగా మరో గట్టి యత్నం చేద్దామనుకునే వారికి, ఈ మంచివారి వైఫల్యాలు పెద్ద అడ్డుగా నిలుస్తాయి. ఇదీ మరో పెద్ద విషాదమే. ఈ ఎన్నికల్లో లోక్‌సత్తా ఎవరితోనైనా పొత్తులకు సిద్దం అంటూ దేబిరించుకున్నంతగా ప్రవర్తించడాన్ని, విషాదంగా కాక ఎలా అర్థం చేసుకోగలం? ఒకరోజు మీడియాలో ఆమ్‌ ఆద్మీతో పొత్తంటూ లోక్‌సత్తా బహిరంగ ప్రకటన రావడం, మరునాడు అలాటిదేమీ లేదని ఆమ్‌ ఆద్మీపార్టీ తరపున మరో ప్రకటన రావడం; మంచిరాజకీయాలు వస్తే బాగుండుననుకునే వారికి విషాద వార్తకాక మరేమిటి?

మల్కాజిగిరిలో మరో విషాదం :-

సమాజహితైషేననదగ్గ జె.పి. మల్కాజిగిరి నెందుకు ఎంచుకున్నారో నిజాయితీగా ఆయనే చెప్పాలి. రాష్ట్రాన్ని వదలి, కేంద్రం వైపుకు ఎందుకు దృష్టి పెట్టారోనూ ఆయన చెపితేనే మేలు, కేంద్రంలో ఉంటే ఎన్నో చేయవచ్చులాటి, వాదనకు చెప్పే కారణాలకంటే, బలమైన కారణాలున్నాయనడమే నా హేతుబుద్దికి (వివేకానికి) నిజమనిపిస్తోంది. ఈ మధ్య ఆయన, లోక్‌సత్తా సంస్థగా ఆవిర్భవించిన సందర్భంలో తొలినాళ్ళలో ప్రకటించిన పలువిలువైన అభిప్రాయాలకు వేరుగా ప్రవర్తించడం, మాట్లాడడం కనపడుతూ వస్తొంది. ముఖ్యంగా, ఆర్థికాభివృద్ధి విషయంలో సరళీకృత ఆర్థిక విధానం, భారీ పరిశ్రమల నిర్మాణం, విదేశీ పెట్టుబడులతో సహా పెట్టుబడి దారుల నాహ్వానించాలనడం, అధికోత్పత్తే ఆర్థికాభివృద్ధికి తిరుమంత్రమన్నట్లు మాట్లాడడం, నా అవగాహనననుసరించి రాజ్యాంగ స్ఫూర్తికి విరుద్దం. సమానాభివృద్ధి మూల సూత్రంగా లేని, మూలవనరులను పొదుపుగా వాడుకోవాలన్న దృష్టిలేని, ఏ అభివృద్ధీ రాజ్యాంగాశయాలకు అనుగుణ్యమైంది కానే కాదు. ఈ విషయంలో, రాజ్యాంగ నిర్మాణంలో కీలకపాత్ర పోషించిన అంబేద్కర్‌ రాజ్యాంగ సభలో పలికిన అత్యంత కీలకమైన మాటల్ని గుర్తు చేసుకోవడం ఉచితం. సోషలిస్టు ఆర్థిక విధానాన్ని అమలు పరచుకోకుండా ఆర్థిక సమానత్వాన్ని సాధించడం ఎలా సాధ్యమో నా ఊహకందడం లేదు. అనంటాడాయన. ఆయనన్నాడని కాదుగానీ, సమానాభివృద్ధి భవిష్యత్తుకు భద్రత అన్నది వివేకం కోరదగిన భావనేనని అంగీకరించగల వాళ్ళంతా, అలానే ఆలోచించాలి. ఆలోచిస్తారు.

మరో సమాజహితైషీ, సామాజిక క్షేత్రాలకు చెందిన వివిధ అంశాలలో లోతైన అవగాహన కలిగిన మేధావీ, కె. నాగేశ్వర్‌ గారూ మల్కాజిగిరి నుండే లోకసభకు అభ్యర్థిగా నిలబడ్డారు. తాను గెలవాలన్న దృష్టితోకంటే, ఆర్థికాంశాలకు సంబంధించి జె.పి. పోకడను ఎండగట్టడానికనే ఆయన మల్కాజిగిరిని ఎంచుకున్నారు. ఆర్థికాంశాలకు సంబంధించి జె.పి చెపుతున్న దానిని, ఖండించకపోవడం ఒక మేధావిగా, రాజ్యాంగాశయాన్నెరిగిన వాడిగా తగని పని అని అనుకుని, దానిని ఖండించడం తనకు నైతిక బాధ్యత అనంటూ ఆయన ఆస్థానంలో నిలబడ్డారు.

నిజానికి, వారిద్దరి వ్యక్తిత్వాలను బట్టిగానీ, వారికున్న విజ్ఞత, వివేక సామర్ధ్యాలను బట్టిగానీ, వారిరువురూ, (అలాంటి మరికొందరూ) కూడా శాసనసభల్లోనూ లోక్‌సభలోనూ ఉండాలి. అట్టి వారిని మనలాంటివారం పట్టుబట్టి ఎంపిక చేసుకుని చట్ట సభల్లోకి పంపుకోవాలి. ఆవేశానికి లోను కాకుండా వారిరువురూ వేరు వేరు స్థానాల్లో నిలబడి, ఇరువురి తరపునా ఇరువురూ ప్రచారం చేసుకుని ఇరువురూ ఎన్నిక కావడానికి చేయవలసినంతా, కనీసం చేయగలిగినంతైనా సమష్టిగా కృషి చేయాల్సింది. ఆ సంయమనాన్ని పాటించకపోగా, ఒకటి రెండంశాలలో అవగాహనల్లోని వ్యత్యాసాలాధారంగా ఒకరికెదురుగా ఒకరు నిలబడి, వారివారికున్న నైతిక బలాన్ని పరిపతిని, (మంచివారన్న పేరును) వాదనా బలాన్నికూడా ఉపయోగిస్తూ, పరస్పరం ఒకరి ఓటమికి మరొకరు కారకులు కావడానికి సిద్దపడడాన్ని, మంచి కావాలనుకున్న, మంచివారు రావాలనుకుంటున్న వారికి విషాదమనికాక మరేమనుకోగలం. వారిరువురు గాని ఎన్నికైయ్యుంటే అనేకానేక విషయాలలో 5 ఏండ్ల పాటు తమ మేధస్సును, తమ వాయిస్‌ను సమాజహితం దిశగా దిశానిర్ధేశం చేయడానికి ఉపయోగించగలిగి ఉండేవారు. నా దృష్టి నుండి, అభ్యుదయా కాంక్షులందరికీ వారిరువురూ పోటీలో ఎదురెదురుపడడం ఖచ్చితంగా గొప్ప విషాధసన్నివేశమే.

ప్రజాస్వామ్యం పేరిట - ప్రజా ప్రతినిధులుగా రాజులు, మహారాజులు, చక్రవర్తులు


ముఖ్యమైన ఏ పార్టీ అధినేతల్ని చూసినా, 'నేనే మీకు రక్షకుణ్ణి, నన్నెంచుకుంటేనే మీకు భవిష్యత్తు' అన్న ఒకే ఒక్క పోకడ కనిపిస్తోంది.

 నన్ను చూసి అభ్యర్తులకు ఓటేయండి, అన్న నినాదమే అన్ని పార్టీల అధినేతల నుండి వెలువడుతోంది. ఒక అసెంబ్లీ స్థానానికిగానీ, ఒక లోక్‌సభ స్థానానికి గానీ, ప్రజా ప్రతినిధిగా ఒకణ్ణి ఎందుకెంచుకోవాలో నన్నది, ఎక్కడా ముఖ్యమైన అంశంగా చూడబడడంలేదు. ఆయా చట్టసభలకు అభ్యర్ధులుగా నుంచున్న వాళ్ళలో వ్యక్తిత్వం ఉన్నవాళ్ళే కనబడడంలేదు. ఆయా పార్టీల అధినేతలు ప్రసంగిస్తూ ప్రచారం చేస్తుంటే, ఆ పార్టీ కండువా కప్పుకుని, మెళ్ళో ఓదండ వేసుకుని, దండం పెడుతూ శిలావిగ్రహంలా చేష్టలుడిగి నుంచుని కనబడుతున్న వాళ్ళను చూస్తుంటే, వీళ్ళా ప్రజా ప్రతినిధులు !? మనమెంచుకోవలసి వాళ్ళు! అన్న వెటకారపు భావన మదిలో మెదలుతోంది.

గతంలో జరిగిన ఎన్నికలకు, ఇప్పుడు జరుగుతున్న ఎన్నికలకూ కొట్టవచ్చినట్లుగా ఒక వ్యత్యాసం కనబడుతోంది. గతంలో రాష్ట్ర పర్యటనకు ఒకటి, రెండు ప్రదేశాలలోని బహిరంగ సభలకు మాత్రమే జాతీయ స్థాయి కల ఆయా పార్టీల అధినేతలు వచ్చి వెళ్ళేవారు. అందుకు పూర్తి విరుద్దంగా, అసెంబ్లీ నియోజక వర్గాల స్థాయి సమావేశాలకూ ప్రధాన మంత్రి అభ్యర్థులుగ ఎంచబడుతున్న మోడీ, రాహుల్‌ అన్న వారూ, కాంగ్రెసు అధినేత్రి (మహారాజ్ఞి) గా తలచబడుతున్న సోనియమ్మ, బిజెపి నుండి చిన్నమ్మ నంటూ తననితాను పరిచయం చేసుకొంటున్నామె ఉరుకులు, పరుగులు వేస్తున్నారు. ప్రధానీ పరిగెడుతూనే ఉన్నాడు. పార్టీ ముఖ్యునిగ మన్మోహన్‌సింగ్‌ పర్యటన అని అనడంలా పత్రికలు. ప్రధాని ప్రసంగం అనే ప్రచారం చేస్తున్నాయి. ఒక పార్టీ ప్రచారానికి ప్రధాని రావడమేమిటో అర్థమైచావడంలా?

ఇక ప్రాంతీయ పార్టీలలో ముఖ్యమైనవిగ చూడబడుతున్నవి టి.డి.పి, వైకాపా, టి.ఆర్‌.ఎస్‌లు

1. టి.డి.పి పోకడ :- సర్వం తానేనన్నట్లుంటుంది చంద్రబాబుగారి వరస. రాజకీయంలోనూ, షడ్యంత్ర రాజకీయంలోనూ రాష్ట్రంలో ఇప్పటి పరిస్థితులలో అతనంత ఘటికుడు మరొకడులేడు. అన్ని నియోజక వర్గాలలోనూ మాట్లాడుతోంది ఆయనొక్కడే. అభ్యర్థులు దిష్టి బొమ్మల్లా నుంచుని ఉంటే, తనకు అధికారం కట్టబెట్టమనీ, తాను అధికారంలోకి రావాలంటే తాను చూపిన వారినే గెలిపించాల్సి ఉంటుందనీ, అటు కేంద్రంలోనూ ఇటు రాష్ట్రంలోనూ చక్రం తిప్పగలిగిన వాణ్ణి తానొక్కణ్ణేననీ, ఇంకెవర్ని ఎంచుకున్నా ముఖ్యంగా వైకాపా, టిఆర్‌ఎస్‌లను గాని ఎంచుకుంటే అంతా దొంగలపాలేననీ హోరెత్తించేస్తున్నారు.

*    ఇక టిడిపి అభ్యర్థులు :- ఒక్కడూ తన నియోజక వర్గం గురించిగాని, తన గురించిగానీ గట్టిగా నాలుగుమాటలు కూడా చెప్పుకోరు. టి.డి.పిని గెలిపించడం ద్వారా చంద్రబాబును మహారాజును చేయండి. ఆయన ప్రజల్ని - రాజ్యాన్ని - సుభిక్షంగా పరిపాలిస్తాడు. అని మాత్రం ఊదరగొట్టేస్తుంటారు.
*  ఉన్న నాలుగు నాళ్ళలో రాష్ట్రమంతా తానొక్కడే ఎలానూ తిరగలేడుగనక, కచ్చితంగా తన వాళ్ళనుకున్న వాళ్ళ నొకళ్ళిద్దరిని మాత్రం ప్రచారానికి పంపుతున్నారాయన. ఆ యుద్దంలో, ఒకరు కొడుకులోకేష్‌, రెండు వియ్యంకుడు బాలకృష్ణ. కొడుకు రాజకీయాలలో అన్నప్రాసన దశలోనున్నవాడు. అతి రథ మహారథులనబడుతున్న వాళ్ళను జనానికి చూపుతూ, వారిని - ఆ పార్టీ సీనియర్‌ మోస్టుల్ని - గెలిపించమనీ, వాళ్ళు గెలిస్తేనే తన తండ్రి, అదే! చంద్రబాబు నాయుడుగారు సింహాసనాన్నధిష్టించి పాలించడం సాధ్యపడుతుందనీ ప్రవచిస్తున్నాడు.

ఇక రెండో ఆయన, సినిమాల్లో నాయక పాత్రలో చేసినట్లుగానే అభినయం చేస్తూ, అవసరమైతే ఏమాత్రం హుందాతనం లేకుండా తొడగొట్టడాలు, మీసాలు మెలేయడాలు చేస్తూ, నాలుగు వాక్యాలు తడబడకుండా మాట్లాడడం చేత కాని వాడని తెలుస్తూనే ఉన్నా, రాజకీయాలకు సంబంధించి లోతులేవీ తెలియని వాడేనని తెలుస్తూనే ఉన్నా, తగుదునమ్మా అని ప్రచార రథమెక్కుతాడు. డబ్బు దీసుకుని, దర్శకులాడమన్నట్లు ఆడే, ఒక్కోడైలాగు నాలుగైదుసార్లు చెప్పుకుంటూ నటిస్తూ బ్రతికేనటకుల్ని నాయకుల్ని చేస్తూ, వీరాభిమానాన్ని కనబరుస్తూ అభిమాన సంఘాలున్నంతకాలం, ఈనాటకీయుల మాటలకూ ఓట్లు రాలుతునే ఉంటాయి మరి!

ఎన్‌.టి.రామారావును గుర్తు చేసుకోండి. టి.డి.పి కి ఓటేయండి. నన్ను రాజును చేయండి. నేను తప్ప మిమ్మల్ని ఉద్దరించగలవాడు రాష్ట్రంలో లేడు. గతంలోని అన్ని మంచి పనులూ నేను చేసినవే. రాబోయే కాలంలో మంచి పనులేవైనా నేను చేయాల్సిందేనంటూ హోరెత్తించేస్తున్నారు బాబుగారు. కేసిఆర్‌ టక్కరి. మాయలమరాటి లాటివాడు. ఇక జగన్‌ ఎలాగూ జైలు కెళ్ళాల్సినవాడే. కాంగ్రెసు కప్పల తక్కెడ లాంటిది. మిగిలింది ఇక్కడ టి.డి.పినే. బాగా ఆలోచించుకోండి. కేంద్రంలో మోడీతో కూడిన బిజెపీ కూటమే రాజ్యమేలుతుంది. మా ఇద్దరిని ఎంచుకోకుంటే రాష్ట్రానికి అగచాట్లు తప్పవు.


జగన్‌
:- రాజశేఖర్‌ రెడ్డి గారిని గుర్తుచేసుకోండి. నన్ను ముఖ్యమంత్రిని చేయండి అని నిస్సిగ్గుగా మాటాడేస్తుంటాడు. వై.యస్‌.ఆర్‌ ఒకవేళ జనానికి ఏదో చేశాడనుకున్నా, అది ఆయన ముఖ్యమంత్రిగా చేయాల్సిన విధిగనక చేశాడు. దానికి ఈయనకెందుకు పట్టంగట్టాలో మనలాంటి పద్దతెరిగిన బుద్దులకు ఒక పట్టాన అర్థం కాదు. ఒకటో సంతకం, రెండో సంతకం .... 10 సంతకం .. 15 సంతకమంటూ ఒకటే గొడవ. ఈయన పార్టీలో ఎన్నికల బరిలో ఉన్నవారిలో ఒక్కడంటే ఒక్కడు నోరెత్తి మాట్లాడిన పాపాన పోలా. ఉత్సవ విగ్రహాలే అంతా. ఇక ఈ యువకుడు 60 ఏళ్ళ బామ్మల్ని చిన్న పిల్లల్నిలా ముద్దాడుతుంటాడు. ఆశీర్వదిస్తుంటాడు. అమ్మ విజయమ్మ వైయస్‌ఆర్‌ పోవడంతో తాను అనాథనయ్యానని అంటూ సానుభూతిని సంపాదించుకునేందుకు తెగప్రయాస పడుతుంటుంది. బైబిలు చేతిలో పట్టుకుని, క్రైస్తవ ఓటర్లు, మన మంతా క్రీస్తు సంఘం వాళ్ళమేనని అనుకోవాలని కాబోలు, తెగ ఆరాటపడుతుంది. ఇంక కూతురైతే, అన్నకి పట్టంగడితే రాజన్న పాలనే అందిస్తాడంటూ అరుస్తుంటుంది.

ఒక వంక అనేక కేసుల్లో అడ్డగోలుగా బుక్కైపోయి, కుడితితొట్టిలో పడ్డ ఎలుకల్లే కొట్టుకులాడుతూ, మరోఒంక అవినీతిని పారద్రోలండి, దోపిడీని అరికట్టండంటూ తెగ అదరగండంగా వదరుతుంటారు. ఉండలేకో, నెట్టేయబడో ఆ పార్టీలో నుండి బైటపడ్డ వాళ్ళందరూ అతణ్ణి గురించి వెలిబుచ్చే అభిప్రాయం ఒక్కటే. నియంత అతడు. వ్యక్తిత్వం ఉన్న వాళ్ళు అక్కడ ఉండలేరు అన్నదే ఆ మాట. డబ్బులు వరదల్లే పారించడమేకాదు, డబ్బులు దండుకోవడమూ దండిగనే జరుగుతుంటుందని, అందులోని అసమ్మతివాదులే గొణుక్కుంటుంటారు.

ముఖ్యమైన మూడు మాటలు

1. టి.ఆర్‌.ఎస్‌ అధికారం చేజిక్కించుకుంటే మనకభ్యంతరం లేదు గాని, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోను వెకిలితనమున్న కె.సి.ఆర్‌ ముఖ్యమంత్రి కాకూడదు. అసలలాటి అడ్డగోలు మనుషులు ఏ రకంగానూ పాలనలో భాగస్వాములు కావడానికి తగినవారు కాదు.

2. ఇక వైకాపా తరుఫున జగన్‌ అధికారంలోకి రావడమూ వివేకవంతులు కోరదగింది కాదు.

3. వీటిలో వేటిలోనూ ప్రజాస్వామ్యానికి పట్టం కట్టే వాడొకడూలేడు. కనుక ఇప్పటికి అవసరమైన మాట ఒకటే!

* ఈ మందలోని ఎవనికీ లేదు మన హృదయంలో చోటు. అందుకే వేద్దాము నోటాకే మన ఓటు:
ఈ నినాదం కొంతకాలం దేశమంతా మారు మ్రోగాలి. 'నోటా' అభిమానుల ఓట్ల సంఖ్య గణనీయంగా పెరగాలి. అదే సమయంలో సరైన అభ్యర్ధులను నిలబెట్టుకోక తప్పని పరిస్ధితులు పార్టీలకు ఎదురవ్వాలి.

జై భారత్‌  - మేరా భారత్‌ మహాన్‌ - ప్రజాస్వామ్యం వర్థిల్లాలి.
*  రాబోయే ఎన్నికల నాటికైనా ప్రజలు కళ్ళు తెరవాలి. ప్రజల మనుషులుగా ఉండగలిగిన వాళ్ళను గుర్తించి ప్రతినిధుల్ని చేసుకోవాలి. ఆ దిశగా జనాన్ని మేలు కోలిపిందుకే అభ్యుదయ శక్తులు సంఘటితంగా ఈ ఐదేండ్లు కృషి చేయాలి.

ప్రజాస్వామ్యం ఊపిరిపోసుకోవాలంటే, 1. ప్రతిగ్రామాన గ్రామాభ్యుదయ సంఘాలు ఏర్పడడం, 2. గ్రామ సభలు సరైన రీతిలో ఆచరణకు రావడం వినా మరో దారిలేదు.

జ  అసాంఘిక శక్తులింతగా చెలరేగడానికి కారణం, అభ్యుదయ శక్తులు సంఘటితం కాకపోవడమే.

జ  దేశమింకా గొడ్డుపోలేదు. మంచివాళ్ళకు దేశంలో కొదవలేదు. అయితే వారంతా కలసికట్టుగా ఒక్కటికాలేకపోవడమే - అనైక్యతే - ఈ దేశ సమస్య.

గమనిక :- నడుస్తున్న రాజకీయాలపై పత్రికలో ఏమీ రాయకపోవడం ఏమీ బాగలేదు. ఏదో ఒకటి రాయండి! అన్న వత్తిడి మిత్రులనుండి రావడంతో, వాస్తవ పరిస్తితుల్ని చూస్తుండడం వల్ల కలిగిన మానసిక నిర్వేదం నుండి కలం ఈ విధంగా, ఒకింత పూర్వాపరక్రమం లేకుండానూ - కదలాడింది. వరుస క్రమాన్ని వదిలిపెట్టి వాస్తవాలెన్ని ఉన్నాయో నన్నది మాత్రం పట్టించుకోండి.

మన రేపటి లక్ష్యం - 2019 అవధిగా, ప్రజాస్వామ్య రక్షణకై ప్రజల్ని మేలుకొలిపే ఉద్యమం


ఆలోచించండి. ఆచరణకై కదలిరండి.

జనవాణి - సామాన్యుని మనస్సులోని మాట


1. జె.పి :- మనకవసరం లేని, మన అవసరానికి రాని, క్షుద్ర రాజకీయాలలో గెలవలేని, మంచి మేధావి.

2. కె. నాగేశ్వర్‌ :- జెపి తనలాటి మరో మేధావి, సంఘహితైషి అని తెలుస్తూనే ఉన్నా, తానంగీకరించరాని వైఖరి కనబరచాడన్న ఆవేశంతో, తానూ, అతనూ కూడా ఎంపిక కాకుండేలా పొరపాటు నిర్ణయం తీసుకున్న; 'తప్పు ఎవరు చేసినా ఒప్పన'నే ఆవేశ పూరితుడైన మరో మంచిమేధావి.

3. చంద్రబాబు :- భారత దేశ చరిత్రలో; మహాభారతంలో, గుప్తుల కాలంలో ఇరువురు రాజనీతిజ్ఞులు మరెవరితోనూ పోల్చడానికి వీలు కానంత ప్రజ్ఞావంతులుగ కనబడతారు. ఒకరు కృష్ణుడు కాగా మరొకరు చాణుక్యుడు. ఇరువురు అనుసరించిందీ, సామదాన భేద దండోపాయాలనే. ఇరువురిలో కనబడేదీ శతృపక్షాన్ని చీల్చడం, స్వపక్షాన్ని కూడగట్టడం అన్న ఎత్తుగడే. ఈనాడు రాజకీయముఖ్యులందరూ అనుసరిస్తున్నది ఈ పోకడనే అయినా, ఇప్పటివారందరిలోకీ ఈ విషయంలో విశేష ప్రజ్ఞను కలిగి ఉన్నవాడు చంద్రబాబే. ఎలాగంటే,

ప్రస్తుత రాజకీయంలో బలంగా పని చేస్తున్న సాంఘికాంశాలు 'కులం - మతం' అన్నరెండే. ఇక ప్రాంతమన్న దానినీ మూడో అంశంగా చెప్పుకోవచ్చు.

ఎ)    బి.సిలు, ఎస్‌.సిలు, ఎస్‌.టిలు, మైనారిటీలు అన్నవి కులంపేరున మతం పేరున కట్టగట్టుకుని ఉన్న ప్రధాన సామాజిక వర్గాలు :- 1. ఆర్‌. కృష్ణయ్యను కలుపుకోవడం ద్వారా, అంతమాత్రం సరిపోదని ఎరిగి, అతడే టి.డి.పి తరఫున తెలంగాణా ముఖ్యమంత్రి అభ్యర్థి అని ప్రకటించడం ద్వారా, మిగిలిన అన్ని పార్టీలలోని బిసి ఓట్లను చీల్చడం ఆ మేరకు టి.డి.పికి ఆ ఓటర్లను జత చేయడం.

2. మాదిగ పోరాట సమితిని ఆలింగనం చేసుకోడం ద్వారా కృష్ణ మాదిగకు మద్దతు తెలపడం ద్వారా ఆ సామాజిక వర్గంలోనూ చేయతలపెట్టిందదే.

3. గిరిజన తెగలవారినీ అభ్యర్ధులుగ నిలపడం ఆ తరహా ఎత్తుగడే.

బి)    మతం పరంగా హిందువులూ, క్రైస్తవులు, ముస్లిములు ముఖ్యంగా చెప్పవలసినవారు.

1. బిజెపితో పొత్తు వల్ల హిందువుల తోడ్పాటు.

2. కె.ఎ.పాల్‌ను, అతనితో మిత్ర సంబంధాలు కలిగిన ఇతర క్రైస్తవ సంఘాలను కలుపుకోవడం ద్వారా వైకాపా ప్రభావాన్నుండి క్రైస్తవ ఓటర్లను చీల్చడం, తన జాబితాకు వారిని జతచేసుకోవడం

3. ముస్లిం పక్షంలోని ఎం.ఐ.యంతో ఎలానూ పొంతన కుదరదు గనుక, వారినలా ఉంచి ఇతర ముస్లిములను ఆకట్టుకునే యత్నం చేయడం.

4. జె.పిలాటి వారి నుండి ప్రతికూలత లేకుండా చూసుకోవడం, ఒకింత అనుకూలత ఉండేలా సంబంధాలు నెరపడం ద్వారా తన స్వీయ సామాజిక వర్గపు ఓట్లు చీలకుండా జాగ్రత్తపడడం - ఇలా సాగుతుంటుంది, చంద్రబాబు కృష్ణ, చాణక్య తంత్రం. అయితే కృష్ణ, చాణక్యులకూ, ఈయనకూ అత్యంత ప్రధానమైన ఒక తేడా ఉంది. వారిరువురూ ఆధిపత్య కాంక్షలేనివారు కాగా, ఈయన తాను రాజైతేనే ప్రజలకు మేలు జరుగుతుందనంటారు.

4. వై.యస్‌. జగన్‌ :- ఈయన ప్రధాన చట్రమంతా రెడ్డి సామాజిక వర్గానికి చెందినదైయ్యుండడం కీలకాంశం. ఈయనదీ చాణక్య తంత్రమే గాని, వీరి ఎత్తుగడంతా చాణుక్యుని అర్థశాస్త్రపు సూత్రాలకు సంబంధించిందిగా ఉంది. ఆ సూత్రం -  ప్రపంచంలోని ప్రతిదీసరుకే - ప్రతి సరుకూ ఏదో ఒక ధరకు అమ్ముడకుపోతుంది, అన్నదే. రాజకీయ క్షేత్రాలలో ప్రధానంగా రెండు రకాల సరుకులే ఉంటాయి. 1. ఓటర్లు 2. అభ్యర్థులు. ఈ రెండు సరుకులను కొనడం, అమ్మడంలో చాణక్యునకున్నంత ప్రజ్ఞతనకూ ఉందనుకుంటుంటాడీ జగనన్న. గెలుపు విషయంలో ఆయనకున్న ధీమా అంతా ఆ సరుకును ఏ దశలోనైనా కొనగలను అన్నదొక్కటే.

జ  అమ్మ విజయమ్మ బైబిలు పట్టుకుని కూచుంటుంది. వైయస్సార్‌ లేనిలోటు తనకెవరూ తీర్చలేరంటుంది. తన చావుతో గాని ఆలోటు తీరదంటుంది. వైయస్సార్‌ను గుర్తు చేసుకుని జగన్‌ను రాజును చేయమంటుంది.

ఇక వైకాపాకు ప్రధాన దిక్కుగా (ప్రచార సారథిగా) ఉన్న జగన్‌ సోదరి షర్మిల విషయం :- రాజకీయ పరిజ్ఞానంలేని, ప్రసంగ నైపుణ్యతలేని, పడికట్టు ప్రసంగాలు చేస్తుండే ఈ రాజకీయ కూన చంద్రబాబును, కాంగ్రెసునకు తిట్టడం, తన తండ్రిని పొగడడం, అన్నకు పట్టంకడితే రాజన్న పాలన వస్తుందనంటూ చెప్పిందే చెపుతూ, దాసరి పోకడ పోతుంటుంది.

5. కె.సి.ఆర్‌. :- ఈయన్న గురించి చెప్పుకోకుంటే, నడుస్తున్న అలగారాజకీయాల వివరాలు చెప్పుకున్నట్టే అవదు. గబ్బు నోరున్న, పోకిరీ భాషలో పి.హెచ్‌.డి చేసిన, దానిసరైన అర్థంలో రాజకీయానికి అర్థం చెప్పుకుంటే రాజకీయాలకు పనికి రాని కారెక్టరిది. సభ్యతా సంస్కారాలన్న వాటికి గానీ, నీతి నిజాయితీలన్న వాటికిగానీ, అందరంగీకరించే - సాధారణంగా మనం  చెప్పుకునే - అర్థాలుండవు ఈయనకు. కె.సి.ఆర్‌ అంటే మాట మీద నిలిచేటోడని అర్థం; అబద్దాలాడుడు చేతగానోణ్ణి నేనంటూ; పెద్ద అబద్దంతో ప్రసంగం మొదలెట్టగల దిట్ట. వివేకవంతులు సిగ్గుపడేంత ఎగ్గు భాష నిస్సిగ్గుగా మాట్లాడేయగల దిట్ట తన మున్నవాడు.

ఈ మధ్య జనసేన నేత; మోడీ, చంద్రబాబు సరసన కూర్చునే పరిస్థితి దాపురించడంతో తెగరెచ్చిపోయి, మరెవరూ దొరకనట్లు ఈ కేసి ఆర్‌ ను పట్టుకుని, తాటతీస్తానంటూ ఒక అవాకు విసిరాడు. మామూలుగానే మంట లెగేసే కెసిఆర్‌ ఇది విని ఊరుకుంటాడా?! పవన్‌ కళ్యాణ్‌ను ఉద్దేశించి వాడు, వీడులతో పోనీకుండా, నే చిటికెన వేలు కదిపితే చిదిమేస్తరు నిన్ను 'నాకొడకా' అనీ అనేశాడు.

నాలుక్కోస్తానంటాడొకడు, చేతులు నరుకుతానంటాడింకొకడు, ఇక్కడుండనీయం పొండిరా కొడకల్లారా! అంటాడు మరొకడు, రా! చూసుకుందామంటాడింకొకడు, మరి కొందరైతే భౌతిక దాడులకూ సిద్దపడిపోతుంటారు. ఇక ఆంధ్రోళ్ళంతా దోపిడీ దారులే, పీకకోసుకుంటా, తల నరుక్కుంటా, లాంటి మాటలు కెసిఆర్‌కు ఊత పదాల్లాటివి.

ఎక్కడి రాజ్యాంగం ? ఎక్కడి ప్రజాస్వామ్యం? ఎక్కడి స్వేచ్ఛకు సంబంధించిన ప్రాథమిక హక్కులు? దాదాపు అందరిదీ ఒకే మూస, ఒకే భాష

పెద్ద విడ్డూరం


1.    కెసిఆర్‌ - కాంగ్రెసు కుమ్మక్కైపోయారంటారు టి.డి.పి వాళ్ళు

2.     వైకాపా - కేసిఆర్‌ కుమ్మక్కైయ్యారంటారు కాంగ్రెసు వాళ్ళు.

3.     కాంగ్రెసు - టి.డి.పి అంటకాగుతున్నేౖ అనీ అంటారు వైకాపా వాళ్ళు, టి.ఆర్‌.ఎస్‌ వాళ్ళు

4.     మొదట టిఆర్‌ఎస్‌ - బిజెపితో పొత్తుకు యత్నించి విఫలమైంది. ఆ తరవాత, బిజెపితో పొత్తు పెట్టుకున్న టి.డి.పిని నీతిలేని పార్టీ అనడం మొదలెట్టింది.

5.     తెలంగాణా బిల్లు పాసైన వెంటనే, ''సోనియాకు తెలంగాణా జనం కృతజ్ఞులై ఉంటారు, ఆమె చలవే ఇదంతా'', అన్న కేసిఆర్‌- అదేనోటితో ఆమె గానీ, కాంగ్రెసు గానీ ఇవ్వలేదు, తన్నిలాక్కున్నాం తెలంగాణాను అంటున్నాడిప్పుడు.

6.     టి.డి.పి - తాము లేఖ ఇవ్వడం వల్లే తెలంగాణా ఏర్పాటు కుదిరింది అంటోంది.

7.     బిజెపి అనుకూలంగా ఉండడం వల్లే తెలంగాణా విభజన సాధ్యమైందంటుంది, బిజెపి

8.     సోనియాగాంధీ తలచుకొబట్టే, తెలంగాణా ఏర్పడిందంటుంది కాంగ్రెసు

9.     టి.డి.పి వల్లె తెలంగాణా విభజన జరిగిందంటాడు కిరణ్‌ కుమార్‌ రెడ్డి.

10.     టి.డి.పి వల్లే తెలంగాణా విభజన జరిగిందంటాడు వై.ఎస్‌ జగన్‌

11.     కె.సి.ఆర్‌ కడిగిన ఆణిముత్యం, కాల్చిన బంగారం అంటుంది టి.ఆర్‌.ఎస్‌

12.     తాను ముఖ్యమంత్రి కాకుంటే తెలంగాణా ఆంధ్రోళ్ళ  క్రింద బ్రతకాల్సిందేనంటాడు కె.సి.ఆర్‌

13.     కె.సి.ఆర్‌ ముఖ్యమంత్రి అయ్యాడా, గడీలపాలనే అంతా. ప్రతి దానికీ రేటుకట్టి అమ్మకంపెడతాడు అంటాడు చంద్రబాబు.

14.     ఒకణ్ణొకడు దొంగ అనుకోని వారు గానీ, దోపిడీ దారుడు, కుట్రదారుడు అనుకోని వారుగానీ కలిగ్గానికీ కనబడటంలా.

అలాంటివే మరికొన్ని విడ్డూరాలు


1.     కె.సి.ఆర్‌. హోమాలు చెస్తాడు. జంతుబలులూ ఇస్తాడు, వాస్తు జూపిస్తడు, జాతకాలూ, ముహూర్తాలు ముందు చూడాలంటాడు, బొట్టుపెడతడు, కనపడిన గ్రామ దేవతకల్లా మొక్కుతాడు. మతతత్వ వాదిని కాదు, సెక్కులర్‌నంటాడు.

2.     చేతిలో బైబిలుంటుంది, క్రైస్తవ మతం పుచ్చుకున్నారు. హిందూ దేవాలయాలనూ వదలరు, సగం భారం దేవుడిపైనే వేస్తుంటారు. భగవంతుని దయ అంటునే తామే సెక్కులర్‌ దోరణి వాళ్ళ మంటుంటారు జగన్‌ కుటుంబం.

3.     బిజెపి, ఎం.ఐ.యంలు, నేరుగా రెండు మతాలకు చెందిన వారుగా ఉంటూనే, ఎదుటి వారే మతతత్త్వ వాదులనీ, తాము సెక్కులరిస్టులమేననీ బుకాయించబోతారు.

4.     ఎర్రజెండాలోని కొందరిని మినహాయించితే, అన్ని పార్టీలలోనూ, ఉన్న వారిలో 99% ఆస్థికులే. ఇంకా కచ్చితంగా చెప్పాలంటే రకరకాల మూఢనమ్మకాలతో అంటకాగుతున్న వాళ్ళే.

కె.ఎ.పాల్‌ :- సుమారుగా మతిస్థిరంతప్పిన ప్రగల్భాలరాయుడు. క్రీస్తు తన చేయిలోని వాడేనన్నట్లు, తన ఆశీర్వచనాల వల్ల ప్రపంచంలో ఎందరో రాజ్యాధినేతలైనట్లు పిట్టలదొర మాదిరి ఉట్టుట్టిగనే అరుస్తుంటాడు. ప్రపంచంలో 140 దేశాల అధినేతలు తన శిష్యులే నంటున్నాడు మొన్న టివిలో. చంద్రబాబును ఆశీర్వదించాడు. టి.డి.పి., బిజెపిలను క్రీస్తు ఆశీర్వదించమన్నాడనీ అనేశాడు.

ఇన్నీ అని, మీరు అధికారంలోకి వచ్చాక, అధికారంలో మాకూ ఒక కుర్చీ ఇవ్వండని ప్రాదేయపడి, ఈ మాట మరిచిపోకుండా గుర్తుంచుకోండని వేడుకున్నాడు.

కొన్ని ప్రశ్నలూ - సమాధానాలు


జ  గత 67 ఏండ్లలో జరిగిన ఎన్నికలన్నింటిలోనూ ఒక్కలాగే తేలిన నిజం ఏమిటో తెలుసా?

    ఓటరంత బుద్ది హీనుడు ఈ దేశంలో మరెవ్వరూ లేరన్నదే అది.

జ  రాజకీయ నాయకులు ప్రతిసారీ ఆడుతూ వచ్చిన పెద్ద అబద్దం ఏమిటో తెలుసా?

    ఓటరంత విచక్షణా శక్తి కలవారు మరెవ్వరూ లేరు. వారు సరైన సమయంలో సరైన తీర్పు చెప్పారు, అన్నదే అది.

జ     అన్ని ఎన్నికలలోనూ ప్రజాస్వామ్యాన్ని అపహాస్యం పాలు చేసిన అంశమేదో తెలుసా?

    2 లక్షల ఓట్లు వచ్చిన అభ్యర్థి ఓడినట్లు 2 లక్షల ఒక్క ఓటువచ్చిన అభ్యర్థి గెలిచినట్లు నిర్ణయించి, 2 లక్షల ఓట్లకు సున్నా విలువలను కట్టబెట్టిన ఎన్నికల విధానమే ఆ అంశం -

జ      అంతే కీలకమైన అప్రజాస్వామిక మనదగ్గ మరో అంశాన్ని చెప్పగలవా?

    విని అర్థం చేసుకోగలిగే తలనీకుండాలేగాని, చెప్పడానికి అలాంటివి చాలానే ఉన్నేౖ. ఇదిగో అలాంటి మరోటి. గత 67 ఏండ్లలోనూ 30% ఓట్లు వచ్చినవారే అధికారం చెలాయిస్తున్నారు 70% ఓట్లు చెల్లకుండా కొన్ని, ప్రతిపక్ష స్థానాన్నివ్వడానికి కొన్ని, ఉపయోగపడుతూ వచ్చినై

జ  చాలా చెప్పవచ్చన్నావు కదా! మరోటి చెప్పు అలాటి అంశాన్ని?

    తప్పుడు ఓటర్ల జాబితా + రిగ్గింగులను మినహాయించితే, 50% ఓటర్లె ఓటు హక్కును వినియోగించుకోవడం ప్రజాస్వామ్యాన్ని అపహాస్యం పాలు చేయడం కాదంటావా?

జ  ఈ ఒక్కసారి అడుగుతాను, చాలా ఉన్నాయలాటివన్నావు కదా! పై వాటికి దీటైన అలాంటిదే మరొక అంశాన్ని చెప్పుచూద్దాం.

    ఏమి ఉబలాటం తండ్రీ! మరోటి, మరోటంటూ ఎన్నడుగుతావు? విని ఏమి చేస్తావు? మరికొన్నింటికీ లేదా అన్నటికీ సరిపెట్టుకోదగిన ఒక్క విషయం చెప్పి ఆగుతాను. నిజమో కాదో తెల్చుకో! నిజమేననిపిస్తే ఏమి చేస్తే బాగుంటుందోనూ ఆలోచించుకో.

జ  ప్రజాస్వామ్యంలో, ఓటరు ఓటే యడమంటే, తన ప్రతినిధిగా '5' ఏండ్లపాటు ఎవడు ఉండదగిన వాడో, తనకు తానుగా నిర్ణయించుకుని, ఆ నిర్ణయాన్ని ప్రకటించడమని. మరి ఆ పని చేయాలంటే తన తరపున ఉండదగిన వానినిగా ఎంచుకొనబోయే వ్యక్తి గురించి ఏమేమి తెలుసుండాలి?

1.     అభ్యర్థి ఏ ప్రాంతపు జనులకు ప్రతినిధిగా ఉండగోరుతున్నాడో ఆ ప్రాంతాన్ని గురించి అతనికి క్షుణ్ణంగా తెలిసుండాలి. అంటే ఆ ప్రాంతపు; అందరికీ వర్తించే అవసరాలు, ఎక్కువ మందికి వర్తించే అవసరాలు, కొద్ది మందికి వర్తించే అవసరాలు, విడివిడి వ్యక్తులకు సంబంధించిన అవసరాలు అన్న ప్రాధాన్యతా క్రమాన్ని గుర్తెరిగి పాటిటించే వాడైఉండాలి.

2.     వాటిని నెరవేర్చెందుకు ప్రభుత్వం తరపునుండి అందగల వనరుల; (తానుగా చేయగలిగినవి పాలన క్రమంలో అందివచ్చేటివి అన్న రకాలుంటాయి అందులో) గురించిన అవగాహన కలిగి ఉండాలి.

3.     ప్రజలకు అందుబాటులో ఉంటూ, ప్రజలపై పెత్తందారీగా కాక, వారి ప్రతినిధిగా ఉండే వైఖరి కలిగి ఉండాలి.

4.     చట్ట సభలలో గాని, స్థానిక ప్రభుత్వాల సంబంధంగాగానీ ఎన్నికైతే, ఆమేరకు అందరికీ చెందిన వానిలా ప్రవర్తించగలిగి ఉండడం.

5.     రాజకీయాధికారం; సంపాదన కొరకు గాని, ప్రజలపై పెత్తనం చేయడానికి గానీ ఏర్పరచుకున్నది కాదని, అది అత్యున్నత సేవారంగమని, ప్రజలే అసలైన యజమానులనీ ఎరుక గలిగి దానికి తగినట్లు మసలుతుండాలి.

6.     ప్రలోభ పెట్టి ఓట్లు వేయించుకునేది గాకాక, ఓటరు కావాలని ఎంపిక చేసుకునేదిగా ఉండాలి ఆ ఎన్నిక.

జ  ప్రజాస్వామ్య బద్ద ఎన్నిక అంటే పై విధానంలో జరిగిన ఎంపికే అన్నంత వరకు కాదనేందుకే మీలేదు. కానీ మన అనుభవంలో వీటిలో ఏ ఒక్కటి అమలు కావడంలేదు. నిజమా? కాదా?

జ  పార్టీ స్వామ్యమే లేదా పార్టీల కూటమి స్వామ్యమే, ప్రస్తుతం ప్రజాస్వామ్యం పేరిట నడుస్తోంది. అక్కడ కూడా అతి కొద్ది మంది ఆధిపత్యమే చలామణి అవుతుంటుంది. ముఖ్యమైన పార్టీలలోనైతే ఏకనాయక స్వామ్యమే నడుస్తోంది. అవునా? కాదా?

జ     ఓటర్లను ప్రభావితం చేసే అంశాలుగా పార్టీ, మతం, కులం, వర్గం, ప్రాంతం, లింగం, మంద మనస్తత్వాన్ని వాడుకునే అనుచర నాయకత్వం, అన్నవి బలంగా పని చేస్తున్నై. నిజమా? కాదా?

జ  అభ్యర్ధులుగా నిలబడే వారున్నూ తమ వ్యక్తిగత ప్రయోజనాల నెవరు నెరవేరుస్తారో ఆ పార్టీల వైపు మొగ్గడమూజరుగుతోంది.

జ      వీటన్నింటికంటే బలమైందిగానూ, మరింత సాధారణ రూపంలోనూ, డబ్బు, మందు, విందులను అందించడం అన్నదీ జరుగుతూ వస్తోంది. నిజమా? కాదా?

జ     ఇలా చిన్న చిన్న తాయిలాలకు చేయిచాచని మధ్యతరగతి ఓటర్లు, (ఉద్యోగుల, విద్యాధికులు, పట్టణాలలోని రకరకాల వ్యాపారస్తులు) అస్సల ఓటు వేయడానికి రాకపోవడమూ జరుగుతోంది. నిజమా? కాదా?

ఇదంతా అప్రజాస్వామికం కాక మరేమిటంటావు? జరుగుతున్నదంతా అప్రజాస్వామికమే.


ఉదా : ఈ ఎన్నికలలో ఒక్కో అసెంబ్లీ నియోజక వర్గం అభ్యర్థి, 10 నుండి 15 కోట్లు ఖర్చు పెట్టాల్ని ఉంటుందని ముఖ్యమైన పార్టీలన్నీ చెపుతున్నాయన్నది జగమెరిగిన సత్యం. అలాగే ఒక లోకసభ స్థానానికి 30 నుండి 50 కోట్లు ఖర్చు అంచనా వేయబడుతోంది. అలా బలమైన పార్టీలన్నీ డబ్బును విచ్చలవిడిగా ఖర్చు చేస్తున్నాయి. మొత్తం మీద తెలంగాణా, సీమాంధ్రలు రెంటికీ కలిపి, ప్రధాన పార్టీలుగా పోటీపడుతున్న టి.డి.పి, కాంగ్రెసు, టి.ఆర్‌.యస్‌, వైకాపా, బిజెపిల వరకు తీసుకున్నా, లెక్కల కొచ్చే లెక్కకు రాని మొత్తమంతా కలిపి; 10 వేల కోట్లు రూపాయల వరకుంటుందంటే, తెలియని వారికి ఆశ్చర్యంగానే ఉంటుంది గానీ, వాటిలోతుపాతులెరిగిన వారికి ఆశ్చర్య మనిపించదు.

1.డబ్బు, 2.కూలి, 3.మందు, 4.బిర్యాని, 5.రానుపోను ఖర్చులు ఇచ్చి జనాన్ని తరలించని బహిరంగ సభలు ఉండడమేలేదు. ఎలెక్షన్ల సందర్భంగా ఇదో వ్యాపారం క్రిందనూ మారిపోయింది. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఇదో పెద్ద గ్రంథమవుతుంది. ఒక పెద్ద సభకు, అంటే సుమారు లక్షకుపైగా సమీకరణ జరిగిన సభకు, దినవారీకూలి (ఇది 200 నుండి 500 వరకు ఉంటోంది) రవాణా చార్జీలు, భోజనము, మద్యము అన్న వాటికన్నింటికీ కలిపి తలకు 500రు అవుతుందనుకున్నా లక్ష þ 500 = 5 కోట్ల రూపాయలు అవుతోంది, సభ ఏర్పాట్లకు, నాయకుల రాక పోకలు వగైరాలకు మరో రెండు కోట్లు అవుతుంది. మరింత మందిని సమీకరించాలనుకుంటే లెక్క ప్రకారం దానికి తగ్గట్టు లెక్క పెరుగుతుంటుంది.

కొన్ని నియోజక వర్గాలలో, ఎన్నికలబరిలో 10 నుండి 30 మంది వరకూ నిలబడుతున్నారు. ఉదా - మల్కాజిగిరి లోక్‌సభ స్థానానికి 30 మందికిపైగా అభ్యర్థులున్నారు. 32 లక్షల పైగా ఓటర్లున్నారు. అంటే అందులో పోలయ్యేది ఎంత? గతంలోనైతే 50% పోలయ్యేవేమొగానీ, ఈతూరి మాత్రం రకరకాల కారణాల వల్ల అక్కడ 60% పోలవ్వవచ్చు. కనుక 15, 18%ఓట్లు వేయించుకోగల వారు విజయ అవకాశాలున్న వారి జాబితాలో చేరిపోతారు. 1. టిడిపి + బిజెపి 2. టి.ఆర్‌.ఎస్‌, 3. కాంగ్రెసు 4. వైకాపా 5. లోక్‌సత్తా 6. కె. నాగేశ్వర్‌లు ప్రధానంగా పోటీలో ఉంటారు. అంటే 4 లక్షల ఓట్లు వేయించుకోగలిగితే గెలుపు పొందవచ్చన్నమాట. నా అంచనా ప్రకారం ఈ అంకెకు దగ్గరగా టి.డి.పి, టి.ఆర్‌ఎస్‌, కాంగ్రెసు, లుంటాయి. వైకాపా కొంతవరకు కాంగ్రెసు ఓట్లు చీలుస్తూ టిఆర్‌యస్‌కు ప్రయోజనాన్ని కలిగిస్తుంది. లోక్‌సభ స్థానపు పరిధి క్రిందికి వచ్చే అసెంబ్లీ నియోజక వర్గాలలో జె.పి గానీ, కె. నాగేశ్వర్‌కు గానీ తమ వారనదగ్గ అభ్యర్దులుండరుగనక వారిరువురికీ 4 లక్షల ఓట్లు రావడం కష్టం. కనుక ఓడిపోడానికే ఎక్కువ అవకాశాలుంటాయి. మేధావు లిద్దరూ పోటీపడి, తమ కంటే ఎంతో కొంత తక్కువ అర్హత ఉన్నవారే ఎన్నికయ్యేందుకపరోక్షంగా దోహదపడుతున్నారన్నమాట.

రాయితీలు - రుణాల మాఫీ, అదనపు వివరాలు


ఉద్యోగుల జీతాలు కట్టడానికి తికాణా లేదు ఉన్నబడ్జెట్టునుండి. ఇది జగమెరిగిన సత్యం. ఇప్పటికీ తలకో 70,, 80 వేల అప్పుల భారముంది పౌరులపైన, ప్రతిపార్టీ కూడా ఆచరణ సాధ్యంకాని హామీలను చేసేస్తూవస్తోంది. ఒకతను లక్షలోపు రుణాలు రద్దు చేస్తానంటాడు, మరొకడు లక్షేమి ఖర్మ రెండు లక్షలలోపు రుణాలు రద్దు చేస్తానంటాడు. కె.సి.ఆర్‌ అయితే ఒక్కోనికి 3 లక్షలు పెట్టి, రూపాయి తిరిగి చెల్లించనక్కరలేకుండా ఇళ్ళు కట్టిస్తానంటున్నాడు. 10 లక్షల వరకు వడ్డీలేని రుణాలిస్తామని మరొకరు చెపుతారు. బిసిల సంక్షేమానికి 5, 6 వేల కోట్లు కేటాయిస్తానంటారు వేరొకరు. 10 సం||లు టాక్స్‌లు కట్టనక్కరలేదంటారు మరో అధినేత, ఇలా ఎవరిష్టమెచ్చినట్లు వారు వరాల వర్షాలు కురింపించేస్తున్నారు. వీరందరినీ ప్రజాస్వామ్య స్ఫూర్తితో నేనడుగుతున్నది ఒక్కటే ...

రుణాలు మాఫీ చేయడానికీ, రాయితీ లివ్వడానికి, తిరిగివ్వక్కరలేని రీతిలో ఇళ్ళు కట్టివ్వడానికీ, హజ్‌యాత్రకు డబ్బులు కేటాయించడానికి అదేమైనా మీ స్వార్జితమా? పిత్రార్జితమా? ప్రజాధనాన్ని అంటే అందరి నుండి పన్నుల రూపంలో సేకరించిన డబ్బును, కొందరికి అదీ ఓట్లడగడానికి వచ్చిన సందర్భంలో ఊరికే ఇచ్చేస్థామనడం ఎలా సరైందవుంతుంది. ఇంతకూ ఈ వాగ్థానాలన్నింటిని ఆయా పార్టీలకు చెందిన 1వ నంబరు స్థానంలోని వారే ప్రకటించేస్తుంటారేమిటి? తనకు పట్టంకడితే తాను వరాలిస్తాడన్నమాట.

ప్రజాస్వామ్య పద్దతిననుసరించి నాకున్న అవగాహనను బట్టి అయితే ఈ వరాలు, వాగ్ధానాలు, చేసిన ప్రతివాణ్ణీ; ఒక్క ఆ మాట అన్నందుకే (వాళ్ళను) మా ప్రతినిధిగా నీవు పనికిరావురా! ఇక ఇంటికెళ్ళు అని పంపించేయాలి.

1.    పాలన నిర్వహణలకూ, అభివృద్ధి అవసరాలకు ఉన్న డబ్బు చాలక, వడ్డీలకు ప్రపంచం నుండి అప్పులు తెస్తూ, వడ్డీలేని రుణాలిస్తావన్నమాట.

2.     తీసుకున్న రుణాలు గట్టిగా వసూలు చేయాల్సిందిపోయి, ఓట్లకోసం ఆ రుణాలు మాఫీ చేసి, ఆ భారం మిగిలిన, ఆ రకంగా డబ్బు వాడుకోని - వారినెత్తిన పెడతావన్నమాట.

3.     అందరికీ ప్రయోజన కరమైన ప్రాజెక్టులు, విద్యా, వైద్య  రంగాలకు కేటాయించిన నిధులను వాటికి తగ్గించి, ఇలా ఎన్నకల వాగ్థానాలు నెరవేర్చడానికి తరలిస్తారన్నమాట.

ప్రజాస్వామ్య స్ఫూర్తి సక్రమంగా అమలవుతుండాలంటే కనీసం రెండు ప్రక్రియలు చక్కగా ఆచరణలో ఉండాలి


1.     ముఖ్యమైన, కీలకమైన అంశాలపై విధాన నిర్ణయాలు తీసుకోవాల్సిన ప్రతి సందర్భంలోనూ వాటిని; జనరల్‌ బాడీ సమావేశం ముందు చర్చకు పెట్టడం.

2.     ఆ జనరల్‌ బాడీ ఎంపిక చేసిన నిపుణులతోను కలుపుకుని ఉన్న అఖిల పక్ష కమిటీ ముందుకు ఆ అంశాన్ని తేవడం.

గమనిక :- వ్యవస్థకు సంబంధించినంతలో అసెంబ్లీ, పార్లమెంటులు జనరల్‌ బాడీ క్రిందికి వస్తాయి. పార్టీ రహిత ప్రజాస్వామ్యమే ప్రజాస్వామ్యానికి సార్థక రూపమైనా, ప్రస్తుతం నడుస్తున్నది పార్టీ సహిత ప్రజాస్వామ్యమేగనక, పార్టీల రూపంలోనే ప్రతినిధులుంటున్నారు కనుక, అన్ని పార్టీల అధికారిక ప్రతినిధులతో కూడిన బృందమే అఖిల పక్ష కమిటీ అనదగి ఉంటుంది.

ప్రభుత్వ ఏర్పాటు విషయంలో చట్ట సభల్లో మెజారిటీ ఉండడాన్ని బట్టి, ఒకే పార్టీనో రెండు మూడు కలసో ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయగలిగినా, నిజానికది ప్రజలందరికీ ప్రాతినిద్యం వహించజాలదు. కనుకనే ప్రభుత్వం సభకు (అసెంబ్లీకో, పార్లమెంటుకో) జవాబుదారీగా ఉండాలన్న నియమం ఏర్పడింది. అలా జరిగినప్పుడే ప్రభుత్వం తీసుకున్న నిర్ణయాలు ప్రజలు తీసుకున్న నిర్ణయాలుగా పరిగణించడానికి తగి ఉంటాయి. ప్రస్తుతం ఆచరణలో అత్యంత కీలకమైన ఈ విధానం తిరగబడి నడుస్తోంది. ముఖ్యమంత్రో, ప్రధానమంత్రో ఒక నిర్ణయానికి వచ్చి ప్రకటిస్తే క్యాబినెట్‌ సరేననడమో, వంతపాడడమో జరుగుతోంది. ఆ పిమ్మట చట్టం ప్రకారం దానిని సభముందుంచాలి గనుక ఉంచుతున్నారే గాని, సభల అభిప్రాయాలకు పరిగణన ఏ మాత్రం ఉండడంలేదు.

అఖిల పక్ష కమిటీ + నిపుణుల కమిటీల ఏర్పాటుకై ప్రభుత్వంపై వత్తిడి తేవాలి.

వెంకటాద్రి గారికి


వెంకటాద్రి గారికి


1. మీరే వెలిబుచ్చిన పై వాటిలోని ఆఖరి  అంశం (10) అంశంలో మూడు అభిప్రాయాలున్నాయి. 1) భాష మనకు సంక్రమించింది. 2) మన కందించిన వారిచ్చిన అర్థాలతోనే వాటిని చూడాలి. 3) అప్పుడు కూడా పదాలు వాడడంలోనూ, అర్థాన్ని గ్రహించడంలోనూ సందర్భ శుద్ధిని పాటించితీరాలి.
ఈ మూడు అభిప్రాయాలూ నాకు నూటికి నూరు శాతం శిరోధార్యం. నాకు తెలిసినంతలో భాషకు సంబంధించిన ప్రాథమిక నియమాలివి. కనుక వాటినతిక్రమించే స్వేచ్ఛ ఎవరికీ లేదు. మీరే అన్న ఈ సూత్రీకరణకులోబడే మన విచారణ సాగించుదాం.

నా పక్షం :-


మాట్లాడే ప్రతి మాటకు నిర్వచనాలు చెప్పుకోవాలని నేనెన్నడూ అనలేదు. మేలుకొలుపు ప్రారంభసంచికల నుండి అంటే గత పాతికేండ్లుగా నేను చెపుతున్నది పారిభాషిక శబ్దాలకు నిర్వచనాలు చెప్పుకోవాలని మాత్రమే. ఈ విషయం వరకు ఇప్పటికైనా మీరేమంటారో స్పష్టంగా ప్రకటించండి.

2) నేను వాడిన పదాలకు నేను అర్థాలు చెప్పలేదు, చెప్పను అని అభాండం వేశారు. నా గత సంచికల్ని నిర్ణేతల ముందు తెరచి చూద్దాం. సంచికారంభంలోనే స్వమంతవ్యం పేరున (నేనూ - నా పత్రికంటూ) కొన్ని వ్యాసాలు ప్రచురించాను. అందులో నేను - నా పత్రిక గురించిన పదాలకు వివరణలు చేశానో లేదో చూద్దాం. అంతేకాదు, ఆ నా వివరణలపై విమర్శించండనీ అందులోనే ప్రకటించాను.

3) అంతదాకా వద్దు, 'హేతువాద పునరుజ్జీవన యత్నాలు' అన్న శీర్షిక ప్రారంభించాకనూ, కొన్ని ముఖ్యమైన పదాల జాబితాను ప్రచురించి, వాటికినేనంగీకరిస్తున్న అర్థాలు స్పష్టంగా ప్రకటించాను.

4. పదాలకు అర్థాలు కావలసినవారు నిఘంటువుల్ని వెదుక్కోవచ్చునన్నారు. మంచిదండీ నేను నాక్కావలసిన పదాలకు అలాగే వెదుక్కుంటాను. ఎవరైనా అలాగే చేస్తారు. కానీ ఇక్కడ సందర్భం అదికాదు. (సందర్భ శుద్ధి ఉండాలని మీరూ అన్నారు కదా!) ప్రతిపాదకుని - ప్రయోక్త - ఉద్దేశాన్ని గ్రహించే సందర్భంలో సందిగ్దత ఏర్పడ్డ సందర్భంలోగానీ, దాని విచారణ సందర్భంలో గాని, అన్నవాని బాధ్యతకు సంబంధించిన విధానాన్ని గురించి మాట్లాడుతున్న సందర్భమిది. నేనిది కేవలం మీకోసం అన్నమాట కాదు. భాషకు సంబంధించి మండలి వైఖరి ఇది. కావాలంటే ఈ విషయాన్నీ ''మేలుకొలుపు - వివేక పథం'' సంచికలలో అనేకసార్లు ప్రస్తావించినట్లు రుజువు చూపగలను.

5. సాహిత్య సౌష్ఠవం కోసం పదాలను నిర్వచించుకుంటుంటారని, విషయ ప్రధానమైన రచనల్లో పదాలను నిర్వచిస్తూ కూర్చుంటే అతడు చెప్పదలచుకున్న విషయం ప్రక్కదోవపడుతుందనీ, అన్నారు. నా అవగాహన ప్రకారం ఇది పూర్తిగా తిరగబడిన భావన. సాహితీ ప్రక్రియలలో ఎక్కడా నిర్వచన పద కోశాలుండవు. ముఖ్యంగా వైజ్ఞానిక శాస్త్రాలకు సంబంధించే నిర్వచన పదకోశాలుంటాయి.అయితే భాషా నియమాల గురించి వివరించే భాషా శాస్త్రాలు అంటే వ్యాకరణము, చందస్సు మొ||గు వాటిలోని కీలక పదాలకూ నిర్వచనాలుంటాయి. ఎందుకంటే అదీ ఒక విజ్ఞాన శాస్త్రమే కనుక.

6. 'పరమం' అంటే అర్థం ఏమిటో నేను చెప్పలేదన్నారు. నిజమే అక్కడ నేనెందుకు చెప్పాలి. మీరు చెప్పలేదనికదా నేను సూచించింది. మీరు చెప్పలేదని మీరంగీకరిస్తూనే ''మరి నన్ను తప్పు బట్టిందెక్కడ?'' అనడుగుతారేమిటి? మీరు చెపితే కదా! దానిని పరిశీలించి సరిగనే ఉందో, దోషముందో చెప్పగలిగేది?

విచారణకు కూర్చుందామంటే, వేదికనేనే ఏర్పాటు చెస్తాను. మీరేర్పాటు చేస్తేనూ నేను పాల్గొంటాను.

పై సంచిక నుండి క్రమంగా మీరు వెళ్ళడించిన అభిప్రాయాలను విశ్లేషించి గుణదోషాలు చూపే పనిని ఆరంభిస్తాను.

ఈ వివరాలు మన రెండు పత్రికలలో వేద్దామంటేనూ నా కంగీకారమే.

రంగంలోకి నేరుగా దిగనున్నాం కనుక, అనవసరపు ఆవేశాలు, రచ్చలు రేకెత్తకుండేలా, విమర్శను విషయానికి పరిమితం చేసుకుందామనీ, నిందకు చోటీయకుండా, విమర్శ మరియు అవసరమైన ఖండనలకు పరిమితమవుదామని మీ విజ్ఞతకు మరోసారి విజ్ఞప్తి చేస్తూ ముగిస్తున్నాను.. సశేషం.

పాఠకులకో విజ్ఞప్తి :- వెంకటాద్రి గారితో ముడిపెట్టి వ్రాస్తున్నవే అయినా, ఈ విషయాలు ప్రతి జిజ్ఞాసికీ, హేతువాద క్షేత్రాలలో నున్నవారికి, వివిధ తాత్విక దోరణుల వారికీ కూడా అవసరమైనవీ, మేలొనగూర్చగలిగినవీ, తెలుసుకుని, ఆచరిస్తూ ఉండాల్సినవీ కూడా గనుక, శ్రద్ధగా వీటిని అధ్యయనం చేస్తూ రండి. నాతో విభేదించాల్సిన సందర్భాలున్నాయనుకుంటే నిర్మొగమాటంగా వాటిని నా దృష్టికి తెండి. వ్యంగ్యోక్త్తులు కానీ, దురుసు మాటలను గానీ చొరబడనీకుండా విజ్ఞతను కనబరచండి.

సత్యాన్వేషణలో

మీ సురేంద్ర

వెంకటాద్రి వ్యక్తీకరణలు - గుణాలు - దోషాలు

వెంకటాద్రి వ్యక్తీకరణలు - గుణాలు - దోషాలు


గుణ దోష విచారణ (విమర్శ)

ధారావాహికగా

ఉపోద్ఘాతం 
:- ఈ రచననిలా ఆరంభించడానికి నన్ను ఒత్తిడి చేసిన కారణాలనేకమున్నాయి. ఒక చారిత్రక దస్త్రంగా ఉండబోయే ఈ రచనను, భవిష్యత్తులో చదవబోయే అధ్యయన పరులనూ దృష్టిలో ఉంచుకుని పూర్వాపరానుక్రమణికతో కూడి ఉండేలా రూపొందించాల్సి ఉంది కనుక, దీనికి పూర్వ రంగమన దగ్గ - నేపధ్యంగా ఉన్న - ముఖ్యాంశాలవరకైనా కొన్నింటిని ఈ విధంగా ప్రస్తావించాల్సి వచ్చింది. అట్టి వాటి క్రిందికి చేరే వాటిలో కొన్నివిగో. జాగ్రత్తగా మనస్సు పెట్టి, వాస్తవిక దృష్టినీ తోడెట్టుకుని పరిశీలించను మొదలెట్టండిక.

1) ఎవరంగీకరించినా, అంగీకరించకున్నా నిజానికి, వెంకటాద్రి గారూ, నేనూ కూడా భావ విప్లవ క్షేత్రానికి చెందిన వాళ్ళమే. భావ విప్లవ క్షేత్రమన్న మాటకు నే నంగీకరిస్తున్న అర్థం, మనుషుల భావాలలో  సరైన మార్పు రావలసి ఉందనీ, సామాజికంగా రావలసిన అన్ని మార్పులకు ఆధారస్థానంలో లేదా కారణస్థానంలో ఉండవలసింది, ఉండగలిగిందీ వ్యక్తులలో భావ విప్లవం రావడమె. అంటే తప్పుభావాలు తొలగిపోయి, ఒప్పు భావాలు వచ్చి చేరడం, ఎప్పటికప్పుడు తప్పు భావాలను ఒదిలించుకునే, ఒప్పు భావాలను జత చేసుకునే ప్రక్రియను అమలు చేసుకుంటుండాలనే అవగాహన ఆచరణాత్మకతను కలిగించే స్థాయిలో ఉండడం, అనే.

2) భావ విప్లవాన్ని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకునే వారెవరైనా, అప్పటికి ఉనికిలో ఉన్న భావాలను (జ్ఞాన క్షేత్రాన్ని) అవి ఎవరివైనాకానీండి (తనవైనా,ఇతరులవైనా) నిశిత పరిశీలనకు, సత్యాసత్య విచారణకు లోను చేయడానికి సిద్దంగా ఉండాలి. ఈ విషయంలో మండలి(నా) వైఖరి సుస్పష్టంగా ఉంది. మేము విమర్శింపబడడానికీ, విమర్శించడానికీ కూడా సమానంగా ఇష్టపడుతున్నాము. సిద్దపడి ఉన్నాం. విమర్శకు ఎవరూ అతీతులు కాదు, కారాదు అన్నదే ఈ విషయంలో మండలి సిద్దాంతం కనుకనే, సరైన హేతువాదికి విమర్శకుడు మిత్రుడే గాని శతృవుకాడనీ, హేతువాది విమర్శను ఆహ్వానిస్తాడని అన్న వెంకటాద్రి గారి అభిప్రాయం నాకు 100% అంగీకారమేనని అనగలిగాను.

3) విమర్శ అంటే గుణ దోష విచారణే. అది రెండుగా ఉంటుంది. ఒకటి వ్యక్తినుద్దేశించీ, రెండు అతని వ్యక్తీకరణల అంటే అతని అభిప్రాయాల నుద్దేశించీ. ప్రతి విమర్శకుడూ ఇక్కడో విషయాన్ని ముఖ్యంగా గమనించుకుని ఉండాలి. తప్పని సరైతేనే తప్ప ఈ రెండు పార్శ్వాలను లేదా విభాగాలను కలగాపులగం చేయనేకూడదు. ముఖ్యంగా భావజాల క్షేత్రంలో చోటుచేసుకునే విమర్శలో విచారణంతా విషయ ప్రధానమైనదిగనే ఉండాలి.

4) విమర్శ, ఖండన, నింద అన్నవి వేరు వేరు అంశాలు. ఖండన, నింద అన్న రెండూ విమర్శకు ఆవలి విషయాలు కూడా. విమర్శ యొక్క పరమావధి విమర్శకులోను చేస్తున్న దానిలోని తప్పొప్పులను వేరు చేసి చూడడం, చూపడం అన్నది మాత్రమే. అలా తప్పొప్పులను విడదీసి గమనించినవారు, వాటి విషయంలో, అవి కలిగి ఉన్న వారి విషయంలో ప్రవర్తించే - స్పందించే - విభాగానికి చెందినవి ఖండన - నిందలన్నవి. భావ విప్లవాకాంక్షులకు, తప్పు భావనను దానిని కలిగి ఉన్న వారినీ నిరశించడం, ప్రతికూలించడం కొన్ని సందర్భాలలో అవసరమవుతుంది గనుక అలాటప్పుడు ఖండనా అవసరమవుతూ ఉంటుంది. అలాగే ఒప్పు భావాన్ని, అట్టివి కలిగి ఉన్న వారినీ ప్రశంసించడం, అనుకూలత కనబరచడం (దీనినే మండన మనీ అంటారు) అవసరపడుతూ ఉంటుంది. అంతేకాని ఆలోచనా క్షేత్రాలలో పనిచేసే వారు, ఏ రకంగానూ సరైన ఆలోచనను రేకెత్తించని, అనవసరపుటావేశాలను రేకెత్తించే 'నింద' ను చేపట్టనే చేపట్ట కూడదు.

5) వెంకటాద్రి గారిని నేనూ, నన్నాయనా చూడడం మొదలెట్టిన నాటి నుండి మా మధ్య అంతరాలు కొనసాగుతునే వస్తున్నాయి. వ్యక్తిగతాంశాలను ప్రక్కన బెడితే, విషయపరంగా మా మా అవగాహనల్లోని వ్యత్యాసాలను, అదిన్నీ తాత్వికంగా కీలకమైన అంశాలవరకైనా, నిశిత పరిశీలనతో కూడిన విమర్శకులోను చేయడం, భావ విప్లవాకాంక్ష రీత్యా అవసరసమూ తప్పనిసరికూడా.

6) నాలుగోపడిలో ఉన్నారు ఆయన. ఆయన భావాలను ఆయన ఉండగనే విమర్శకు లోనుచేయడం అన్నివిధాలా మంచిది. అందువల్ల (1) ఆయన భావాలపై వెలువడిన విమర్శను ఆయనే స్వయంగా సమీక్షించుకునే అవకాశం ఉంటుంది. (2) విమర్శకులు తన భావాలలోని లోపాలూ, దోషాలంటూ చూపిన వాటిని అంగీకరించి సరి చేసుకోవడానికో, తృణీకరించి, తనవి సరైనవేనని వివరించి నిర్థారించుకోడానికో వీలవుతుంది. అలాకాక ఆయన తదనంతరం ఆయన భావాలపై తామరతంపరగా వెలువడే విమర్శలను స్వీకరించడానికీ, తృణీకరించడానికి - సరిచేసుకోడానికీ అంతగా వీలుండదు. పైగా ఆయన తరవాత, ఆయన ననుసరిస్తున్నవాళ్ళు, ఆయనపై వచ్చిన విమర్శకు సరైన రీతిలో సమాధానాలు చెప్పకపోగా, ఆయన గాని ఉండుంటే, మీకు చెప్పవలసిన రీతిలో సమాధానం చెప్పి ఉండేవారు. ఆయనున్నంత కాలం ఒక్కరూ నోరెత్తలేదు. అనంటూ, విమర్శతాకిడి నుండి తప్పించుకోడానికీ యత్నిస్తారు. లేదా ఎవరిష్టం వచ్చిన రీతిలో వారు ఆయన మాటలకు వ్యాఖ్యానాలు చెప్పుకుంటూ సాగిపోతుంటారు.

7) భావజాల క్షేత్రంలో, ఒక వ్యక్తి వెళ్ళడించదలచిన భావాన్ని గ్రహించే సందర్భంలో సందిగ్థత - అనిశ్చితి - ఏర్పడ్డప్పుడల్లా అనుసరించాల్సిన పద్దతి నొకదాన్ని, మండలి తనదైన రీతిలో రూపొందించుకుని ఉంది. నా అవగాహన ప్రకారం ఆవిధానం ఎవరూ కాదనడానికి వీల్లేనిది. ఎవరు ఉపయోగించుకున్నా మేలు కలిగించగలదీ కూడా 1. అలాటి సందర్భాలలో విన్నమాటకు అర్థాన్ని అన్నవారినే అడిగి తెలుసుకోవాలి. అన్న వారూ తానన్న మాటకు తానుద్దేశించిన అర్థమేమిటో తెలిపే బాధ్యత వహించాలి.

2. భాషకున్న శక్తీ పరిమితుల దృష్ట్యా ప్రయోక్తకూ - గ్రహీతకు అంటే అనేవారికీ - వినేవారికీ ఒకే రకమైన పదాలు ఒకే అర్థం కలిగి ఉన్నంత వరకే అన్నవారేమి చెప్పాలనుకుంటున్నదీ విన్న వారికి స్పుర్తిస్తుంటుంది. అలా లేని సందర్భాలలో విషయం అర్థంకాక పోవడమో, తప్పుగా అర్థం చేసుకోవడమో జరుగుతుంటుంది. తగినంత భాషా సామర్థ్యం అటు అనేవానికి లేకున్నా, ఇటు వినేవానికి లేకున్నా ఈ ప్రమాదం జరిగే అవకాశం ఏర్పడుతుంది. మామూలుగా మనందరి నిత్య జీవితంలోనూ, సాధారణ వ్యవహారాలలో ఇది ఎదురవుతూనే ఉన్నా, వాటిని ఎప్పటికప్పుడు సరిదిద్దుకుంటూ పనులు కానిచ్చేసుకుంటుంటాము. పెద్దగా ఇబ్బందులేమీ ఎదురుకాక పోవడంతో ఆపైన ఆ విషయాన్ని అంతగా పట్టించుకోము.

కానీ మన ప్రస్తుత క్షేత్రమైన భావవిప్లవరంగానికి సంబంధించినంతలో, అటు తాత్వికంగా గానీ, ఇటు వివిధ సిద్దాంతాల విచారణ సందర్భంగాగానీ, కొన్ని కీలకమైన పదాలు (అట్టి వాటిని పారిభాషిక శబ్దాలంటారందుకే) చోటు చేసుకుని ఉంటాయి. అలాటి మాటలకు ప్రయోక్త తనకు తానుగానే, తానంగీకరిస్తున్న అర్థాన్ని ప్రకటించడం సర్వధా శ్రేయస్కరం. కనీసం సందిగ్ధత ఏర్పడి గ్రహీత - పరిశీలకుడు - అడిగినప్పుడైనా తనదైన అర్థాన్ని వెళ్ళడించాలి. లేకుంటే భావగ్రహణ ప్రక్రియలో ''ఆదిలోనే హంస పాదన్న'' సామెత రీతిగా, ఆరంభంలోనే దారి తప్పే ప్రమాదం ఉంది.

8. ఒకింత విచారకరమైన నిజమేమంటే, వెంకటాద్రి గారికి నాపై ప్రతికూలత ఏర్పడడానికి కారణమైన గుంటూరు సమావేశంలోనూ ఆ పక్షీయుల్నినేనడిగింది కార్యకారణాలన్న పదాలకు నిర్వచనాలు చెప్పమనే. అలా అడగడం అక్కడికదేదో తప్పన్నట్లూ, నేను ఓనమాలు నేర్చుకునే స్థాయిలో ఉన్నట్లు, చాలా ఆవేశంగానూ, హేళన ధ్వనించేట్లు వెంకటాద్రిగారు మాట్లాడారానాడున్నూ. ఆపైన అదే ఆవేశంతో ''కార్యకారణ వ్యర్థ చర్చ'' అన్న శీర్షికన కొంత రచనా చేశారాయన. ఈ విషయంలో ఇప్పటికీ నా పక్షమేమంటే,

శాస్త్రీయ స్థాయి కలిగిన రచనలన్నంటికీ పారిభాషిక శబ్దాలకు తమవైన అర్థాలు - నిర్వచనాలు - చెప్పడమన్న విధానాన్నే అనుసరిస్తున్నాయి అన్ని వైజ్ఞానిక క్షేత్రాలున్నూ. ఆ నేపధ్యం నుండే వివిధ శాస్త్రాలకు చెందిన పారిభాషిక పదకోశాలూ వెలిశాయీ నాడు. వెనకటి తాత్వికులున్ను తమ తమ సిద్ధాంతాలనర్థం చేసుకోవడానికి వీలుగా తాము ముఖ్యమని ఎంచుకున్న పదాలకు తామంగీకరిస్తున్న అర్థాలతో కూడిన పదార్థ కోశాలను రచించారు. వేదాంత పరిభాష, తర్క పరిభాష వగైరాలలాటివే. కానీ వెంకటాద్రి గారే ఎందుకనో దీనిని అంగీకరించడంలేదు. పైగా వ్యతిరేకిస్తున్నారు కూడాను. అంతటితో ఆగక; అందరికీ అర్థమయ్యే పదాలకు అర్థాలు, నిర్వచనాలు చెప్పమనడం, సరికాదంటూ ఒకింత దురుసుగానూ మాట్లాడారు. ఒక ప్రత్యేకాంశంగా దీనిపైనే చర్చ జరగాలిమునుముందుగా.

నేనేమడిగిందీ, అడుగుతూ వస్తోంది ఏమిటన్నదిగానీ, అందుకాయన ఎలా స్పందించారన్నది గానీ ఒక్కడంటే ఒక్కడు ఆ పక్షంలోనుండి సజావుగా పట్టించుకోలేదిప్పటికీ. ఏమి హేతువాదోద్యమం? ఏమి హేతువాదులు? హేతువాది స్వతంత్రాలోచనాశీలుడై ఉంటాడని, భావాలను ఎప్పటి కప్పుడు శాస్త్రీయ విచారణకు లోను చేస్తూ, ఆధునిక విజ్ఞానపు వెలుగులో సరిచూసుకుంటూ సరిచేసుకుంటూ సాగుతుంటాడని, విచారణకు విమర్శకు అంగీకరించని వైఖరి మత ధోరణి అవుతుందని హేతువాది - (సరైన హేతువాది) అలా ఎన్నడూ ప్రవర్తించడని, అలా ప్రవర్తించేవాడు హేతువాదే కాడని... ఇలా చాలా చాలా వ్రాసేశారు వెంకటాద్రిగారు. వారి ఆంతరంగికులున్నూ దీనికి వత్తాసుగా, అవునంటే, అవుననేశారు.

నేనీముఖంగా అడుగుతున్నది, మీ ప్రకటితాలపై విమర్శను ప్రారంభిస్తున్నాను, విచారణకు సిద్దంకాగలిగేదెవరో ముందుకురండనే. నా వరకు నేను, విచారణలో తేలిన వాటిని అవెలా తేలాయో అలా స్వీకరించడానికి, వాటి విషయంలో నా పూర్వభావాలను వదులుకోవలసి వచ్చినా, సరిచేసుకోవలసి వచ్చినా 100% సిద్దంగా ఉండగలనని, ఆ మేరకు పత్రికలో ప్రకటించగలనని నిజాయితీగా ప్రకటిస్తున్నాను. ఈ విషయాన్నే విచారణకు ముందుగా వ్రాతమూలకంగా స్థిరీకరించుకుందామన్నా నాకు అభ్యంతరం లేదు. విచారణలో పాల్గొన్న ఎవరివల్ల ఆయా విషయాలలో నాకు మార్పులు, చేర్పులు చేసుకునే పరిస్థితి వచ్చిందో వారి గురించీ కృతజ్ఞతలంటూ పత్రికలో నిస్సంకోచంగా ఒక ప్రకటనా చేస్తాను.

అదే మరి మీమీ ప్రకటితాలలో అలాటి దోషాలు, లోపాలు ఉన్నాయని తెలితే మీరూ ఆ మేరకు సరిచేసుకుని, ఆ విషయాన్ని పత్రికాముఖంగా ప్రకటించడానికి మీలో ఎవరెవరు సిద్దపడగలరో తెల్పండి ముందు. ఏయే విషయాలలో, నాతో జరిపిన పరిశీలన - విచారణ సందర్భంగా మీలో అవగాహన పెరిగిందో, ఆ విషయాల మేరకు మీకు వెలుగునిచ్చిన వానిగా నన్ను పేర్కొంటూనూ ప్రకటన చేయాల్సి ఉంటుంది. సత్యావిష్కరణ పట్ల తగినంత తపన (నిజమైన మక్కువ) సత్యస్థాపనోద్దతి; గుర్తించిన సత్యాన్ని ప్రకటించడానికి అవసరమైన నిర్భీతికత, స్వీకరించడానికి తగిన సంసిద్దత నాకైతే దండిగా ఉన్నాయి. మీలో నేను చూపెట్టిన వారికున్నాయో లేదో ప్రకటించండి. అటుపైన ఆమాటన్నాయన మాటలు పొల్లు మాటలు కావనడానికి తగిన రీతిలో, ఎంపిక చేసుకున్న అంశాలకు పరిమితమై విచారణకు కూర్చుందాం. మొత్తాన్ని రికార్డు చేద్దాం. దానిని మన ఇరుపక్షాలూ స్వేచ్చగా వినియోగించుకోవచ్చునన్న నియమాన్ని పెట్టుకుందాం.

విచారణ వేదిక విషయంలో నేను సూచిస్తున్న కొన్ని ముఖ్యాంశాలు


1)     నాతో విచారణకు సిద్దపడవలసిందిగా నేను సూచిస్తున్న - నేను ఇష్టపడుతున్న వ్యక్తుల జాబితాక్రమం.

    1. రావిపూడి వెంకటాద్రి గారు

    2. గుమ్మా వీరన్న గారు

గమనిక :- వెంకటాద్రి గారు తనకు మారుగా మాట్లాడు వ్యక్తిని తన ప్రతినిధిగా ఎంపిక చేసి పంపవచ్చు. అయితే, ఆ వ్యక్తి వ్యక్తీకరణలను, వాటిలోని గుణదోషాలను తనవిగానే అంగీకరించాల్సి ఉంటుంది.

అఖిల భారత స్థాయి బాధ్యతలు నిర్వహిస్తున్న అధ్యక్ష ప్రధాన కార్యదర్శులు

    3. కుర్రాహనుమంతరావుగారు

    4. మేడూరి సత్యన్నారాయణగారు

    నాతో పరిచయముండి, నాతో అంతో ఇంతో విభేదిస్తూ ఒకటి రెండు విసుర్లూ విసిరిన వారు

    5. కరి హరిబాబు

    6. షేక్‌ బాబు

    ఆ పక్షాన్ని విడవ లేక, నా పక్షాన్ని పట్టుకోనూ లేక, నా పక్షం వీగిపోతే బాగుండును అన్న దృష్టీ కలిగి ఉండి, నన్ను మిత్రునిగానే తలుస్తుండేవాళ్ళు

    7. ఆకేటి సూరన్న

    8. అజరత్‌ ఆలీ

    9. నార్ని వెంకట సుబ్బయ్య

గమనిక : నేను సూచిస్తున్న వ్యక్తులేగాక, క్రింద ప్రస్తావించిన అంశాలపై నాతో విచారణకు, రాష్ట్రంలోని హేతువాద, నాస్తిక సంఘాల వారెవరు సిద్దపడ్డా నాకు అభ్యంతరం లేదు. అట్టివారు వారి వివరాలు వ్రాత పూర్వకంగా నాకు తెలియజేస్తే ఆ వివరాలూ పత్రికలో ప్రచురిస్తాను.

విషయ విచారణ సందర్భంలో పరిశీలకులుగా ఎవరెవరుంటే బాగుంటుందన్నది ఇరు పక్షాలూ కలిసి నిర్ణయించుకోవచ్చు. ఒక సాధారణ సూచన మాత్రం చేస్తాను. మా రెండు పక్షాలకు చెందిన ఎంపిక చేసుకున్న కొద్ది మంది అధికార ప్రతినిధులుగా ఉంటారు. వీరి సంఖ్య పక్షానికి, ఇద్దరు ముగ్గురైతే చాలు.

అయితే పరిశీలకులు విచారణలో నేరుగా పాల్గొనరాదు. ఇరు పక్షాలకూ సూచనలు చేయవచ్చు

వేదిక నియంత్రణాధికారిగా (సంధానకర్తగా) ఇరువురకూ అంగీకారమైన లేదా ఇరుపక్షాలకూ చెందని ఒకరిని ఎంచుకుందాం. అతడైనా వేదిక ఏర్పరచుకున్న నియమ నిబంధనల్ని ఇరుపక్షాలు మిగిలిన సదస్సులూ అతిక్రమించకుండేట్లు చూడాలేగాని స్వతంత్రంగా యధేచ్చగా వ్యవహరించకూడదు.

నా ప్రకారమైతే, విచారణలో వెంకటాద్రిగారుండడమే అన్ని విధాలా మంచిది. ఎందుకంటే మిగిలిన వారంతా, దాదాపుగా ఆయన బాటలో నడుస్తున్నవారే, కాకుంటే వారిలో కొందరు కొంత మేర స్వతంత్రాలోచనాశీలత కలిగిన వారైయ్యుండవచ్చు.

క్రమంలో రెండోవ్యక్తి గుమ్మావీరన్నగారైతే మేలన్నదిగా దృష్టి. ఎందుకంటే వెంకటాద్రి గారికి దీటుగా వారూ నాతో విభేదించారు, నా పక్షంపై విమర్శనూ నాపై విసుర్లనూ జోడించి రచనలూ చేశారాయన.

ఇక మూడోస్థానంలో, ప్రస్తుతం ఆ సంస్థకు జాతీయ స్థాయి ప్రధాన బాధ్యులుగనున్న మేడూరి సత్యన్నారాయణ గారూ, కుర్రా హనుమంతరావుగార్లు ఉంటారు. ఈ జాబితాను ఇప్పటికి ఆపుతాను. ఈ నలుగురి విషయంలోనూ, మిగిలిన ముగ్గురిలో నేనెవరితో మాట్లాడాలన్నా వెంకటాద్రిగారు ముందుగా వారిని తన ప్రతినిధిగా అంగీకరించాల్సి ఉంటుంది. కాదంటే, ఎవరికి వారు స్వేచ్చగా తనకు తానుగా పాల్గొంటున్నానని ప్రకటించీ పాల్గొనవచ్చు.

మా మధ్య విచారణీయాంశాలుగ ఉండాలని నేను గమనించిన వాటిలో ప్రథమ జాబితా ఇదిగో


1.     భావ జాల క్షేత్రంలో చోటు చేసుకునే ముఖ్యమైన, కీలకమైన పదాలకు నిర్వచనాలు అవసరమని నేను, అనవసరమని వెంకటాద్రి గారూ అంటూ వస్తున్నాం. ఇందులో ఎవరి పక్షం సరైంది?

2.     హేతువాదం సిద్దాంతమా? విధానమా? అన్న అంశంలో వారు నేను ప్రకటించిన భావాలు. ఎవరివి సరైనవి?

3.     'సత్యం' అన్న మాటకున్న అర్థం ఏమిటి? సత్యాలుమారతాయి అని ఆయన ఆపక్షంలోనివారు అంటుండగా, సత్యం మారదని నేను అంటున్నాను.

4.     కార్య - కారణాల గురించి మా అవగాహనల్లో వైరుధ్యం కూడా ఉంది. ఎవరిది సరైనది?

5.     ఎలా ఆస్థికత ఇప్పటికీ అనిర్థారితమో, అలానే నాస్తికత కూడా ఇప్పటికీ అనిర్థారితమేనన్నది నా పక్షం. ఈ విషయంలో లేని దానిని రుజువులు చేయమంటున్నానని నాపై ఆరోపణ చేస్తున్నారు వెంకటాద్రి గారు. అది నేనననిమాటను అన్నానని అభాండం వేయడమే. నాస్తికతే సరైందని రుజువైందంటున్న మీ పక్షాన్ని నిలబెట్టండనే నేనడుగుతున్నది. ఇది చాలా చాలా కీలకాంశం.

విచారణకు ముందే విచారణలో పాలుపంచుకునే వారంతా తెలుసుకుని, అంగీకరించి ఉండాల్సిన సాధారణ సూత్రీకరణలు :-

1.     ఒకరిభావాలొకరం గ్రహించడానికి మాధ్యమంగా మనకున్నది భాష మాత్రమే. కనుక గ్రహింప చేయాలనుకుంటున్న, గ్రహించాలనుకుంటున్న వారిరువురకూ వర్తించే భాషానియమాలు కొన్ని ఉన్నాయి.

పదపదార్థ జ్ఞానం లేనివానికి వాక్యార్థ జ్ఞానం కలుగదు. ఇది మీకంగీకారమేనా కాదా?

సమాన సంకేతాలు (పదాలు) సమాన సంకేతులు (అర్థాలు) ఉన్న వారి మధ్యనే భావ ప్రసారం సాగుతుంది. ఇంకా సరిగా చెప్పాలంటే, అలాటప్పుడు కూడా ప్రసరించేది పదాలే. అర్థం లేదా భావం స్ఫురిస్తుందంతే. (అంటే పదాలే అన్నవాడి నుండి మన కందుతాయి. అర్థం స్మృతి నుండి గుర్తుకొస్తుందంతే నన్నమాట)

కనుకనే అవసరమైనప్పుడల్లా విన్నమాటకు అర్థాన్ని అన్నవాడి నుండే గ్రహించాలి, అన్నవాడూ తానన్న మాటకు తానుద్దేశిస్తున్న అర్థమేమిటో తెలిపేందుకు సిద్దంగా ఉండాలి అనంటున్నాను.

విచారణ పరంగా అవసరమయ్యే కొన్ని జాగ్రత్తలు

1.     వక్త హృదయం ఇదేనని నిర్ధారణయ్యాకనే శ్రోత దాని సబబు బేసబబుల్ని విచారించేందుకు పూనుకోవాలి.

2.     ప్రశ్న అర్థమైందని నిర్ణయించుకున్నాకనే - నిర్ధారించుకున్నాకనే - దానికి తానంగీకరిస్తున్న సమాధానమేమిటో ప్రకటించాలి. అప్పుడుకూడా

3.    ప్రశ్న ఏ విషయంలో ఎంత సమాధానాన్నాశిస్తొందో ఆ విషయంలో అంత సమాధానాన్ని చెప్పినప్పుడే, అడిగిందానికి సరైన సమాధానం చెప్పినట్లు అవుతుంది.

4.     శాస్త్రీయ విచారణలో ఉదాహరణలే ప్రకటితాభిప్రాయాన్ని రుజువు చేసేందుకు పనికి వస్తాయి. ఉపమానాలు పనికిరావు సరికదా, విచారణను ప్రక్కదారికి మళ్ళిస్తాయి కూడా.

5.     ప్రతిపాదకుడే తన ప్రతిపాదన సరైందేనని నిర్ధారించే బాధ్యత స్వీకరించాలి.

6.     ఒక విషయాన్ని విచారణకు స్వీకరించాక, ఆ విషయంలో విచారణ ఒక ముగింపుకు వచ్చేలోపు, మరో విషయాన్ని (ఇతర విషయాలను) లేవనెత్తనేకూడదు. అలా లేవనెత్తినా వేదిక దానిని విచారణకు స్వీకరించరాదు.

విచారణలో చోటు చేసుకునే ముఖ్యమైన విభాగాలు


1.     వాది - ఒక పక్షాన్ని స్వీకరించి ప్రతిపాదకునిగా ఉన్నవాడు.

2.     ప్రతివాది :- వాదితో విభేదిస్తూ, వాది పక్షాన్ని ప్రశ్నించడానికి, పరీక్షించడానికి సిద్దపడినవాడు.

గమనిక : వాది ప్రతిపాదనకు వేరైన ప్రతిపాదన కలిగి ఉన్నవానినీ ప్రతివాది అనవచ్చు. అయితే ప్రతివాది అలాటి మరో ప్రతిపాదన చేసిన సందర్భంలో, వాది ప్రతిపాదనపై విచారణ ముగిశాకనే, ప్రతివాది ప్రతిపాదనను విచారణకు స్వీకరించాలి. అప్పుడతడు వాది స్థానంలోకి వస్తాడు. ఆ పిమ్మటే అతని వాదాన్ని విచారణకు లోను చేయాలి. ఈ రెండు పాత్రలను ప్రతిపాదకుడూ, పరీక్షకుడు అని అనవచ్చు.

3.     విచారణ అన్నది రెండు ముఖాలు కలిగి ఉంటుంది.

    1. ఎంపిక చేసుకున్న అంశంలో ఆ పక్షాన్ని స్వీకరించిన వాని అవగాహనేపాటిదో పరీక్షించడం

    2. ఎంపిక చేసుకున్న అంశంపై ఆ ధోరణి - ఆ పక్షం - అంగీకరిస్తున్నదేమిటన్నది పరీక్షించడం

గమనిక :- ఆ పక్షాన్ని స్వీకరించిన వ్యక్తి అవగాహనేపాటిదో పరిశీలించే సందర్భంలో, అతనికివత్తాసుగా ఆ పక్షంలోని ఇతరులెవ్వరూ పాలు పంచుకోరాదు. అదేమరి, ఆ ధోరణి అవగాహనను పరీక్షించడమే ఉద్దేశమైనప్పుడు, ఆ పక్షాన్ని ఎందరుకలిసైనా నిలబెట్టే పని చేయవచ్చు. ఎంతో కీలకమైన ఈ తేడాను వేదికలో పాల్గొన్నవారంతా గమనించి ఉండాలి.

ముఖ్యగమనిక :- రేపటి మన విచారణ వేదిక ఈ రెండంశాలకూ సంబంధించినదిగా ఉంది కనుక మొట్టమొదట ఇరుపక్షాలలోనూ ఒక్కరొక్కరే పాల్గొనాలి. మండలివైపు నుండి రెండు విభాగాలకూ ప్రతినిధిగా, నే నొక్కణ్ణే పాల్గొంటాను. ఎందుకంటే రెంటి విషయంలోనూ బాధ్యుణ్ణి నేనేగనుక. ఇక హేతువాదం పక్షాన ఎవరు పాల్గొంటారో నిర్ణయించుకున్నాక, ఇక అతని వైపున మరెవ్వరూ పాల్గొన కూడదు. ఆ తొలి దశ విచారణలో ఆ పక్షాన పాల్గొన్న వానికి తగినంత అవగాహనలేదు, ఆ పక్షాన్ని అతడు సరిగా ప్రతిపాదించలేక పొయ్యాడు అని గనక ఆ పక్షంలోని మరికొందరు ముఖ్యులు ప్రకటిస్తే, అప్పుడు ఆ పక్షాన్ని స్థాపించడానికి ఇతరులూ సిద్దపడవచ్చు.

ఈ రెండు భాగాలను పారిభాషికంగా 'వాది బలపరీక్ష' ,

'వాద బల పరీక్ష' అనంటారు.


ఈ విచారణ వేదిక పూర్వరంగాన్ని గురించి ఇప్పటికి ఆగుతాను. విచారణకు సిద్దమని వెంకటాద్రి గారి వైపు నుండి ప్రకటన వెలువడితే, అప్పుడు ఇరుపక్షాలూ కలసి కూర్చుని 'శాస్త్రీయ విచారణ' అనేందుకు తగిన రీతిలో విధి విధానాలను రూపొందించుకోవచ్చు.

విచారణకు తప్పనిసరైన కొన్ని అంశాలు


1.     విచారణీయాంశపు ఎంపిక

2.     దానిపై నిర్థిష్ట రూపంలో అభిప్రాయ ప్రకటన.

దీనినే వాదము లేదా ప్రతిపాదన, లేదా విచారణకు స్వీకరించిన సిద్దాంతము అని అంటాము.

3.     అదే అంశంపై రెండో పక్షం తన ప్రతిపాదనను చేయదలచుకున్నా, మొదటి పక్షం వారు రెండో పక్షంవారిని ప్రతిపాదన చేయమని అడిగినా, ఆ అభిప్రాయాన్నీ ప్రకటించాలి.

4.     ఒక వరుసక్రమంలో వారి - ఒక పక్షం వారి - భావాలనే పరిశీలనకు తీసుకుంటూ మొత్తం ఆ పక్షపు భావజాలాన్నంతటినీ విచారణకు లోను చేయడం ఒక పద్దతి.

5.     ఎంపిక చేసుకున్న అంశాల జాబితా నుండి, ఒక్కో అంశాన్ని తీసుకుని మొదటి అంశాన్ని ముందుగా ఒక పక్షం ప్రతిపాదించి విచారణకిస్తే, రెండో అంశాన్ని రెండో పక్షం ముందుగా ప్రతిపాదించి విచారణకిస్తుంటుంది. అన్నది మరో పద్దతి (నా వరకు నాకు ఏ విధానాన్ననుసరిద్దామన్నా అభ్యంతరం లేదు గానీ రెండో విధానం సమనియమాన్ని పాటించడమవుతుంది కనుక ప్రథమగణ్యం)

6.     విచారణ పర్యవసానంగా ఏర్పడే నిర్థారణలు మూడు రకాలుగా ఏర్పడుతుంటాయి. ప్రకటితాభిప్రాయం 1. తప్పని తేలడం  2. ఒప్పని తేలడం 3. అప్పటికింకా తేలలేదని తేలడం.

7.     ఒక పక్షం యొక్క ప్రకటితాభిప్రాయం ఒప్పని తేలితే ఆ విషయంలో వారితో విభేదించే పక్షాలన్నీ తప్పులని తేలినట్లే. అదేమరి, ఆ అభిప్రాయం తప్పని తేలితే వారితో విభేదిస్తున్నవి ఒప్పులని తేలినట్లు కాదు.

8.     ఒక పక్షం వారు తమ ప్రతిపాదనను రుజువు చేయలేకపోయారు గనుక ఆ పక్షపు ప్రతిపాదన తప్పని తేలినట్లేననడం సరికాదు. అలాగే, ఒక పక్షం వారు ఎదుటి పక్షంవారి అభిప్రాయాన్ని తప్పని తేల్చలేకపోయారు కనుక ఆ ఎదుటి పక్షం వారు తమది ఒప్పేనని తేలిందనడమూ సరికాదు.

సూత్రం :- రెండే పర్యవసానాలుండి అంటే అదో, ఇదో ఏదో ఒకటే వాస్తవమై యుంటుంది. అనడానికి తగిన సందర్భాలలో ఏదో ఒకటి ఒప్పనిగానీ, తప్పనిగాని తేలితే ఆ రెండో ప్రతిపాదన కూడా తప్పనో, ఒప్పనో తేలినట్లే పరిగణించవచ్చు. అలాకాక అందులో ఏదీ తప్పనిగానీ, ఒప్పనిగాని నిర్థారణ కానంత కాలం వాటిలో దేనినీ తప్పనిగానీ, ఒప్పనిగానీ తేలినట్లు పరిగణించనేకూడదు.

యోచనాశీలురైన మిత్రులారా! భావ విప్లవ క్షేత్రాలలో లేదా సైద్ధాంతిక స్థాయి విచారణలలో పై అంశాలు అత్యంత కీలకమైనవి. విచారణలో పాల్గొనే మూడు పక్షాలకూ ఈ సూత్రాలు మొదట చక్కగా అర్థం కావాలి. ఆ పిమ్మట ఏకాభిప్రాయ సాధన జరగాలి. అప్పుడే విచారణలు నిస్పాక్షికంగా, సక్రమంగా సాగించుకునే వాతావరణం ఏర్పడుతుంది. కనుక ఈ అంశాలు, వీటికి ముందు ఈ వ్యాసంలోనే ఉన్న మిగిలిన అంశాలను కూడా విమర్శనాత్మక దృష్టితో పరిశీలించి ఇందులో మీ కంగీకారం కానివి ఉంటే నాకు తెలియపరచండి. మరికొన్ని ఇలాటివే అవసరమనిపిస్తే వాటి వివరాలూ అందించండి. నా భాషగానీ, భావంగానీ అర్థం కాలేదనిపిస్తే ఆ వివరాలూ ఇవ్వండి. ఈనా సూచన ముఖ్యంగా వెంకటాద్రి గారికీ, వారి బృందానికీ, ఇతర హేతువాద, నాస్తిక సంఘాల అధ్యయన పరులకూ, వర్తిస్తుంది. అటు పిమ్మట, ఈ విచారణలో ఏదో ఒక పాత్రలో పాల్గొన నుత్సహిస్తున్నవాళ్ళకూ వర్తిస్తుంది.

ప్రత్యేక ప్రకటన


పదాల మీద గట్టిగా పట్టుబట్టి క్కూర్చున్న నన్ను జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తున్న మిత్రులొకరు, నా రచనలో భాషాపరంగా చోటు చేసుకున్న చిన్నదోషమంటూ ఒక సూచన చేశారు. నా శైలిలో 'సరిగ్గా సరిపోయే' అన్న అర్థం వచ్చే పదం వాడాలనుకునే సందర్భంలో ఆ అర్థాన్నిచ్చే 'కచ్చితంగా' అన్నమాటకు బదులు 'ఖచ్చితంగా' అన్నపదం వాడుతూ వస్తున్నాను నేను. వెంకటాద్రి గారు ఇలాటి వాటినీ పెద్ద తప్పులుగా చూపే అవకాశముంది. ఎందుకైనా మంచిది జాగ్రత్తగా ఉండండి, అన్న సుహృద్భావంతోటే వారా సూచన చేశారనుకుంటున్నాను. మిత్ర దృష్టితో చేసిన ఆ సూచనను పరిగణలోకి తీసుకుంటున్నాను. వారికి కృతజ్ఞతలు. అలాగే వెంకటాద్రి గారున్నూ హేతువాది 343 నంబరు సంచికలో 223 పేజీలో, నేను 'అస్తిత్వం' అనాల్సినచోట 'అస్థిత్వం' అని అంటున్నానంటూ ఒక భాషాదోషాన్ని ఎత్తి ఖండించారు. 'స్త' కు బదులు 'స్థ' అని తప్పురాతలు రాసే మీకు పదాల విలువ ఎలా తెలుస్తుంది? అనంటూ అక్షర దోషాలు పట్టించుకోని వారికి పదాల విలువే తెలియదంటూ ఈ సడించారు. ఆ మాటలు రాసేటప్పుడు ఆయన ఏ కళనున్నారోగాని, మొదటి నుండీ నేను వాదిస్తున్న దానికి బలం చేకూర్చే మాటలే అనేశారు. సంతోషం. దానితో పాటు, చిన్నదే అయినా ఉన్న దోషాన్నే చూపించారు కనుక వారికి నా కృతజ్ఞతలు. ఇక నుండి ఆ పదంలో ముద్రారాక్షసం చోటు చేసుకోకుండా జాగ్రత్త తీసుకుంటాను. 'స్థ' శబ్దం స్థితినీ, స్దిరత్వాన్ని తెలిపే శబ్దం. ఆస్తికతకు ఆస్తికులిచ్చిన నిర్వచనం అస్తిపరలోక ఇతిమతిర్యస్యసః ఆస్తికః | అని పరలోకపు ఉనికి నంగీకరించేవాడు అని దానర్థం. దాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని 'ఆస్థిక' శబ్దం వాడుతూ వచ్చాను నేను. ఏదేమైనా భాషలో 'ఆస్తిక' మన్నదే రూడిలో ఉంది గనుక దానినలా స్వీకరించడమే సబబు. ఈ చిన్న ముక్క చెప్పడానికాయన ఎంత దురుసుతనాన్ని ప్రదర్శించారో చూడండి. ''అస్తిత్వానికి బదులు 'అస్థిత్వ' మని పదే పదే గెలికే మీకు పదాల విలువ ఎలా తెలుస్తుంది? పదార్థాల రుచి మరిగిన వారికి పదాల అర్థాలు ఎలా మనసుకుపడతాయి? (బాగుంది గదూ వారిశైలి?) ఏదేమైనా నా రచనలోని అక్షర దోషాన్ని పట్టిచ్చిన వెంకటాద్రి గారికి మరోమారు ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంటూ ఇక నుండి మన మిరువురమూ, పదాల విషయంలోనూ, పదాల అర్థాల విషయంలోనూ మరింత జాగ్రత్తగా ఉందామనీ, దోషాలు దొర్లితే ఎత్తి చూపించుకుని, సరి చేసుకుంటూ సాగుదామని తెలియజేస్తున్నాను.

ముగింపు :-

ఈ వ్యాసాన్ని, మలివ్యాసానికి ఆరంభంగా ఉండ దగ్గ అంశాలను ప్రస్తావించడంతో ముగిస్తాను.

1.     ''మనం వాడే, మాట్లాడే ప్రతి పదానికీ, మాటకూ నిర్వచనాలు వెదకే దశలో మనం లేము.''

2.     పదాలకు అర్థాలు, వివరణలు కావలసిన దశలో ఉన్నవారు నిఘంటువులను సంప్రదించుకోవచ్చు.

3.     విమర్శకులు పదాల అర్థాలు అడుక్కునే చాపల్యం నుండి, అర్థం చేసుకోగల వివేక దశకు ఎదగాలి.

4.     మీరు వాడిన పదాలకు మీరు నిర్వచనాలు, అర్థాలు చెప్పరుగాని, యితరు లెవరైనా ఆ పదాలనో, అలాంటి పదాలనో తమరచనల్లో వాడితే వాటి అర్థాలను డిమాండు చేస్తారు. ఇదే కదామీ నైజం?

5.     ఎడిటోరియల్‌ శీర్షికనే అర్థం చేసుకోలేని మీరు అర్థాలడుక్కోవడం తప్ప మరేమి చేయగలరు?

6.     చెప్పండని అడుక్కోవడం తప్ప చెప్పడం మీకు అలవాటు లేదు కదా?

7.     విషయ ప్రధానమైన రచనల్లో పదాలను నిర్వచిస్తూ కూర్చుంటే, అతడు చెప్పదలచుకున్న విషయం ప్రక్కదారులు పడుతుంది.

8.     రచయిత మాటల్లోని భావం మీకు స్పురించకపోతే, మీరా భావాన్ని వదలి నిర్వచనాల కూపంలో పడిపోతే ఎలా?

9.     'పరమం' అంటే ఏమిటో నేను చెప్పలేదని గొణుగుతున్నారు. మరి 'పరమ' మంటే మీరేమనుకుంటున్నారో చెప్పిందెక్కడ? మీ నిర్వచనం ప్రకారం నన్ను తప్పు బట్టిందెక్కడ?

10.     ఆయా పదాలు నేనూ మీరూ ఈనాడు కనిపెట్టినవికావు. ఏయే అర్థాలలో అవి మనకు దిగుమతి అయ్యాయో ఆ విధంగానే మనం ఆయా పదాలను అర్థం చేసుకోవాలి. అంతేగాక, వాడకంలోనూ, అవగాహనలోనూ సందర్భ శుద్ధి ఉండాలి.