స్థాయిల గొడవ - ఒక పరిశీలన

ఈ మధ్య ఇస్లాం క్రైస్తవ మత ప్రచారకుల్లో అంతో ఇంతో నోరున్న ప్రతివాడూ స్థాయిల గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడడం జరుగుతోంది. ఆ రకం వాళ్ళు ఎవరికి వారే తాము మామూలు వాళ్ళం కాదన్నట్లు, అసాధారణుల మన్నట్లు మాట్లాడేస్తున్నారు. కొందరైతే మరికొంత అతికి పోయి ఎదుటివాళ్ళు తమ స్థాయికి తగరనీ, వాళ్ళు నలుసుల్లాటి వారనీ, ఈగలు, చీమలు, దోమల్లాటి వారనీ, వారితో మాకు పోటీఏమిటి? బేటీ ఏమిటి? అంటూ తెగ రెచ్చిపోతూ ప్రకటనలు చేసేస్తున్నారు. ఆత్మస్ధుతీ - పరనిందా చేయకు! వీలైతే ఆత్మ విమర్శ చేసుకుంటుండు! అన్నది ప్రసిద్ది చెందిన బుధజనోక్తి (బుద్దిమంతుల మాట). చక్కగా ఆలోచించి చూస్తే నా ప్రకారం అది సార్వకాలీనమైన విలువ కలిగిన మాట కూడా. మీకే మనిపిస్తోందో ఆలోచించుకోండి. తర్కశాస్త్రంలో ఒక హిత సూచన ఉంది. తర్కాన్ని అభ్యసించే (తెలుసుకునే కాదు) వారు తనకంటే ఉన్నతులతోనూ, సములతోనూ, నిమ్నులతోనూ తర్కిస్తూ ఉండాలి అన్నదే ఆ సూచన. ఏ విషయం పైన అధ్యయనం సాగించే వారైనా పై మూడు స్ధాయిలకల వ్యక్తులతో తన అధ్యయనాంశం పై చర్చ సాగిస్తున్నట్లైతే, తాను ఒక్కడుగా సాగించే అధ్యయనంకంటే ఎంతో లోతైన, విస్తృతమైన స్పష్టతతో కూడిన అవగాహన కలుగుతుంది. విషయాలు తెలుసుకోవాలని గానీ, నేర్చుకోవాలనిగాని నిజంగా తలపోస్తున్న వాళ్ళకీ సూచనలు దివిటీల్లాటివి. తమని చేపట్టిన వారిని దారి తప్పకుండా గమ్యానికి చేర్చేస్తాయవి కానీ ఆత్మాధిక్యతా భావానికి లోనై ఉన్న అహంభావులకివిరుచించవు. కనుక ఈ విషయంలో బ్యాలెన్సులో ఉన్నవారికీ, బ్యాలెన్సుతప్పినవారికీ కూడా వర్తించే విధంగా నాతో ముడిపడిన కొంత సమాచారం అందిస్తాను. మీరూ పరిశీలించి చూసుకొండి. 1. సత్యాసత్యాలు తెలుసుకోడానికి గానీ, తేల్చుకోడానికి గానీ స్థాయీ భేదాలు పట్టిచూడాల్సినపని లేదు. తరతమ భేదాలున్నవారైనా అట్టి విచారణ సాగించి సత్ఫలితాలు రాబట్టవచ్చు. 2. గెలుపు ఓటములు ప్రధాన లక్ష్యంగా చర్చలకు కూచుందామనుకునే వాళ్ళూ స్థాయీ బేధాలను పట్టించుకోనక్కరలేదు. ఎందుకంటే స్థాయిలేని వారు పోటీకి సిద్దమైతే అట్టి వారు పడడమూ మనం గెలవడమూ సులభమే అవుతుంది కనుక. గమనిక :- పై రెండూ వాస్తవాలే అయినా, ఆవేదిక ఎవరెవరిస్థాయి ఎంతెంత? అన్నది ముందే ప్రకటించుకోవాలి అన్న నియమంగాని పెట్టుకుని ఉన్న వేదికైతే, ఇరుపక్షాలూ వారి వారి గతానికి చెందిన సమాచారాన్ని ముందే ప్రకటించడం తప్పేమీ కాదు. తప్పని సరికూడా. ఆ నియమం పెట్టుకుంటేనే చర్చకు కూర్చుంటాను అనే వారెవరైనా ఉంటే ఆ నియమాన్ని స్వీకరించడానికి నా వరకు నాకెట్టి అభ్యంతరమూ లేదు. మన ప్రస్తుతాంశం ఎంపిక చేసుకున్న విషయానికి సంబంధించీ చర్చలకు సంబంధించీ మన మన స్థాయేమిటన్నది సమాచార రూపంలో ప్రకటించడం, పరస్పరం అందించుకోవడం ముందుగా చేయాలన్నదే. అయితే మనం ప్రకటించిన సమాచారం సరైందేననడంగానీ, ఆ సమాచారాన్ని బట్టి ఎవరిస్థాయి ఏమిటన్నది గాని ఎవరు నిర్ణయిస్తారు? ఏ పద్దతిన నిర్ణయించాలి? అన్నదీ తెలియాలికదా! నా అవగాహన ప్రకారం, ఎవరిస్థాయి ఏమిటన్నది తెలుసుకునే పద్దతులు రెండున్నాయి. అందులో తేల్చుకునే పద్దతి ఒకటుంది. తేల్చుకునే పద్దతి దేనికైనా ఒకటే, అది నిర్ధారణ నియమాల ప్రకారం పరీక్షించి నిర్ణయించడమే. వీటికి సంబంధించిన కొద్దిపాటి సమాచారం మాత్రం ఇప్పుడు చెపుతాను. విపుల రూపాన్ని అవసరమైనపుడు - మరోసారి - చెప్పుకోవచ్చు. నీస్థాయేమిటి? నీస్థాయేమిటి? అనే వాళ్ళు, ఎవరికి వారుగా మొదట తన స్థాయిని గురించిన వివరాలను రాత మూలకంగా తెలియపరచుకోవాలి. వాటిని పరస్పరం మార్పిడి చేసుకోడమో, రెంటినీ పరిశీలించి నిర్ధారించే బృందం ముందు పెట్టడమో చేయాలి. నియమం : 1) స్థాయికి చెందిన విచారణంతా సజావుగా జరగాలంటే, ఏ విషయంలో లేదా ఏయే విషయాలలో స్థాయిని గురించి తేల్చుకో గోరుతున్నారో స్పష్టంగా అనుకోవాలి. వివరణ :- మన ప్రస్తుతాంశం 1) చర్చకు కూర్చోడానికి నా స్థాయేమిటి? అతని స్ధాయేమిటి? అన్నదే పి.డి సుందర్రావుగారుగానీ, అతని అనుయాయులుగానీ, రంజిత్‌ ఓఫీర్‌గారు గాని అతని అనుయాయులుగానీ, విజయకుమార్‌, విజయప్రసాద్‌ రెడ్డి మొదలగువారుగానీ ఇస్లాం పక్షంలో జాకీర్‌ నాయక్‌గానీ, అతని అనుచరులుగానీ ఫజులు ర్రహ్మన్‌గారు గానీ షఫీ, ఇమ్రాన్‌, సిరాజుర్రహ్మన్‌ మొ||గు వారుగాని చెపుతూ, అడుగుతూ వస్తున్నారు. ప్రస్తుతానికి ఇంతవరకు తీసుకుని చర్చకు సిద్దమవడానికి ఏయే విషయాలలో స్థాయి పరీక్ష జరగాలో చెప్పుకుంటే సరిపోతుంది. ఎ. ఖురాను, బైబిలు, మరో మత గ్రంథం పై చర్చించడానికి, లేదా ఏదైనా సిద్దాంత చర్చ చేయడానికి అని మరికాస్త వివరణ ఇచ్చుకున్నా సరిపోతుంది. ఇంకాస్త స్పష్టతా వస్తుంది. 1. ఆ గ్రంధాలను అర్ధం చేసుకునేంతవరకు అవసరమైన భాషా పరిజ్ఞానం ఉందా? లేదా? 2. భాషా నియమాల గురించి అతని అవగాహనా స్థాయేమిటి? 3. వాద నియమాల గురించి అతని అవగాహన, అభ్యాసాల స్థాయేమిటి. 4. సత్యాసత్య నిర్దారణకు సంబంధించిన విషయంలో అతని అవగాహనా స్థాయేమిటి? 5. జ్ఞాన సిద్దాంతం విషయంలో అతని అవగాహనా స్థాయేమిటి? అనుభవస్థాయేమిటి? ఎ. ఇంతవరకు వేదిక ఏర్పాటు వేదికలోని పక్షాలు అనుసరించాల్సిన విధి విధానాలు అన్నవాటి విషయంలో ఎవరి అవగాహన స్ధాయి ఏమిటన్నది పరిశీలనాంశాలవుతున్నాయి. 2. ఇక ఎంపిక చేసుకున్న వివాదాంశం, విచారణీయాంశం విషయంలో ఎవరి అవగాహనేపాటిది? అన్నది పట్టిచూడాలి. అయితే ఈ విషయాన్ని ముందస్తుగా ప్రకటించనేకూడదు. ఎందుకంటే ఇదే కదా చర్చా వేదికలో నిగ్గుతేల్చాల్సింది. కాకుంటే వారి వారి వాదానికి, వాదనకు చెందిన కొద్దిపాటి సమాచారాన్ని రెండు పక్షాలూ పరిశీలక పక్షానికి అప్పగించవచ్చు. గమనిక : తమ తమ స్థాయికి చెంది ఇరుపక్షాలూ అందించిన సమాచారం సరైందో కాదో, ఆ సమాచారానికి తగిన స్థాయి వారికి ఉందో లేదో పరీక్షించి నిర్ధారించాకే ఎవరి స్థాయేమిటన్నది తేలుతుంది. స్ధాయిల గురించిన సమస్యకు ఇంతకంటే మంచి ఉపాయం ఉంటే ఎవరైనా చెప్పండి.

మతసామరస్యం - మత సహనం

 మత సామరస్య మన్నది చాలా చాలా పెద్ద మాట. వద్దికతో మనస్సుకు ఎంత బుద్ది చెప్పుకున్నా ఆచరణ సాధ్యం కాని మాట. ఎందరో దేశభక్తులైన మేధావులు మత వైషమ్యమనే వాస్తవ సమస్యను గుర్తించి దానికి పరిష్కారంగా మత సామరస్యం అన్న భావనను ప్రవేశపెట్టారు. ప్రజల హృదయాలలో ఆ భావన దృఢంగా నాటుకునేలా చేయాలని శక్తికిమించిన ప్రయత్నాలెన్నో చేస్తూ వచ్చారు. గట్టిగా కృషి చేస్తే అది సాధ్యమేనన్న భ్రమను మాత్రం కొందరు ఆలోచనా పరుల్లో కలిగించగలిగారు. వారలా భ్రమకు లోనవడానికి కొన్ని వాస్తవ పరిస్థితులూ దోహదపడ్డాయి. కారణాలయ్యాయి. అందులో అతిబలమైంది భారతీయ బహుదైవారాధన సంస్కృతి. భారతీయ ఆస్తిక చింతనలోనే అనేక దేవీదేవతలున్నారు. వారికి ఎవరిస్థాయిలో వారికి తరతమ భేదాలతో శక్తులుంటాయి. పైగా ఒక్క దేవత ఒక్కొరకమైన ఇష్టాఇష్టాలతో కూడి కొన్ని రకాల పనులకు అభిమాన దేవతగా ఉంటారు. వారంతా మిత్రులుగానే ఉంటూ పరస్పరం సహకరించుకుంటూ ఎవరి పనుల్లో వారుంటుంటారు. వారిలో వారు ఒకరికొకరు ఉత్తరోత్తరా అధిక సామర్ధ్యము ఈశ్వరీయ విశ్వవ్యవస్థలో అధిక హోదా కలిగి ఉంటారు. లాటి భావాలు (విశ్వాసాలు) పోతపోసిన ఉక్కులా గట్టిబడిఉన్నాయి. నూటొక్క దేవుళ్ళకు నూటక్క దండాలు అన్న దృష్టి బలంగా నాటుకుపోయి ఉంది. దైవం వివిధ అవసరాల రీత్యా వివిధ రూపాలలో అవతారాలనుధరిస్తుంది. అంశావతారాల పేరున చిన్న చిన్న చిల్లర దేవతలూ పుట్టుకొస్తుంటారు లాటి భావాలన్నీ ఈ దేశ ఆస్తిక జన సమూహపు నరనరాల్లో జీర్ణించుకుపోయి ఉన్నాయి. కనుకనే, ప్రకృతినీ దేవతగా ఆరాధించారు, రకరకాల జీవజాతుల్ని దేవతలుగ ఆరాధించారు, అసాధారణ లక్షణాలను, సామర్ధ్యాలను కనబరచిన మానవులనూ అవతారులుగ భావించి పూజించారు. ఒక వంక దేవుడొక్కడే అంటూనే, ఈ వివిధత్వాన్ని జీర్ణించుకుని, మనమంతా ఒక్కటే, విశ్వాసాలు ఎవరిష్టంవారిది అన్న పోకడకు అలవాటు పడిపోయారు. అదిగో ఆ అలవాటే, వారిలో మతసామరస్యం ఆచరణ సాధ్యమేనన్న భ్రమకుకారణమైంది జరిగిన పొరపాటెక్కడంటే, బహుదైవారాధన సరైందేనన్న భావాన్ని అంతస్సూత్రంగా అంగీకరించిన వారి మధ్య మత వైషమ్యానికి తావుండదు. మత సహనానికే గాక, పరమతాలను గౌరవించడానికీ అడ్డు ఉండదు. బహుదేవతలువాస్తవం అనుకుంటూ ఒక్కొక్కరూ, ఒక్కో కుటుంబము కూడా అనేక దేవతలను పూజించడానికి అలవాటుపడ్డ భారతీయుని హృదయం రక్త సంబంధీకులలో, కుటుంబ సంబంధీకులలో, ఇరుగుపొరుగు సంబంధీకులలో నెలకొని ఉన్న వివిధ దైవారాదనలను గమనిస్తూనే జీవిత సంబంధాలలో, సామాజిక సంబంధాలలో సామరస్య ధోరణి అలవరచుకోడమేగాక, అదొక సాంప్రదాయంగా, సంస్కృతిగానూ వంటబట్టించుకుని ఉన్నారు ఇక్కడి సామాన్యజనం కూడా. ఈ సామరస్య ధోరణే మత సామరస్యం సాధ్యమేనన్న భ్రమకులోను చేసింది వారిని. నిజానికిక్కడ జరిగింది మత సామరస్యం కానే కాదు. మన ప్రస్తుతాంశం, బహుదైవారాధన సరైందేనని అంగీకరించి, ఆ అనేక దేవతలమధ్యనూ స్నేహ సంబంధాలున్నట్లున్న గ్రంధ్రాలను చదివి, ప్రసంగాలను విని, ఒకే కుటుంబంలో ఈ కుటుంబంతనది ఇందులోని వాళ్ళు తన వాళ్ళు అనుకుంటూ, వారి సుఖం తన సుఖంగా, వారి దుఃఖం తన దుఃఖంగా తలంచుతూ బ్రతుకు సంబంధాలలో ఉన్నవారి మధ్య నెలకొన్న సామరస్యాన్ని గురించింది కాదు. తమ దేవుడే అసలు దేవుడు. మిగిలిన వాళ్ళు దేవుళ్ళంటున్నది దేవుళ్ళు కాదు. దయ్యాలు. పైగా తమ దేవుణ్ణో, తమ ప్రవక్తనో, తమ బోధకుణ్ణో అంగీకరించనివాళ్ళు తమకు శతృపక్షంలోని వారే. వారు తమ మార్గంలో కన్నా రావాలి, లేదా అణగిమణిగైనా ఉండాలి. లేదా చావుకు సిద్దపడాలి అని బండగా, మొండిగా నిలబడి ఉన్న మతం వాళ్ళతో సామరస్యం సాధ్యమా కాదా అని మాట్లాడుతున్న సందర్భం ఇది. ఖురాను ప్రకారం యూదులూ, క్రైస్తవులూ ముస్లింలకు శతృపక్షం. ఇక బహుదైవారాధకులు, విగ్రహారాదకులైతే ఖురానుకూ, బైబిలుకూ కూడా శతృపక్షమే. ఈపచ్చి నిజాన్ని గమనిస్తేనే పై శీర్షికాంశం అర్ధమవుతుంది. మత సామరస్యం సాధ్యమేననుకున్న వాళ్ళలో అప్జల్‌ గురు - అస్పుల్లాఖాన్‌ లాటి వారూ, కులదీప్‌ నాయర్‌, సరిహద్దు గాంధీగా పేరుగాంచిన వాళ్ళూ ఉన్నారు. ఇక గాంధీ అయితే, హిందూ ముస్లింల మధ్య సోదర బావాన్ని నెలకొల్పడానికి, సమన్యాయమన్న దానినీ ప్రక్కన బెట్టి, ముస్లింలను బుజ్జగించేపనినీ హిందువులను కట్టడి చేసే పనికీ కూడా సిద్దపడ్డాడు. గాంధీ అయితే తన అంతిమ దినాల్లో తాను విఫలమయ్యానన్న విషయాన్ని గమనించాడు కూడా. ఆ వాస్తవాన్ని జీర్ణం చేసుకోడానికే చాలా మనోవేదననుభవించాల్సి వచ్చిందాయనకు. అటు తరవాత ఈ యత్నంలో విఫలమైనానని గుర్తించిన వారు కులదీప్‌ నాయర్‌. అయినా, ఈ వాస్తవాల నేమీ పట్టించుకోకుండా పడికట్టుపదంలా మత సామరస్యాన్ని గురించి మాట్లాడే కుహనా మేధావులెంత మందో తయారయ్యారీనాడు. కొద్ది మందైతే నిజాయితీగానే ఇంకా మత సామరస్యం సాధ్యమేనన్న భ్రమలోనే సాగుతున్నారిప్పటికీ. మనుష్యుల మధ్య సామరస్య భావన చాలా బలమైన ఆత్మీయానురాగ బంధాలు నెలకొని ఉంటే గాని సాధ్యపడదు. 'మమ' అన్న భావన అంతరంగంలో - పైపై మాటలలో కాదు - ఘనీభవించి ఉంటేనే సామరస్యం - (సమరసత్వం) ఆచరణలో ప్రకటమవుతుంది. ఇక కరడుగట్టిన రీతిలో 'పర' అన్న భావాన్ని నూరిపోసిన మతాలను నెత్తికెత్తుకున్న వాళ్ళకు స్వమతస్థులకంటే వేరైన మతం వాళ్ళతో సామరస్యం ఎలా కుదురుతుంది? ఇవన్నీ లోతుగా, నిశితంగా పరిశీలించే, ఈ దేశస్థులు ఉమ్మడి విషయాలలో లౌకిక దృష్టి కలిగి ఉండడం, భారత రాజ్యాంగానికి విధేయులై అలా మసలుకోవడం వినా గత్యంతరంలేదన్న వాస్తవాన్ని గ్రహించే మత విశ్వాసాన్ని వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛకు చెందిన ప్రాథమిక హక్కుగానూ, ఉమ్మడి తనంలో భారతీయత అన్న దానిని జాతిగా పరిగణించాలన్నది విధిగానూ రాజ్యాంగ సూత్రీకరణల్లో పొందుపరచారు. కనుక, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ, బైబిలు, ఖురాన్‌ ఆధారిత మత ధోరణికి చెందినవారు, తమ గ్రంథం చెపుతున్న దాని ప్రకారం అన్యులైన వారిలో మత సామరస్యం కలిగి ఉండడం సాధ్యంకాదు. కనీసం మత సహనం కలిగి ఉండాలన్నా 1) వారిపై ఖురానుకు వేరైన రాజ్యాంగపు వత్తిడి బలంగా ఉండాలి. 2. లేదా, ఈ విషయం వరకైనా వారు ఖురాను ఆదేశాన్ని ఈనాడు ఆచరణ సాధ్యంకాదని సడివించుకునైనా ఉండాలి. కనుక :- మొదట మత సామరస్యం సాధ్యమన్న భ్రమ నుండి బైటపడితేనే పరిష్కారాలకై వెదకనైనా వెదకవచ్చు ఆలోచించండి.

క్రైస్తవ మత ప్రచారకుడు విజయకుమార్‌కు సూచన

  మొన్నటి జై భారత్‌ కార్యాలయంలో మనం కలసినప్పుడు తీసిన వీడియో రికార్డింగు ఆధారంగా, దానిలో మీరు మాట్లాడిన, నేను మాట్లాడిన అంశాలకు పరిమితమై విచారణకు కూచుందాము. అందులో ఎవరి పక్షంలో అపసవ్యతుంటే, దుందుడుకుతనం ఉంటే వారం లెంపలేసుకుని, క్షమాపణ చెపుతూ ఒక ప్రకటన విడుదల చేద్దాం. ఇలాటి వివాదాల విషయంలో ఎప్పుడు ఎవరు విచారణకు - చర్చకు - సిద్దపడ్డా అందులో అందరూ పాటించాల్సిన మొట్టమొదటి నియమం అనుకున్న విషయానికి పరిమితమైయ్యే మాట్లాడాలి. అన్యవిషయాలు మాట్లాడనే కూడదు అన్నదేకనక ఆ సమావేశంలో మన ఇరుపక్షాలలో ఎవరెవరు ఎక్కడెక్కడ హద్దులు దాటి మాట్లాడారో చూద్దాం. సమావేశం ఏర్పరచిందే, కరుణాకర్‌ రాసిన ''బైబిలు దేవుని నిజస్వరూప స్వభావాలు'' అన్న పుస్తకం పై చర్చకు నియమనిబంధనలు ఏర్పరచుకుని ఒప్పంద పత్రం రాసుకోడం కొరకు. ఇప్పుడు మనం ఆనాటి వీడియోను పరీక్షించేది 1. పై విషయంపై ఎవరేమి మాట్లాడిందీ తిరిగి చూసుకోడానికీ, అన్య విషయ ప్రస్తావన లెవరు చేసిందీ తేల్చుకోడానికీ, మాట్లాడినంతలో ఎవరు ప్రస్తావించిన అంశాలు సబబుగా ఉన్నాయో సరిచూసుకోడానికి. దీనిపై అనవసరపు మాటలు మాట్లాడకుండా వీడియో పరిశీలించడానికి సిద్దపడండి. నేను ఈ రోజు నుండి సిద్దంగా ఉంటాను. ఒక్కమాట! సమంజసమైన ఏ షరతుకైనా కరుణాకర్‌ని సిద్దం కమ్మని చెపుతాను. మీరుగానీ అతణ్ణికాదని, నాతోనే మాట్లాడతాననేట్లైతే, అందుకూ నాకభ్యంతరం లేదు. ఇకపోతే! ఆనాటి సమావేశానంతరం, హైద్రాబాదు కొత్తపేటలో ననుకుంటా, మీ బృందం ఏర్పరిచిన వేదికపై నుండి మీరు మాట్లాడిన దాన్నంతా విచారణకు తీసుకుందామన్నా నాకు అభ్యంతరం లేదు. ప్రగల్భాలు ఎవరు మాట్లాడినా అట్టి వారిని పిట్టలదొర అనో, ఉత్తరకుమారుడనో అనడం తెలుగు ప్రాంతంలో ఆనవాయితీ. మీరు మాట్లాడిన మాటలన్నింటిని బట్టి నేను ఇంకా కొంత మాట్లాడవలసిఉన్నా, నేనేదో అనడం, మీరేదో అనడం ఇదంతా మాటల మనుషులు చేసే కాలహరణ ప్రక్రియే. కనుక పై రెండు సందర్భాలకు చెందిన సంభాషణలపైనే విచారణకు కూర్చుందాం. దాన్నంతానూ రికార్డు చేద్దాం. చర్చలో మీరూ- నేను మాత్రమే మాట్లాడాలి. మీతోపాటు 4,5 గురు ఉండవచ్చు. నా వెంటా అంతే మంది ఉంటారు. వారెవరూ మాట్లాడకూడదు. వాస్తవాలను ఇష్టపడే స్వభావం నాకుంది. అది మీకూ ఉంటే ఈ సమావేశానికి సిద్ద కాకుండే అవకాశమేలేదు. సమావేశం విజయవాడలోనైనా, హైద్రాబాదులోనైనా అయితే బాగుంటుంది. మీ ప్రతిస్పందనగా వివేకపధానికి లేఖ రాసినా పరవాలేదు. నాకు వ్యక్తిగతంగా తెలియజేసినా సరే. మీ వీడియో రికార్డింగు రూపంలో ప్రకటించినా సరే. లుచ్చాల కంటెనూ హీనంగా ప్రవర్తిస్తున్న కొందరు బచ్చాగాండ్లు : ఇలాటి భాష మాట్లాడడానికి ప్రజ్ఞలేమీ అవసరంలేదు. బుద్దిహీనతుంటే చాలు. విజయకుమార్‌ మరియు విజయప్రసాద్‌రెడ్డి గార్లకు, అయ్యలారా! మన తెలుగులో ''పిల్లకాకి కేమి తెలుసు ఉండేలుదెబ్బ'' అనీ; సంస్కృతంలోనైతే ''మహాగజాః పలాయంతే మశకానాంతుకాగతిః'' అనీ రెండు నానుడులున్నాయి. మీకు అవి వర్తిస్తాయో లేదో గాని, మీ మందలోని కొందరికి మాత్రం అచ్చుగుద్దినట్లు సరిపోతాయి. మొన్నామధ్య ఒకరోజు కరుణాకర్‌ ఒక ఫోన్‌కాల్‌ వాయిస్‌ రికార్డు వినిపించాడు. అందులో ఒకడు ''బైబిలు దేవుని నిజస్వరూపస్వభావాలు'' అన్న మా పుస్తకాన్నీ, కరుణాకర్‌ చేస్తున్న ప్రసంగాలను ప్రస్తావించి, ఆపై తిట్ల పురాణం లంకించుకున్నాడు. పెంటనోట్లో పెట్టుకుని అతడు మాట్లాడిన అశుద్ధాన్నంతా ఇక్కడ రాయడం కుదరదు. నీ అమ్మ, నీ అక్క, నీ పెళ్ళాం అంటూ సాగిందా సంధి ప్రేలాపన. మీ చెవిదాకా అది వచ్చిందో లేదోగాని, మీ మందలోనే ఉన్న అలాటి మతిచెడిన వాళ్ళ విషయంలో మీ నిజాయితీ, నిస్పాక్షికతతో కూడిన నియంత్రణ ఎలా ఉంటుందో మీరే ప్రకటిస్తే మంచిది. బౌద్ద సాహిత్యంలో ఇలాటిదే ఒక సంఘటన గురించిన ప్రస్తావన ఉంది. పైన నేను చెప్పిన లాటి పిచ్చోడొకడు ఒకరోజు బుద్దుణ్ణి నానాదుర్భాషలూ ఆడాడు. అప్పుడు బుద్దుడు ఆ మాటలన్నవాడితోనే శాంతంగానే, మీరు పంపినవి చేరవలసిన వారికిగాక, వేరే వారికి చేరితే, ఆ నిజాన్ని బట్టి అవతలివారు వాటిని ఇవి నాకు సంబంధించినవి కావని తిరస్కరిస్తే అవి ఎవరికి చెందుతాయి అనడిగాడట. అవి పంపినవారికే గదా అన్నాడట. అలా అయితే ఇప్పుడు మీరు పంపినవి నాకు తగినవికావు. కనుక అవి పంపిన వారికి చెందడమే న్యాయం అన్నాడట. బుద్దిలేని వారికిలాటి సుద్దులు అంతుబట్టవుగాని, అర్ధం చేసుకునే సామర్ధ్యం ఉన్నవాళ్ళకి మాత్రం అన్నవాడికి మాడుపగిలింది అన్న విషయం తేలిగ్గానే అర్ధమవుతుంది. అలాగే, మరో పోస్టింగూ చూశాను కరుణాకర్‌ని ఉద్దేశించిందే. ఏదో ఇతర దేశంలో ఉన్న యువకుని వీడియో ప్రసంగం అది. అతడూ మతిచెడినవాడే. మొదటతానో హిందువునన్నట్లు మాట్లాడి, క్రమంగా ఆ ముసుగు తొలగించి అసలు రూపాన్ని చూపిస్తూ వచ్చాడతడు. ఒక దశలో హద్దులు మీరిన ఆవేశంతో, ఇండియా రాబోతున్నాను. అరే దుర్గుణగా! నిన్ను వదిలిపెట్టను. ఫిజికల్‌గా డామేజ్‌ చేస్తాను. అంటూ తెగ మాట్లాడేశాడు. అతడు మీ వాడో కాదో నాకైతే తెలీదు. అలాగే అక్కడున్నాను ఇక్కడున్నానంటున్న ఆ ఉత్తరకుమారుడు, ఇక్కడే ఎక్కడో సందులు గొందుల్లో ఉంటూ అంత బిల్డప్పు ఇచ్చాడేమో కూడా అన్న సందేహమూ ఉంది నాకైతే. అలాటి ''ఆల్‌బిత్తర్‌' గాండ్ల గురించినేను చెప్పేది ఒక్కటే, దొంగ దెబ్బలు, చాటుమాటు దాడుల బాపతుకాకుంటే, ఒక్కసారి మా ఎదుటబడి, అతడు చేస్తానన్నదీ, చేయగలిగింది చేసేస్తే ఒక పనైపోతుందికదా! ఆ గుంటడు ఈడనే ఉన్నాడనీ కరుణాకర్‌ మిత్రులలో ఎవరో అన్నారని కరుణాకర్‌ నాతో అన్నాడు. ఏడున్నావురా బిడ్డా! ఓసారి ఎదురుపడి చూడరాభడవా! మరో దుండగుడు విషయమూ కొద్దిరోజుల క్రిందటే నాకు తెలిసింది. మిత్రులు జాన్‌రాజ్‌ గారు, తన అవగాహనననుసరించి 1. రంజిత్‌ ఓఫీరుగారి హైందవక్రైస్తవం పోకడ దిక్కుమాలింది క్రైస్తవాన్ని బలహీనపరచేది, నిజమైన క్రైస్తవులూ, బైబిలును పరిశుద్ద గ్రంధంగా నమ్మేవాళ్ళూ ఏమాత్రం అంగీకరించనే అంగీకరించకూడనిది అని విస్పష్టంగా ప్రకటించారు. 2. మరో వంక బైబిలు దేవుని నిజస్వరూపస్వభావాలు అన్న పుస్తకంలో బైబిలు దేవునికి మనిషికుండే లక్షణాలన్నీ.. అరిషడ్వర్గాలన్నీ - ఉన్నాయన్న కరుణాకర్‌ మాటలు తనకెంతో అభ్యంతరకరమైనవి కనుక ఆ విషయంలో కరుణాకర్‌తో చర్చకు సిద్దమంటూ తెలియజేశారు. దీన్నంతటినీ గమనిస్తున్న క్రైస్తవపక్షంలోని మతి చెడిన మందలో ఎవరో ఒకరు, కరుణాకర్‌ వాళ్ళతో చర్చకు సిద్దపడవద్దు. మా మాటకాదని పోయావా నిన్ను మర్డర్‌ చేసేస్తాం అని ఆయన్నే బెదిరించారట. ఈ రకం మంద ముందుగా ఏసుని అనుకరిస్తూ ప్రియమైన సోదరుడా! దేవునికి స్తొత్రం ప్రేమతో నేను చెప్పిదేమంటే, నీ పద్దతి మార్చుకోకుంటే అత్యంత కౄరంగా నిన్ను చంపేయబోతున్నాను. లాటి రెండు రకాల మాటలూ మాట్లాడేస్తుంటారు. మొదట మాట పడికట్టుపదం - తరవాతది తన సొంతం అన్నమాట. 
ఈ రకానికంతా నేను చెప్పిదేమంటే! 
బైబిలునో, మరో గ్రంధాన్నో ఆ మూలాగ్రం పరిశీలించుదాం రమ్మంటేనో, మాట్లాడుకుందాం రమ్మంటేనో, అందుకు సిద్దపడక, జ్ఞానం విషయంలో చేయాల్సిన పనినీ, పద్దతినీ విడిచి, భౌతిక దాడులంటూ బెదిరిస్తారేమిటి బుడతలూ! బుద్దున్నవాళ్ళైతే తలతో ఆలోచించేపనీ విచారించే పనీ మాత్రమే చేస్తారు. ఆ సామర్ధ్యం లేనివాళ్ళే, గొర్రెపొటేళ్ళ మాదిరో, దున్నపోతుల మాదిరో తలను ఢీ కొట్టేందుకు మాత్రమే వాడుతుంటారు. అలాటి వారి విషయంలో అవకాశముంటే మాడు పగిలేలా ఒక్కటిచ్చికోవడమో, అవకాశంలేకుంటే ప్రక్కకు తప్పుకోడమో చేస్తారు బుద్దిమంతులు. కనుక మీ మీ స్వభావాలు సామర్ధ్యాల ననుసరించి మీరు చేయదలచింది చేయండి. మేం చేయవలసింది చేస్తాం. ఈ రకమంతా ఎలాగూ గొర్రెల మందేగాని, ఆ మందలకు కాపరులమంటున్న వారికైనా తల ఉండొద్దా? తలగలిగినవాళ్ళు ప్రవర్తించాల్సిన తీరున ప్రవర్తించవద్దా? సిద్దాంత విచారణెక్కడ? సిగ్గెగ్గులు గానీ, సభ్యతా సంస్కారాలుగానిలేని కారుకూతలెక్కడ? రెంటికీ ఏమైనా పొంతన ఉందా? ఓ సభ్యతా సంస్కారాలు లేని, ఏ పెద్దల వద్దా బుద్ది గరవని మంద, స్ధాయిల గురించి తెగవదరుతోన్న పిదప కాలంలో ఉన్నాం మనం. ఓ చర్చావేదిక నియమనిబంధనల గురించి కనీస అవగాహన కూడా లేనివారే ఎక్కువగా చర్చల పేరిట నానా రభసా చేస్తున్న పిదపకాలంలో ఉన్నాం. ఓ విమర్శకు, విచారణకు, సమీకక్షూ, రుజువుకూ, ఖండనకు, నిందకు తేడా తెలియని మంద ఉన్న పిదపకాలంలో ఉన్నాం మనం - ఏం చేద్దాం? సమయం, సందర్భం కొరకు వేచి చూద్దాం 
సత్యాన్వేషణలో - 
మీ సురేంద్ర 

హిందూ ధర్మాచార్య ప్రతిష్టాన్‌ వారికో విజ్ఞప్తి

 ధర్మాచార్యులారా! నేను ఇప్పటి నా మానసిక పరిస్థితిని బట్టి ఏమతానికీ చెందినవాణ్ణి కాదు. అయినప్పటికీ హైందవ క్రైస్తవం అన్న పుస్తకం విషయంలోనూ (అలాటిమరికొన్ని పుస్తకాల విషయంలోనూ) అవన్నీ సత్యాలు కావు సమంజసాలూ కావన్న అభిప్రాయంతో ఉండి మీతో కొంత మేర భావసారూప్యత కలిగి ఉన్నాను. ఈ విషయం మీకూ తెలిసున్నదే. కనుకనే, అలాటి రచనలను తప్పుబట్టే, వాటి విషయంలో అభ్యంతరపడే వ్యక్తులను గమనించి, వారందరినీ హైందవ క్రైస్తవం లాటి రచనలను ఖండించడమో, సత్యాసత్య విచారణకు రమ్మని ఆ రచయితకు కబురెట్టడమో చేయండని నచ్చ జెప్పే పని, నా యోపినంత చేస్తూ వచ్చాను. ఆ క్రమంలోనే మీ సంస్థా, ఆర్య సామాజికులు, జె.వి.వి. నుండి డా.బ్రహ్మారెడ్డిగారు, క్రైస్తవ విశ్వాసంలో ఉంటూనే ఇలాటివి సరైనవి కావని తలంచే పి.డి సుందర్రావు, విజయ ప్రసాదరెడ్డి, జాక్‌రాజు, కనకరాజు గారిలాటి వారూ హైందవ క్రైస్తవం అభ్యంతరకరమైందని బహిరంగంగా ప్రకటించారు. ఆ విషయాన్ని ప్రజలందరకూ తెలుపాలనే సదుద్దేశంతోనే మీ సంస్ధ 'ఓ హిందూ మేలుకో' పేరున ఓఫీరు గారి పుస్తకం పైనే కాకుండా, ''మీ గ్రంధాలలో మా మహమ్మదు'' అంటూ వ్రాసిన ముస్లింలపైనా అభ్యంతరాలను లేవనెత్తి పలు పండిత ప్రకాండులచేతా, మేధావులచేతా ప్రసంగాలు చేయించింది. వీటన్నింటి పర్యవసానంగానే ఈనాడు రంజిత్‌ ఓఫీరుగారు సత్యనిర్ధారణకుగాను పండితులతో చర్చించడానికి సిద్దపడ్డారు. ఈ విచారణీయాంశం ఎంతో కీలకమైనదీ, సమాజాన్ని ఎంతగానో ప్రభావితం చేయగలదీకూడా అవడం చేత, దీనిపై యోగ్యమైన స్ధాయిలో సమగ్రంగా చర్చ జరగడం దేశ భవిష్యత్తు దృష్ట్యానూ అవసరమైనదవుతోంది. కనుకనే, వీటన్నింటినీ నిశితంగా పరిశీలిస్తున్న నాకు, నా బుద్దికితోచిన అభిప్రాయాన్ని మీ దృష్టికి తేవాలనిపించింది. హైందవ క్రైస్తవం పుస్తకంలో రంజిత్‌ ఓఫీరుగారు ఆయా శీర్షికల క్రింద వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాలలో కొన్నింటిని ఎంపిక చేసుకుని వాటిని శాస్త్రీయ పద్దతిన విచారణకు పెట్టి చూసుకుందాం ఓఫీరుగారు ఒప్పని నిరూపించాల్సిన అంశాలు కొన్ని, ఓఫీరుగారివి తప్పని మనం నిరూపించగల అంశాలు కొన్ని అనుకుని వాటిపై నా వాదనేమిటో మీ మందుంచుతాను. దానిని మీరూ పరిశీలించి చూసుకుని ఓఫీరుగారితో చర్చకు కూర్చొడానికి నేను సరితూగుతానోలేదో చూసుకుని పరవాలేదనిపిస్తే మీ తరఫున చర్చలో నేను (నేనూ) పాల్గొంటానని ప్రకటించండి. నేను లేవనెత్తిన అంశాలలో గానీ, మీరు చర్చించాలనుకున్న మరికొన్ని అంశాల విషయాల్లోగానీ నాకేమైనా సూచనలు చేయాలనిపిస్తే చేయండి. ఆయనతో చర్చకు సిద్దం కావడానికై ముందస్తుగా మనం ఒక సమావేశం ఏర్పరచుకోగలిగితే బాగుంటుంది. ఇదంతా ఎందుకంటే, ఓఫీరుగారి సవాలు ప్రకటన ప్రకారం ఆయన గారితో చర్చకు ఎవరు సిద్దమన్నా, ఆ గ్రంధంలోని ఎంతమేరకు- ఏ విషయంపైన-చర్చకు సిద్దపడినా వారు కాదనకూడదు. అయినా అనేకులు గనక చర్చకు సిద్ధమైతే అదంతా కాలహరణకు, రకరకాల పోకడలకూ దారితీయవచ్చు గనుక, వీలయినంత తక్కువ మందితో చర్చ జరిగితేనే బాగుంటుంది. చర్చలో పాల్గొనే వ్యక్తులు సంస్ధకొకరుంటే సరిపోతుందని నా భావన. అందరూ కలసి యోచించుకుని ఉమ్మడి ప్రతినిధిగా ఒకరిద్దరిని ఎంపిక చేసినా మంచిదే. ఒక పరిశీలక పక్షంలో మాత్రం మీకు అభిరుచి ఉన్న ఈ విషయాలలో సమర్ధులైన పండితుల్ని కూర్చోబెట్టవచ్చు. ఆలోచించి మీ నిర్ణయాన్ని ప్రకటించండి. హైందవ క్రైస్తవం పై చర్చకు స.మండలి నుండి పాల్గొనే నేను మీ తరఫు ప్రతినిధిగా మాట్లాడడానికీ సంసిద్దుడను. ఉంటాను. సెలవ్‌. 

సత్యాన్వేషణలో - మీ సురేంద్ర

అద్దంకి రంజిత్‌ గారికో బహిరంగ లేఖ

 హైందవ క్రైస్తవం పుస్తక రచయితలైన అద్దంకి రంజిత్‌ ఓఫీరుగారికి.. మనస్పూర్తిగా మిత్రమా అని పిలుచుకోగలిగిన వాస్తవ పరిస్థితి మన మధ్య నెలకొనిలేనప్పటికీ, మీరు మీ పుస్తకంపై పండితులతో సత్యాసత్య విచారణకు సిద్దమని ప్రకటించడం ద్వారా, సత్యావిష్కరణకు సిద్దపడిన వాళ్ళందరూ, వారు ఏఏ పక్షాలకు చెందినవారైనా, సత్యాన్ని ఇష్టపడేవాళ్ళుగా భావసారూప్యత కలిగిన వారవుతారు. కనుక ఈ రకంగా ప్రస్తుతం తాత్కాలికంగాను అయినా మిత్రదృష్టితో ఇక ముందు జరగాల్సినపనులగురించి ఆలోచించుకునే యత్నాలను ఆరంభించుకునే వెసులుబాటు కలిగింది. అలాటి మంచి నిర్ణయం తీసుకున్నందుకు మీకు నా అభినందనలు.

 ముందుగా ఒక్కమాట 

 ''మిత్రస్యాహం చక్షుషా సర్వాణిభూతాని సమీక్ష్యే'' అన్న ఆర్యోక్తి నాకు ఆదర్శప్రాయమైనది. అంతటి హృదయవిశాలత, మానసిక సామర్ధ్యం ఇప్పటికి నాకులేకున్నా, అవసరమైనప్పుడూ, అవకాశం ఉన్నప్పుడూ, శక్తిసరిపోయినంతలో అలా ఉండడానికే ప్రయత్నిస్తూ వస్తున్న వాణ్ణి నేను. కనుక మరో రకమైన అవాంఛనీయ పరిస్థితులు చోటు చేసుకోకుండా ఉన్నంతకాలం, అవకాశం ఉన్నంతలో పరస్పరం మిత్ర దృష్టితో మెలగడానికే యత్నిద్దాం. నావైపు నుండి అలా ఉండడానికి నిజాయితీగా ప్రయత్నం చేస్తాను. ఈ నాలుగు మాటలైనా ఇప్పుడున్న వాస్తవ పరిస్థితులలో విషయపరంగా ప్రత్యర్ధులంగా ఉన్న మన మధ్య వ్యక్తిగతంగా అనవసరపు వత్తిడీ, ప్రతికూల దృష్టి ఏర్పడకుండా, విషయాన్ని విషయంగా చూడడానికి ఎంతో కొంత అనుకూల వాతావరణాన్ని నెలకొల్పుతాయనే ఉద్దేశంతోనే చెప్పాను. ఏ విధానాన్ననుసరించైనా, మిత్రులంగా ఉండిగానీ, వాది ప్రతివాదులుగా ఉండిగాని, కడకు వైరదృష్టి కలిగైనా సరే ''ఏనకేనాప్యుపాయేన సత్యమేవస్థాపనీయ మితి బుధజనోక్తిః'' అన్న దానిని త్రికరణ శుద్దిగా అంగీకరిస్తున్నవాణ్ణినేను. ఈ తాత్విక భావన ఆధారంగా చేసుకునే, ధర్మసాధనకు గానీ, సత్యస్థాపనముగానీ సామదానభేదదండములన్న చతుర్విధోపాయాలు పుట్టాయి లేదా ధర్మవేత్తల చేత అంగీకరింపబడ్డాయి. ఇదెంతో కీలకమైన విషయం. ఈ విషయాలేవీ మీకు తెలియనివని ఇక్కడ రాయడంలేదు. ఎవరో ఒకరిని అడ్డుపెట్టుకుని, ఏదో ఒక సందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని ఎంతోవిలువైన, ఇలాటి భావాలను మాటిమాటికీ గుర్తు చేసుకోవడం, గుర్తు చేస్తుండడం, సాధారణ ప్రజలకు తెలియజేస్తుండడం అన్న మూడూ కూడా మేధో భాగంలో అంటే భావజాల క్షేత్రంలో, పనిచేస్తుండే వారి బాధ్యత. సరైన పద్దతీ, పరికరాలు లేని ఏ పనీ సజావుగా నెరవేరదు. కనుకనే విజ్ఞులు యోగ్యమైన ప్రతి పనికీ అది సఫలం కావాలంటే సరైన పరికరాలు- సరైన, సమగ్రమైన విధానము అన్నవి ఉండి తీరాలనంటారు. దీనికే సంబంధించిన ఒక సర్వసాధారణ నియమం (విశ్వనియమం) ఉంది. సూ :- కర్త - ఉద్దేశము - పరికరాలు - విధానము - పని = ఉద్దిష్ట ఫలితము. వీటిని మన ప్రస్తుత సందర్భానికి అన్వయించుకుంటే ఎలాగుంటుంది? 

 చర్చలు - చర్చల పేరున జరుగుతున్న రచ్చలు

 ఈ తరంలో అంటే గత రెండు మూడు దశాబ్దాలుగా అప్పుడప్పుడూ 'డిబేట్‌' ల పేరున జరిగిన, జరుగుతున్న వేదికలను జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తే, అవెంత డొల్లతనంతో కూడుకుని ఉందీ ఇట్టే తెలిసిపోతుంది. ఇలాటి వేదికలకు ఈ తరంలో ఆద్యుడని చెప్పదగింది ఇస్లాం మత ప్రచారకుడైన అహ్మద్‌దీదాత్‌ గారినే. అదేవరవడిని అంది పుచ్చుకుని డా.జాకీర్‌ నాయక్‌ అన్నాయనా, 'డిబేట్‌'ల పేరునే చాలా కార్యక్రమాలు నిర్వహించారు. ఆతరవాత్తరవాత పలు ఇస్లాం, క్రైస్తవ సంస్ధలవారూ ఇదే వరవడిన తామూ కొన్ని కార్యక్రమాలు చేస్తూవస్తున్నారు. అలాటి వాటిలో కొన్నింటిని ఉట్టంకిస్తాను. 

 1. పి.డి సుందర్రావు - దీదాత్‌గార్లు తలపెట్టింది (ఇది సజావుగా పూర్తికాలేదు) వివరాలకు పి.డి. సుందర్రావుగారి పుస్తకాలు, సి.డి.లు చూడండి. 

 2. జాకీర్‌ నాయక్‌ - రవిశంకర్‌ గార్ల మధ్య జరిగింది. 

 3. అద్దంకి రంజిత్‌ ఓఫీర్‌ - ఇమ్రాన్‌ల మధ్య జరిగింది. 

 4. విజయకుమార్‌కు - ఫజులు ర్రహ్మన్‌ గారికీ జరిగింది. 

 5. సత్యప్రకాశానంద - ముస్తాక్‌ అహ్మద్‌ గార్ల మధ్య జరిగింది. 

 6. కరుణాకర్‌ సుగ్గున - విజయకుమార్‌ల మధ్య జరిగింది. 

 7. కరుణాకర్‌ సుగ్గున - విజయ ప్రసాద్‌రెడ్డిల మధ్య జరిగింది. 

 గమనిక :- మొత్తం నెట్‌ను పరిశీలిస్తే ఇలాటివి ఎన్నో డిబేట్‌ల విషయం కనపడుతుంది. ఎన్ని అలా జరిగాయన్నది మనకంత ముఖ్యంకాదు. అవి ఎలా జరిగాయన్నదే అస్సలు విషయం- ఇవిగో అవి ఇలా ఉంటాయి. 

 1. ఏదో ఒక సంస్థవారు ప్రధాన బాధ్యత స్వీకరించి సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేస్తారు. 

 2. సమావేశంలో వేదికపై నుండే వారు - వేదిక క్రింద ఉండేవారు అన్న విభజన ఉంటుంది.

 3. శోత్రలు (నిజంగా వేదిక క్రింద కూర్చున్నవారిలో శ్రోతలెందరు? ప్రేక్షకులెందరు? రెండు పాత్రలు పోషిస్తున్న వారెందరు అన్నది పరిశీలిస్తే గాని తేలదు) 

 4. సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేసిన వారికి చెందిన మందే ఎక్కువమంది 60% నుండి 80% ఉంటారు. మిగిలిన 40% జనంలో రకరకాల ధోరణులవారుంటారు. 

 5. సభానిర్వహణ, పర్యవేక్షణ, నియంత్రణ వగైరాలన్నీ ఏర్పాటు చేసిన వారి చేతిలోనే ఉంటాయి. 

 ఆవేదిక స్వరూపస్వభావాలు 

 1. ఒక నిర్ధిష్ట ప్రతిపాదనపై సత్యాసత్య విచారణ అన్నది ఉండనే ఉండదు. చర్చనీయాంశంగా ఒక విస్తారమైన భావాలున్న దానినిపెట్టుకుంటారు. దాంతో ఏ భావాన్నీ విడిగా విచారించడం సాధ్యంకాకుండా పోతుంది. 

 2. ఎ) ముందుగా ఒక పక్షం వ్యక్తి ఎంపిక చేసుకున్న అంశాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని నిర్ణీత సమయం వరకు ప్రసంగిస్తారు. అది సాధారణంగా 40, 45 నిముషాలుంటోంది (కొందరు 30 నిముషాలు పెట్టుకోవచ్చు) ఎ1) ఆ తరవాత రెండో పక్షం వ్యక్తి తానూ అంతే సమయం తన ప్రసంగం వినిపిస్తాడు. బి) మరల రెండో సెషన్‌లో 1వ పక్షం వ్యక్తి 15, 20 నిముషాలు ప్రసంగిస్తాడు బి1) అటు తరవాత రెండో పక్షం వ్యక్తి తానూ అంతే సమయం మలి ప్రసంగం చేస్తాడు. సి) చివరకు 1వ పక్షం 5, 10 నిముషాలు మాట్లాడతాడు. సి1) అటు పై 2వ పక్షం తానూ 5, 10 నిముషాలు మాట్లాడతాడు. ఓ గొప్ప హాస్యాస్పదమూ, విచిత్రమూ ఏమిటంటే, వేదిక సత్యాసత్య నిర్ణయం చేయదు సరికదా, కొన్ని వేదికలలోనైతే ముందస్ధుగా రాసుకునే నియమనిబంధనల ఒప్పంద పత్రంలోనే జడ్జిమెంటు చేయకూడదు. నిర్ణయాలు వేదిక నుండి ఉండవు. సత్యాసత్య నిర్ణయాన్ని సభకు వదిలేద్దాం. వింటానికి వచ్చిన వారే నిర్ణితలు, వారే నిర్ణయించుకుంటారు. అన్న నిబంధన కూడా చేర్చుతారు. ఓ ఇక సభాధ్యక్ష స్ధానంలోనైతే ఎక్కువసార్లు సభ ఏర్పాటు చేసిన పక్షంవారి మనిషే కూర్చుంటాడు. ఓ సభ ఏర్పరచిన పక్షం వారి వ్యక్తి మాట్లాడుతున్నప్పుడు మాత్రమే పదే పదే చప్పట్లు, హర్షద్వానాలూ, అనుకూల స్పందనలు వినపడుతూ, కనపడుతూ ఉంటై, రెండో పక్షం వ్యక్తి మాట్లాడేటప్పుడు వాటి జోరు అంతగా ఉండదు. ఈయనగారి మందా కొందరున్న సందర్భాలలో నామమాత్రంగా ఉంటుంది. సభ జరుగుతుంది. ముగుస్తుంది. ఇంతటితో అగితే పెద్ద విశేషమేమీ ఉండదు. అస్సలు కథ ఇప్పటి నుండే మొదలవుతుంది. 1. ఆధునిక సాంకేతిక విజ్ఞానపు ఆసరా 2. తమతమ సొంతమందలో తాము రగిల్చిన ఆవేశము 3. ఇందుకోసమే ముందస్ధు పన్నాగంతోనే సమావేశం ఏర్పరచారు గనుక వారూ మీడియాలో, సోషల్‌ మీడియాలో వాట్సప్‌, పేస్‌బుక్‌, యుట్యూబ్‌, వెబ్‌ల ద్వారా, ప్రత్యేక సి.డిల ద్వారా తెగచెలరేగిపోతుంటారు. ముందుగా ఇరు పక్షాలూ ఎవరికివారు విజయోత్సవ సమావేశాలు ఏర్పరచుకుంటారు. తామే గెలిచామని ప్రకటించుకుంటారు. అంతటితోనైనా ఆవేశాన్ని తగ్గించుకుని, తృప్తిపడి ఊరుకోరు. ఎదుటి పక్షంపైన దుమ్మెత్తిపోస్తారు. అతడెందుకూ పనికిరాడనీ, తమకు సాటి రాడనీ తెగ ప్రగల్భిస్తుంటారు. అక్కడితోనూ ఆగరు. వాట్సప్‌, పేస్‌బుక్‌, యూట్యూబులలో తామరతంపరగా అడ్డగోలు ప్రకటనలు చేస్తుంటారు. శృతిమించితే ఒకరినొకరు బండబూతులూ తిట్టుకుంటుంటారు. ఒక చిన్న వీడియో కెమారా సంపాదించుకుని, చిన్న చిన్న అంశాలుగా, ఖండాలుగా ఎదుటివాణ్ణి తొక్కేశాం, నలిపేశాం, విశిరేశాం, ఊదేశాం, బాదేశామంటూ ఒక వంకా, నేనంతోణ్ణి, ఇంతోణ్ణి, నా ముందు వాడెంత... ఇలా అంతూపొంతూ లేకుండా, అసభ్యంగా సంస్కారహీనంగా, బజారు మనుషుల పోకడకంటెనూ దిగజారుడు రూపంలో అస్సలు విషయాన్ని ప్రక్కన పెట్టి వ్యక్తిగత నిందాస్ధుతులతో మంది కాలాన్ని మింగేస్తుంటారు. అబ్బో, ఇదంతా, దానికదే ఒక పెద్ద తలనొప్పి. ఇలాటి సమావేశాలు చేసేవారిలో మరో రకం ప్రయోజనాలను ఆశించే గుంపూ ఉంది. వారిది విషయం తేల్చాలన్న దృష్టి కాదు. వారి దృష్టిలో ఒక పార్శ్వం సంపాదన - అత్యధిక సంపాదన, ప్రసిద్ది అన్నది కాగా మరో పార్శ్వం సామాన్య జనానికి వలవేసి పట్టుకోవడం. ఇది నిజం చెప్పవలసి వస్తే అత్యంత హేయమైన, దగుల్బాజీతనంతో కూడిన నికృష్టవైఖరి. ఇంతలేసి మాటలు ఎందుకనాల్సి వచ్చిందంటే, ఈ రకం గుంపు దేవుణ్ణి, విశ్వాసాలను, బలహీనతలనూ కూడా వ్యాపార వస్తువులుగా చూస్తూ వాడుకుంటూ ఉంటారు. నిష్టూరంగా ఉన్న ఈ విషయంలో నిజమేమిటంటే, ఆయా మత గ్రంధాల ప్రకారమే ఈ రకమంతా ముందస్తుగా నరకానికి పోతారు. అందులోనూ ప్రథమ శ్రేణిలో ఉంటారు. మరి ఆ భయం వీరికుండదా అంటే, వీళ్ళస్సలు స్వభావం బలమైన అవిశ్వాసంతో కూడుకునే ఉంటుంది. ఈ రకాన్నే ఏసు, వేషధారులు, అబద్దపు బోధకులు, అబద్దపు క్రీస్తులు అంటూ పదే పదే ప్రకటించాడు. ఖురాను దృష్టి నుండి కూడా ముస్లింలుగా గుర్తింపబడుతున్న వారిలోనే ప్రతి 1000 మందిలో 999 మంది నరకానికే పోతారు. ఎంత ప్రధానమైన పెద్దదైన అంశమిది? ఈ నా మాటలు అవాస్తవాలుగానీ, అతిశయోక్తులు గానీ కావనేందుకు మీ మాటలూ, మీకు సూటిగా ప్రత్యర్ధిగా ఉన్న ఇతర క్రైస్తవుల మాటలనే ఉదహరించవచ్చు. విపుల పరిశీలన అవసరమైన రోజు అవన్నీ విచారణకు పెట్టుకుందాం. ఇక.... ''నిజం నిలకడ మీద తెలుస్తుంది''; ''ఏసే తీర్పు తీర్చుతాడు'' లాటి మాటలన్నీ వల్లించుకోడానికీ ఉదహరించడానికీ పనికొచ్చేవేగాని, మన మన జీవితాలలో అలాటివేమీ సాధారణంగా జరగనే జరగవు. నిజంగానే అలాటివి ఈ లోకంలోనే జరుగుతున్నట్లు మన అనుభవంలో ఉండుంటే ఈ రకం వారి పోకడ కనీసం సగానికి సగమైనా తగ్గిపోయేది. అదుపులోనూ ఉండేది. అలాటివేవీ కనీసంగానైనా మన అనుభవంలోకి రావడం లేదు గనకనే ఈ మాటల ప్రభావం మనలో ఎవరిపైనా అంతగా ఉండడంలేదు. ముఖ్యంగా ఈ పన్నాగ రాయుళ్ళకు ఆ నమ్మకాలేమీ లేవు. ఉండవు. ఈ మధ్యనే నేను పైన చెప్పుకున్నలాటి, చర్చలనడానికి తగని 'డిబేట్‌'లకు చెందిన కొన్ని క్లిప్పింగులు చూశాను. అందులో ఒక దానికి మధ్యవర్తిగా అంటే సభానిర్వాహకునిగా లేదా అధ్యక్షునిగా - ఫజులుర్రహ్మాన్‌గారు వ్యవహరించారు. దానిని ఏర్పాటు చేసింది విజయప్రసాద్‌ రెడ్డిగారు. ఆవేదిక నిబంధనల ననుసరించి సభాధ్యక్షుడు / మధ్యవర్తి, ఎట్టి నిర్ణయాన్ని ప్రకటించకూడదు. కానీ మన రహ్మన్‌గారు ఆ తరువాత వి. ప్రసాద్‌ రెడ్డిగారికి సంబంధించిన ఒక వ్యక్తితో విజయప్రసాద్‌ రెడ్డి దుమ్ముదులిపేశాడంటూ తెగ సంతోషాన్ని ముఖంలో కనబరుస్తూ ఒక వీడియో రికార్డింగులో దర్శనమిచ్చారు. ఇక విజయకుమార్‌ - కరుణాకర్‌ ల డిబేట్‌ ముగిశాక రెండు పక్షాలకు చెందిన అభిమానులూ విజయోత్సవ సభలు నిర్వహించుకున్నారు. అందులో విజయకుమార్‌ గారి విజయోత్సవసభలోనైతే ఒకరిద్దరు పసిపిల్లల చేత కరుణాకర్‌ని నిందిస్తూ, హేళన చేస్తూ ప్రసంగాలు చేయించారు కూడా. ఇకపోతే, షఫీ, ఇమ్రాన్‌, జాకీర్‌నాయక్‌ వగైరా ఇస్లాం పక్షీయుల వేదిక గురించి చెప్పనే అక్కరలేదు. అసలు సభా నిర్వహణే ఒక పెద్ద సినిమా షూటింగా అన్నంత సీన్‌ క్రియేట్‌ చేస్తారు. అందులో అధ్యక్షునిగా ఒక ముస్లిమే ఉంటాడు. సభలో పైన నేనన్నట్లు 60%, 80% పాత ముస్లింలూ కొత్తగా ముస్లింలైన వారూ ముస్లింలు కావడానికి సిద్దం చేయబడిన వారూ కలసి ఉంటారు. మిగిలిన 40%, 20% రకరకాల వాళ్ళుంటారు. ఓఫీరుగారూ! ఈ వివరాలన్నీ జరిగిన వాస్తవాలను చూపేటివో కాదో మీకూ బాగానే తెలుసు. మరిచాను. ఆ డిబేట్‌లేని 'డిబేట్‌' వేదికల్లో జరిగే ఆఖరి అంకాన్ని గురించి చెప్పడం మరిచాను. ఆఖరి అంకం ప్రశ్నలు సమాధానాలు అన్నదిగా ఉంటుంది. అధ్యక్షుడు ప్రకటిస్తాడు. ఒక్కో పక్షంవారిని శ్రోతలు 3 లేక 4 ప్రశ్నలు అడగవచ్చు. ప్రశ్న సూటిగా, క్లుప్తంగా ఉండాలి. సమాధానం 1 నిముషంలోనో 2 నిముషాల్లోనో చెప్పాలి అన్న నిబంధన పెడతాడు. సభాసదుల్లోనుండి ఎవరో ఏదో అడుగుతాడు, దానికి సమాధానంగా ప్రశ్నించబడ్డాయన తనకుతోచిందేదో చెప్పబోతాడు. సమాధానం చెప్పడం పూర్తయినా, కాకున్నా సమయం అయిపోతే ఊరుకుండాల్సిందే. అలా ముగుస్తుందా డిబేట్‌ కార్యక్రమం. ఈ రికార్డింగులనన్నంటినీ సిద్దం చేసుకుని ఇలాటి కార్యక్రమాలు జరిపినవాళ్ళకు దండిగా ధనసాయం చేసే ఆయా మతాలకు చెందిన బడాబడా విదేశీ సంస్ధలకు చూపించి వాళ్ళతో ఒక అవగాహనకు వచ్చి ఈ కార్యక్రమాలను నిర్వహించినందుకుగాను పెద్ద మొత్తాలలోనే డబ్బు రాబట్టుకునే బ్రతుకుదెరవు + విపరీతమైన సంపాదనకు గడంగే వారు మరికొందరున్నారీ సంస్ధలలో. రంజిత్‌ ఓఫీర్‌గారూ! మీరూ ఆలోచించగలవారే. ఈ తరహా వేదికలనూ ప్రపంచాన్నీ చూస్తున్నవారే. ఇలాటి వేదికలేవీ సత్యాసత్య విచారణ లక్ష్యంతో చేస్తున్నవి కావు. ఎవరో ఒకరికి ఎక్కడో చోట సత్యం తేలాలన్న ఉద్దేశం నిజంగానే ఉందనుకున్నా, అట్టి సామర్ధ్యం వాటికి లేదు గనుకీ తరహా వేదికలు అందుకు ఏ మాత్రం సరిపోవు. కనుక అలాటి ప్రయత్నాలు నిజంగా సఫలం కావాలంటే ఉండాల్సిన కొన్ని సాధారణ సూత్రీకరణలు గురించి ప్రస్తావిస్తాను. అవి సబబైనవో కావో మీరూ పరిశీలించండి. 

 అనుకున్న ఏ పనైనా సఫలం కావాలంటే, 

 1. అన్నిటికంటే ముందుగా, అందుకుతగిన వాతావరణం ఉండాలి లేదా ఏర్పరచుకోవాలి. 

 2. అందులో - ఆ ఉద్దేశం నెరవేర్పు యత్నంలో పాల్గొనేవాళ్ళందరికీ ఎందుకా పని చేస్తున్నదీ, ఎలా చేయాలనుకుంటున్నదీ తెలిసి ఉండాలి. 

 3. తెలిసి ఉంటే చాలదు. ఆ పని నెరవేరాలన్న అభిలాష ఉండాలి. అందుకు తాను చేయగలిగినంత సహకారం చేయడానికి సిద్దపడాలి. అలా వీలుకాని పక్షంలో కనీసం పనికి అడ్డుతగలకుండానైనా ఉండాలి. 

 4. ఆ పని, ఎవరైనా వ్యక్తి లేదా ఏదైనా గ్రంధం వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాల సత్యాసత్యాలను నిగ్గు తేల్చడం కొరకు ఏర్పడిందైతే, అందుకు తగిన వ్యక్తులతో కూడి ఉండాలి. 

 5. అలాటి వేదికలలో కనీసం ఇరుపక్షాలుండాలి. 

ఇరుపక్షాలలో ఒకటి పరీక్షకు తీసుకున్న ప్రతిపాదనలకు ప్రాతినిధ్యం వహించిందై ఉంటుంది. రెండోది, రెండు రకాల స్వభావాలతో ఉండవచ్చు. 

 1. మొదటి పక్షపు ప్రతిపాదనలను పరీక్షించేందుకు సిద్దమైన వారితో కూడి ఉన్నది కాగా 

 2. రెండోది మొదటి పక్షపు ప్రతిపాదనలకు విరుద్దమైన అభిప్రాయాలు కల వారితో కూడినదై ఉంటుంది.

 గమనిక :- ఒకటవ విధానంలో ప్రతిపాదకులుంటారు. వారిని ప్రశ్నించే పృశ్చకులుంటారు. ఈ రెండో పక్షం ప్రతిపక్షం కాదు. ప్రశ్నించే పక్షం మాత్రమే. ఏదైనా ఒక సిద్దాంతాన్ని పరీక్షకు స్వీకరిస్తే సాగే విచారణ ఈ రకంగానే ఉంటుంది. ఇందులో పృశ్చకులకు తన పక్షమంటూ ఉండఖ్ఖరలేదు. ఇంకా సరిగా చెప్పాలంటే ఉండదు. ప్రతిపాదనల బలాబలాలను, సత్యాసత్యాలను పట్టిచూడడమే ఇక్కడ జరిగే పని. ఇక రెండవ విధానంలోనైతే, 1వ పక్షంవారి ప్రతిపాదనతో విభేదిస్తూనో, విరోధిస్తూనో తనకూ ఒక ప్రతిపాదన ఉంటుంది. దానినే ప్రతి పక్షం అనంటున్నాం. వాదము ప్రతివాదము అన్న రెండూ ఉండే సందర్భానికి సరిపోయే విధానమిది.

 అతిముఖ్య గమనిక :- ఈ రెండు విధానాలలోనూ, ఒక సమయంలో ఎవరిదో ఒకరి ప్రతిపాదననే విచారణకు స్వీకరించి విచారించాల్సి ఉంటుంది. అది 1వ వారి ప్రతిపాదనగానీ, 2వ వారి ప్రతిపాదనగానీండి, దానిని విచారించే సందర్భంలో ఆ ప్రతిపాదనపై మొదలైన విచారణ ఒక ముగింపుకు వచ్చే లోపు మరో ప్రతిపాదనను లేవనెత్తకూడదు. తీసుకోనే కూడదు. యోగ్యమైన చర్చావేదిక నియమాలలో ఇది అత్యంత కీలకమూ, మౌలికమూ అయిన ప్రాథమిక నియమం. విచారణకు స్వీకరించిన ప్రతిపాదనకు సంబంధించిన విచారణ పూర్తై, దానిపై ఒక నిర్ణయం ప్రకటించాకనే, మరో అంశాన్ని-ప్రతిపాదనను - విచారణకు తీసుకోవాలన్నమాట. దీనికి ఎక్కడ ఆటంకం ఏర్పడ్డా, దీనిని ఎక్కడ అతిక్రమించినా ఇక ఆ వేదిక సత్యాసత్య నిర్ధారణ సామర్ధ్యాన్ని కోల్పోయినట్లే, ఇప్పుడీనియమాన్ని పైన పేర్కొన్న రెండు రకాల విచారణకూ అన్వయించవచ్చో లేదో చూద్దాం. 1వ విధానంలో వాద ప్రతివాదులుండరు. ఎవరో ఒకరు చేసిన ప్రతిపాదన దాని పరీక్ష ఉంటుంది. ఆ ధోరణిలో ప్రతిపాదనలు అనేకం ఉండవచ్చుగాక, ప్రతి ప్రత్యేక సమయంలోనూ అంటే ఎప్పటికప్పుడు, అప్పటికి ఏదో ఒక ప్రతిపాదనే పరీక్షకు స్వీకరించడం జరుగుతుంటుంది. దాని సత్యాసత్యాలను పరీక్షించి నిర్ధారించడానికి మరొక ప్రతిపాదనగానీ, మరొకరి ప్రతిపాదనగాని అవసరంలేదు. 

 ఉదా :  5 x 5 = 27 అన్నాడొకడు. అది తప్పో వప్పో తేల్చడానికి, అతనిదే మరో ప్రతిపాదనతో గానీ, అదే విషయంలో మరొకరి ప్రతిపాదనతోగాని పనిలేదు కదా! ఇది నిజమా కాదా? ఆలోచించండి. 2వ విధానంలో ఒకే విషయంపై ఒకటికంటే ఎక్కువ (అనేక) ప్రతిపాదనలుంటాయి. అయినా ఇక్కడ కూడా ఎప్పటికప్పుడు వాటిలో ఏదో ఒకటే పరీక్షకులోను చేయబడుతూ ఉంటుంది. ఏకకాలంలో రెండు ప్రతిపాదనలనూ పరీక్షించడం సాధ్యపడదు. అనవసరం కూడా. చేయకూడదు. కనుకనే ఇలా. ఉదా :- 1వ పక్షం 5x5 = 27 అన్నాడు, 2వ పక్షం 5x5 = 29 అన్నాడు, 3వ పక్షం 5x5 = 25 అన్నాడు అనుకుందాం. ఇందులో ఏది వాస్తవాన్ని చూపుతుంది? (ఏది సత్యం లేదా ఏది సరైంది?) అన్నది పరిశీలించడానికి మరో దానిని జత చేయాల్సిన, ప్రకటించాల్సిన అవసరం లేదుగాక లేదు. లేదన్నదే కాదు. జత చేయకూడదు కూడా. ఒక్క సందర్భంలోనే రెంటినీ కలిపి చూసే అవసరం రావచ్చు. పరిశీలనే తులనాత్మక అధ్యయన రూపం అయిందైయ్యుంటే, అప్పుడైనా దేనికి దానిని పరిశీలించాకనే, పోల్చిచూడడం జరుగుతుంటుంది. 

యోగ్యమైన చర్చావేదిక గురించి మాట్లాడుకుంటున్నాం. 

 ఓ ఏ పనికైనా అనుకూల వాతావరణం ఉండాలన్నది మొట్టమొదటి నియమం. ఓ విధం తెలిసిన, విజ్ఞత కలిగిన రెండు పక్షాలుండాలన్నది రెండో నియమం. ఓ పరిశీలనాంశం ఏమిటన్నది నిర్ధిష్టరూపంలో ప్రకటింపబడాలన్నది మూడో నియమం. ఓ ఇరు పక్షాల వాదనలు సరైన రీతిలో జరుగుతున్నాయోలేదో పరిశీలించే విశేషజ్ఞులుండాన్నది నాలుగో నియమం. ఓ ఇరుపక్షాలకు అభ్యంతరం లేకుంటే పరిశీలక బృందాన్నే నిర్ణీతలుగ ఏర్పరచుకోవచ్చు. లేదా వారిని - నిర్ణేతల బృందాన్ని పరిశీలకుల బృందంకంటే వేరుగానూ ఏర్పరచుకోవచ్చు. ఈ రెండు పేర్ల క్రింద ఉన్నవారు వివాదాంశపు విషయంలో విశేషజ్ఞులై (పండితులై) ఉండడం, వేదిక ఏర్పరచుకున్న నియమ నిబంధనల్ని పూర్తిగా అర్ధం చేసుకుని ఉండడం, వీలైనంతలో నిస్పక్షపాతంగా వ్యవహరించగలిగి ఉండడం అన్న సామర్ధ్యం కలవారై ఉండాలి. వీరిని రెండుగా ఏర్పరచుకుందామంటే అందులో పరిశీలక పక్షం విషయజ్ఞులూ, విధానం తెలిసినవారు, నిజాయితీ పరులైతే చాలు. విధిగా నిస్పాకిక్షులవ్వాలన్న నియమం ఉండక్కర్లా. ఇక నిర్ణేతలకైతే విషయజ్ఞతా, విధానం తెలిసుండడం, నిజాయితీ పరులై (పెద్ద మనిషి తరహాగా) ఉండడంతో పాటు నిస్పాకిక్షులై యుండడం నియమం. నిర్ణేతలకు విచారణీయాంశంలో లోతైన అవగాహన ఉండి తీరాలన్న నియమం లేదు. నిస్పాకిక్షులై యుండాలన్నదే నియమం. అవసరమైతే వారు విశేషజ్ఞుల నుండి విచారణీయాంశానికి చెందిన సమాచారాన్ని వివిధ రీతులలో సేకరించుకుంటారు. న్యాయమూర్తులు వివాదాంశాలకు సంబంధించిన ప్రత్యేకాంశాలలో నిపుణులతో సంప్రదించి వారి నుండి ధృవీకరించిన నివేదికలను సేకరించుకుంటున్నట్లన్నమాట. 

 కనుక యోగ్యమైన చర్చావేదికలో

 1. అనుకూలవాతావరణం 2. విధి విధానాలెరిగి సత్యావిష్కరణ లక్ష్యంగా కల ఇరు పక్షాలు, 3. విషయజ్ఞులైన పరిశీలక పక్షం, 4. నిస్పాకిక్షులైన నిర్ణేతల పక్షం ఉండాలన్నమాట. దీనితో పాటు అట్టి వేదిక ఏర్పడాలంటే ఉండకూడనివేమిటో తెలిసి అవి లేకుండానూ చూసుకోవాలి. 1. సాధారణ ప్రజలుండరాదు. 2. వందమాగధులు, అనుకూల ప్రతికూల దృష్టులుకల అనుచరగణము ఉండరాదు. 3. శబ్దకాలుష్యం ఉండరాదు. 4. ఆరంభం నుండి కార్యక్రమం పూర్తయ్యేంత వరకైనా పై నాలిగింటి ప్రభావం పడకుండా చూసుకోవాలి. ఓ నిజమేమిటన్నది నిర్ధారించుకోడానికి అవసరమైన వారే ప్రతికూల దృస్టిలేని వారే ఆవేదిక క్షేత్రంలో ఉండాలి. విచారణలో పాలు పంచుకోవలసిన వారు తప్ప ఇతరులెవరూ ఉండరాదు. విచారణ పర్యవసానం అంటే ముగింపు స్థితిలో ఏర్పడే నిర్ణయం - మూడు రకాలుగా ఉంటుంది. 1. ప్రతిపాదన సరైందికాదని తేలింది 2. సరైందేనని తేలింది. 3. ముగించే సమయానికి తేలలేదని తేలింది. గమనిక : ఏవైన ప్రతిపాదనలు ఈ వేదికలో తేల్చరానివనీగానీ, ఏ వేదికలోనైనా తేల్చరానివేనని గానీ తేలవచ్చా? ఆలోచించండి. అలాటివి మీ దృస్టి కొస్తే చెప్పండి. 

  వీటి తరవాత చెప్పుకోవలసిన నియమాలు మరొకొన్ని ఉన్నాయి.

 1. వివాదాంశంపై విచారణ ముగిసేంత వరకు ఏ పక్షమూ అర్ధాంతరంగా వేదిక నుండి విరమించుకోరాదు. మన ప్రస్తుత వివాదాంశం హైందవ క్రైస్తవం పుస్తకం ద్వారా వివిధాంశాలపై మీరు వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాలు సరైనవా? కావా? అన్నది మాత్రమే. దీనికి పరిమితమయ్యే పైన చెప్పుకున్న రెండు విధానాలలో ఏదవసరమైతే దానిని తీసుకుని ఆయా ప్రతిపాదనలను విచారించాల్సి ఉంటుంది. 2. అన్య విషయ ప్రస్తావనలు ఎవరు చేసినా, ఆ సందర్భంలో తన పాత్ర విషయంలో మౌనం వహించినా ఆ విచారణాంశం వరకు ఆ పక్షం ఓడిపోయినట్లే నిర్ణయించాలి. 3. విషయాన్ని విచారించే సందర్భంలో ఆత్మస్తుతి - పరనింద అన్న రెండూ అనవసరమైనవే గనుక, వాటిని లేవనెత్తరాదు. దీనికి సంబంధించిన సూత్రం : ఎవరు చెప్పారన్నది విచారణకు అనవసరం. ఏమి చెప్పారన్నదే విచారణీయాంశం. చిన్నవాడు చెప్పినా, పెద్దవాడు చెప్పినా చెప్పింది దేనిని గురించో దాని విషయంలో అది సరిపోతుందా? లేదా పరీక్షించడమే వేదిక దృష్టై ఉండాలి. 4. ఒకే విషయంపై ఇరుపక్షాలలో ఎవరు గానీ, విరుద్ద ప్రకటనలు చేసినా స్వవచన వ్యాఘాతాలంటారు వీటినే. ఆ విషయం వరకు ఆ పక్షం ఓడినట్లే లేదా సరైంది కాదని తేలినట్లే. అదే మరి దైవ గ్రంధంగా చెప్పబడినదాంట్లో ఒక వైరుధ్యం ఉందని తేలిన అది దైవగ్రంధం కానట్లే. 5. ఒక ప్రతిపాదన తప్పని రుజువు చేయాలన్నా, ఒప్పేనని రుజువు చేయాలన్నా చేయాల్సింది ఒక్కటే, ప్రతిపాదన దేనికి సంబంధించిందో అది అలాగే ఉందో లేదో చూడడమే. అంటే ఇద్దరు చూపేది ఒక్కదానినే. ఉన్నదానితో సరిపోతే సరైందంటాము. సరిపోకుంటే సరైంది కాదంటాము. అదొక్కటే తప్పొప్పులు చూసే విధానము. ఓ వేదికలో తప్పనిసరిగా చోటు చేసుకునే అంశాలు - వాటికి చెందిన నియమాలు. 1. ప్రతిపాదనతో మొదలై నిర్ణయం ప్రకటించేవరకు మనం వాడుకునేది భాషనే - కనుక చర్చావేదికకు సంబంధించినంతలో అవసరపడే భాషానియమాలను చర్చా వేదికలోని వారంతా తెలుసుకుని ఉండాలి. 2. అభిప్రాయాన్ని ప్రకటించిన వ్యక్తి, తానాఅభిప్రాయానికి రావడానికి గల కారణాలను గానీ, తన అభిప్రాయం సరైందేననడానికి తగిన ఆధారాలను గానీ తెలుపడానికి మాట్లాడతాడు. దానినే వాదన (ఆర్గ్యుమెంట్‌) అనంటారు. ప్రతిపాదనను 'వాదము' అంటారు. దానిని నిరూపించడానికి చేసేది వాదన. కనుక దీనికి సంబంధించిన నియమాలూ ఉండాలి. వేదికంతటికీ అవి తెలిసుండాలి. వీటిని వాద నియమాలనంటారు. 3. ఇక చివరి అంకం నిర్ధారించడానికి చెందింది. నిర్ణీతలు చేయాల్సింది. వారున్ను ఎవరికి తోచినట్లువారు కాకుండా కొన్ని నియమాలనుసరించే నిర్ణయాలను ప్రకటించాల్సి ఉంటుంది. వీటినే నిర్ధారణ నియమాలు అనంటారు. వీటినిగురించి కూడా వేదికలోని అన్ని పక్షాలకు తెలిసుండడం అవసరం. సరైన నిజనిర్ధారణ వేదిక ఏర్పాటులో 1. భాషా నియమాలు 2. వాద నియమాలు 3. నిర్ధారణ నియమాలు అన్నవి ప్రత్యేకమైనవి. అత్యంత కీలకమైనవి. ఇవి లేకుండా జరిగే వాటిని చర్చలనరు, రచ్చలో, రగడలో అనంటారు అని పౖౖెన నేనన్నాను. ఆనా మాట సబబో కాదో చెప్పండి. చర్చనీయాంశాలుగా సాధారణంగా రెండు విషయాలుంటాయి. వాద బలపరీక్ష, వాది బలపరీక్ష అంటారు వాటిని. వాటిని విడివిడిగా చూడడమే సరళమైన సరైన విధానం. రెంటి విషయాలలోనూ వ్యక్తిగత నిందలు అనవసరం. 1. వాద పరీక్ష చేసే సందర్భంలోనైతే ప్రతిపాదకునికి ఎంత తెలుసు అన్నది అప్రధానంగా ఉంటుంది. ఆ విషయం తెలిసిన ఎవరుగాని, ఎందరుగానీ ఇరుపక్షాల ప్రతినిధులకు సహాయకులుగా ఉండవచ్చు. అట్టి సందర్భాలలో ఒక సమావేశంలో ఆ పక్షాన్ని స్వీకరించినవారు తమ అవగాహనలోపాన్ని గురించి మరింత అధ్యయనానికి సమయం కోరితే ఆ విచారణ వేదికను వాయిదా వేసి, మళ్ళా కూర్చునే వీలుంటుంది. ఎందుకంటే ఇక్కడ వ్యక్తికెంత తెలుసన్నది విచారణీయాంశం కాదు. ఆ విషయం అలా ఉందాలేదా అన్నదే విచారణీయాంశం కనుక. 2. ఇక వాది బలపరీక్షైతే పై విధానానికి పూర్తి వేరైనది. ఇందులో ఎవరి బలాన్ని పరీక్షకు తీసుకున్నామో అతడొక్కడే విచారణకులోను కావాలి. ఇతరుల సాయం తీసుకోకూడదు. పరీక్షకుల పక్షంలో ఎవరైనా ఉండవచ్చు. ఎంతమందైనా ఉండొచ్చు. ఎందుకంటే పరీక్షకునిగా ఉన్నవాడు పరీక్షించలేకపోవడాన్ని బట్టి పరీక్షితుడు బలవంతుడేనని తేల్చకూడదు. కనుక మరెవరైనా ఎంపిక చేసుకున్న అంశం వరకు వాదిని పరీక్షించవచ్చు. పై రెండు సందర్భాలకు అంతటి వ్యత్యాసం ఉంది. చర్చా వేదికలో చర్చనీయాంశం ఏమిటన్నది సుస్పష్టంగా తేల్చుకుని ఉండాల్సిన కీలకాంశమిది. ఇక్కడ గాని స్పష్టత లేకుంటే, ఇక ఆ వేదిక పనికిరాని వేదికన్నట్లే. ఓఫీరుగారూ! చర్చావేదిక నియమ నిబంధనల గూర్చి ముందుగా వేదికలో పాల్గొనే మూడు లేదా నాలుగు సమూహాలలో ఎవరెవరుంటారన్నది నిర్ణయించుకుని, ఆ తరువాత అందరూ కలసే వేదిక నియమ నిబంధనలనూ ఏర్పరచుకోవడం అన్నది ఒక పద్ధతి అలా కాక మన ఇరుపక్షాలే ముందుగా సమావేశమై వేదిక నియమ నిబంధనలను రూపొందించుకుని వేదికలో ఎవరెవరు పాల్గునాలోనూ ఆలోచన చేసి ఒక అవగాహనకు రావడం మరోపద్దతి. రెంటిలో ఏదైనా పరవాలేదు. అస్సలు విషయం ఇరుపక్షాలకు సత్యస్ధాపన జరగాలని ఉందా? లేదా అన్నదే. 1. విచారణీయాంశం మీ రచన హైందవ క్రైస్తవమేగనక ప్రతిపాదన పక్షంలో మీరే ఉంటారు. 2. రెండవ పక్షం - ఇది ఎ) పరీక్షించే వారుగానీ బి) మీ అభిప్రాయాలకు మారుగా భిన్నాభిప్రాయాన్ని ప్రకటించేందుకు సిద్దమైన ప్రతిపక్షం వారుగానీ అన్న రెండు రకాల వ్యక్తులతో ఉంటుంది. అయితే అందులో పాల్గొనే వారికి మీ పుస్తకంలో వారికి తెలిసిన భాగం వరకు మిమ్ము పరీక్షించే లేదా మీకు ప్రతిపక్షంగా ఉండే వెసులుబాటు ఉంటుంది. ఎందుకంటే. సైద్దాంతిక విచారణలో ప్రతిపాదకుణ్ణి ప్రశ్నించే వారిలో ఎవరైనా ఉండవచ్చు. ఎందరైనా ఉండవచ్చు అన్నది విచారణ నియమాలలో కీలకమైనది. అక్కడ మీ ప్రతిపాదన సరైందా కాదా పరీక్షించడమే ప్రధానమై ఉంటుంది గనక, ఒకరు దానిని పరీక్షించలేకపోయినంత మాత్రాన మీ సిద్దాంతం సరైందని తేలనట్లు కాదన్నదే ఆ నియమ సారాంశం. కనుక మరోకరెవరు పరీక్షస్తానన్నా పరీక్షించుకోవచ్చు. అయితే ఇది అనంతంగా సాగిపోకుండా మన వేదిక వరకు పరిమితికి సంబంధించీ ఒక నియమాన్ని ఏర్పరచుకోవచ్చు. నా ఈ అభిప్రాయం సరైందో కాదో కూడా రేపటి నియమ నిబంధనల కొరకై కలిసే సమావేశంలో విచారించుకోవచ్చు. 3. ఇకపోతే మీకు ప్రతిపక్షంగా ఉండి, మీ ప్రతిపాదనను తప్పని నిరూపిస్తానని గానీ, ఒప్పిది అంటూ తానే మరో ప్రతిపాదన చేసినా గానీ, ఆ విషయం వరకు ఆ వ్యక్తి ప్రతిపాదకునిగా పరిగణింపబడతాడు అంటే 1వ పక్షం వాడుగానన్నమాట. అలాంటి సందర్భాలలో మీరు, మిగిలినవారేవరైనా అతనిని 1వ పద్దతి ప్రకారం పరీక్షించనూ వచ్చు. 2వ పద్దతి ప్రకారం ప్రతి పక్షంగాను నిలబడవచ్చు. అయితే ఈ ప్రక్రియ ఇలా అనంతంగా సాగిపోకుండా ఒక పరిమితి విధించుకోవాలి. 

ఇప్పటికి ముగింపు

 నిజానికి చర్చకు సిద్దమన్న మీ లేఖ మీడియాకు చేరి వారి ద్వారా దీనితో సంబంధమున్న వారిందరికీ తెలియపరిచాక, అతిసూటైన ప్రతిస్పందన - బాగుందండీ ఓఫీరుగారు. చర్చకు ముందుగా చర్చావేదిక నియమనిబంధనలు రూపొందించుకోడానికి ఒకసారి కలవాల్సి ఉంది. ఎప్పుడు ఎక్కడ కలుద్దామో చెప్పండి. మాకైతే ఈ యీ తేదీలలో అవకాశం ఉంది. స్థలం భారత్‌ టుడే అయితేనే మంచిది. అన్న ఒక్కముక్క రాసి మాకు చేరిస్తే సరిపోతుంది. కానీ, నేను గమనించినంతలో 99%, 100% అన్న తప్పుకాదేమో డిబేట్‌ల పేరున జరిగినవన్నీ చర్చావేదిక స్వభావం కలిగినవిగానీ, తగిన నియమనిబంధనలతో కూడినవిగానీ కాదు. కనకనే నిరంతర సత్యాన్వేషిననీ, సత్య సంస్ధానాభిలాషిననీ ప్రకటించుకున్న మీరూ, సత్యాన్వేషినని ప్రకటించుకున్న నేనూ, సత్యాన్ని స్వీకరించడానికీ, అసత్యాన్ని విడిచి పెట్టడానికి సదాసంసిద్దులం అంటున్న ఆర్య సామాజికులు, సత్యాన్నాస్తిపరోధర్మః అంటున్న హిందూ ధర్మాచార్యులు, సత్యజ్ఞానం ఆర్జించాలి, పంచాలి అంటున్న జె.వి.వి వ్యవస్ధాపక అధ్యక్షులు డా. బ్రహ్మారెడ్డిగారు లాటివారం వేలుపెట్టి, పట్టుబట్టి పూనుకున్నాంగనక మనమైనా సత్యాసత్యవిచారణ వేదికకు సరైన రూపాన్నివ్యగలిగితే భవిష్యత్తులో జరిగే నిజనిర్ధారణ యత్నాలకు మార్గదర్శిగా, ఆధారంగా ఉండగలుగుతుందన్న ఆలోచనతోనే, ముందస్తుగా నా దృష్టి కొచ్చిన వాటిలో కొన్నింటిని మీ దృష్టికీ, అలానే మా ఈ ప్రతిక ద్వారా ఎంతో మంది దృష్టికీ తేవాలనే వ్యాసాన్నిలా తయారు చేశాను. సత్యాసత్య విచారణకు యోగ్యమైన వేదిక నిర్మాణమే అన్నింటికంటే ప్రాథమికమైనది. కీలకమైనదీ. ప్రధానమైనదున్నూ. కనుక వీలయినంత త్వరలో హిం.ధ. ప్రతిష్టాన్‌వారూ, వారిద్వారా మీ రచనపై స్పందించినవారూ మీరూ నేనూ కలసి కూర్చుని చర్చావేదిక నియమ నిబంధనలు సిద్దం చేసుకోడానికై తేదీని నిర్ణయించి, భారత్‌ టుడే ఛానల్‌ వారి ద్వారా మిగిలినవారినీ ఆహ్వానించండి. నేనూ పాల్గొంటాను. నా వరకు నేను మీ కబురు కొరకై ఎదురుచూస్తాను. దయచేసి అన్యవిషయప్రస్తావనలు చేయకండి. ఎందుకంటే అలాటివి ఎటువైపు నుండి జొరబడ్డా సరైన వేదిక ఏర్పరచడం కష్టమైపోతుంది. 

 సత్యాన్వేషణలో - మీ సురేంద్ర