Showing posts with label 225. Show all posts
Showing posts with label 225. Show all posts

Monday, June 13, 2016

అద్దంకి రంజిత్‌ ఓఫీర్‌ గారి బీరాలు - ఆర్భాటాలు


1. క్రైస్తవనాడు అన్న పత్రికలో బ్రదర్‌ 'వై.కె.యార్‌' అన్నాయన, అపొ. రంజిత్‌ ఓఫీర్‌పై పుట్టా సురేంద్రబాబు ఫైర్‌ అన్న పేరుతో ఒక ప్రకటన చేశాడు. దానిని ఆధారం చేసుకొని ఓఫీర్‌ గారు ఒక వీడియో ప్రసంగం చేసి వెబ్‌సైట్‌లో పెట్టారు. అందులో ఆయనగారి మాటలిలా ఉన్నాయి. ఆ వివరాలను మండపేట నుండి మిత్రులు పాతూరి రాధాకృష్ణారావు గారు నాకు 'వాట్సాప్‌' ద్వారా పంపారు.

నేను అడిగినటువంటి ప్రశ్నలకు సూటిగా సమాధానం చెప్పలేని విమర్శకుల రాతలను నేను పట్టించుకోను.

2. రంజిత్‌ ఓఫీర్‌తో కూర్చొని మాట్లాడాలంటే కొన్ని అర్హతలుండాలి. అది ఎవరికి పడితే వారికి సాధ్యం కాదు. అనవసరంగా నా టైం వేస్టుచేసే అవకాశం నేను ఇవ్వను.

3. నాకు నమ్మకం కుదరాలి, మీరు సమర్ధులని? ఎప్పుడు కుదురుతుంది.

4. నేను నా గ్రంథంలో అనేక విషయాలను ఒక క్రమపద్ధతిలో ఒకటొకటిగా ఖంఢించి ఒక పుస్తకం వ్రాయండని పుట్టావారికి చెప్పాను.

5. నేను అనేక గ్రంథాల నుండి ప్రతి విషయానికి అనేక వందల ఆధారాలు చూపుతూ మత సామరస్యాన్ని కల్గించే రీతిలో రెండు గ్రంథాలలో ఒకదాని గురించే చెప్పబడిందని రాస్తే, ఇది ప్రమాదకరమని అంటున్నారు సురేంద్ర. అదెలా ప్రమాదకరమో, ఎవరికి ప్రమాదమో..

6. రంజిత్‌ ఓఫీర్‌ అంటే చిన్నపిల్లవాడు కాదు. నాతో మాట్లాడాలంటే చాలా జ్ఞానం, ఇంగితం, తర్క జ్ఞానం ఉండాలి.

7. ఒక 3వ తరగతి పిల్లవాడు వచ్చి అదీ ఏడుసార్లు పరీక్ష తప్పినవాడు వచ్చి ఒక పి.జి. చదివిన ప్రొఫెసర్‌తో వాదనకు దిగుతానంటే ప్రొఫెసర్‌ ఒప్పుకోడు.

8. నేను ఇలా చెప్పి ఎగగొడుతున్నానని కాదు. ఇప్పటికీ ఒకసారి కాదు లక్షసార్లకు నా ఛాలెంజికి కమిటవుతున్నా.

9. ముందుగా నా పుస్తకాన్ని ఒక క్రమంలో విమర్శిస్తూ ఒక పుస్తకం వ్రాయాలి సురేంద్ర (ఎవరుగాని). దాన్ని నాకు పంపాలి. అది నేను చూసి అతడు సరిజోడి అనిపిస్తే అప్పుడు కూర్చుంటాను చర్చకు.

10. అంతేకాని నా కాలాన్ని, మీ కాలాన్ని వృధాచేసుకోవద్దు.

ఓ  వేదంలోని అగ్ని, వేదంలో శబ్దము, అగ్ని మొదటి పుట్టుక, ఇలాటి అంశాలు బైబిలులోని యేసును గురించి చెప్పిన వాటికి సరిపోలుతున్నాయి కనుక వేదంలో యేసు పోలికలున్న వ్యక్తి కనపడుతున్నాడని నేను చెప్పాను.

ఓ  ఓఫీర్‌ గారూ మీరన్నట్లు అక్కడ చెప్పబడిలేదు అని ఆయన రుజువుచేస్తే అప్పుడు వస్తాను చర్చకు.

11. నిజాయితీ అట! ఆయన పద్ధతి చూడండి. ప్రమాదకరమట- రెంటిలో ఒకే దేవుడున్నాడనంటే మత సామరస్యం ఏర్పడుతుందా? ప్రమాదము ఏర్పడుతుందా? ఎలా ప్రమాదమో పుట్టావారే వివరించవద్దా?

12. ఇవేమీ చేయకుండా నేరుగా బరిలోకే రావాలంటే ఎలా బాబూ! నీ కింకో పనిలేదేమో! నాకు చాలా పనులున్నాయి.

షఫీ గురించి మాట్లాడుతూ ఓఫీర్‌గారు లేవనెత్తిన ప్రధానాంశం


1. అబ్రహాం, ఇస్సాకు, యాకోబుల దేవుడే మా అల్లా అంటున్న ముస్లిం సోదరులు, ఆ ముగ్గురి దేవుడి పేరు, బైబిలు 'అల్లా' అని ఎక్కడైనా చెప్పిందేమో చూపండి. బైబిలులో ఆ దేవుడు తన్నుతాను యెహోవా దేవుడను నేను. నా నామమును ఎవరికీ ఇచ్చువాడను కాను. నేను నేనే. యెహోవా దేవుడను. బైబిలు లోని మా పెద్దలంతా దేవుణ్ణి 'యాహవే' అని పిలిచారు. దేవుడి పేరు మార్చవచ్చా? దేవుడు అంగీకరిస్తాడా? అబ్రహాము వగైరాలు అంగీకరిస్తారా? మీరు మీ దేవుణ్ణి 'అల్లా' అని కాకుండా మరో పేరుతో పిలిస్తే మీరు అంగీకరిస్తారా? అలా పేరు మార్చవచ్చా? యాహ్‌వే అని వాళ్ళన్న బైబిలులోని దేవుణ్ణి, బైబిలు 'ఎలోహెం' అని బహువచనంలో చెబుతోంది.

ఓ 'వేదములలో యేసు లేడు. ఇతడు యేసు కాడు' అని మీరనవచ్చు. కాని యేసు పోలికలు ఉన్నాయా లేదా. అని నేనడుగుతున్నాను. యేసుకు బైబిలులో చెప్పబడ్డ మాటలు వేదాలలో చెప్పబడ్డాయని నేను నిరూపించాను. అవికాదు. బైబిలులో ఉన్న మాటలు వేదాలలో లేవు అని మీరు నిరూపించగలగాలి. అలా నిరూపిస్తే నేను గుండు కొట్టుకొని, పిలకపెట్టుకొని హిందువునైపోతా. దానర్థం దానిని మీరు నిరూపించలేరనే. అలాకాక మీరు నిరూపించగలిగితే అన్నమాట తప్పను. రివర్సులో కన్వర్టయిపోతా. అమ్మవడి అంటున్నారు పరిపూర్ణానందగారు, ఆ అమ్మఒడిలోకి వచ్చేస్తా.

ఓ పాత నిబంధన గ్రంథములన్నింటిలో, దేవుని పేరు ఎలోహిం, యాహ్‌వే, యెహోవా అన్నపేర్లే ఉన్నాయి. అబ్రహాము, వగైరాలందరూ ఎప్పుడూ తమ దేవుణ్ణి' అల్లా' అని పిలువలేదు. పిలిచారని మీరు నిరూపించాలి. పిలవలేదని నేను నిరూపిస్తాను.

పాత నిబంధనలోని దేవుని పేరు అల్లా అని నిరూపిస్తే నేను ముస్లింనవుతాను.

1. యేసు వేదములలో లేడు. వేదములలో ఉన్నటువంటి దైవానికీ, యేసుకు అసలు పోలికలే లేవు. ఈయనే ఆయనని అనిపించే మాటలు వేదములో లేవు అని ఎవరైనా నిరూపించగలిగితే, ఎ) నేను వ్రాసిన గ్రంథాన్ని వెనక్కు తీసుకుంటాను, బి) జాతికి క్షమాపణ చెబుతాను, సి) నేను హిందువుగా మారతాను.

2. అలాగే ముస్లిం సోదరులు బైబిలు దేవుని పేరు 'అల్లా' అని బైబిలులో ఉందని రుజువు చేస్తే నేను ముస్లింనవుతాను. అంతేగాని, నేనడిగిన వాటికి సూటిగా సమాదానాలు చెప్పకుండా చర్చకు రమ్మంటే రావడానికి నేను పనిలేనివాణ్ణి కాదు.

సురేంద్ర : ఇవండీ ఓఫీర్‌గారు ఆ వీడియో ప్రసంగంలో మాట్లాడిన మాటలు. హైందవ క్రైస్తవానికి చెందిన అంశాలేవీ నేనిప్పుడు మాట్లాడను. మచ్చుకు నా వాద పద్ధతి ఎలా ఉంటుందో చూపిస్తున్నాను, అని ఈ ప్రసంగంలోనే ఒకచోట ఓఫీర్‌గారు ప్రకటించారు. నా దెబ్బకు తట్టుకోలేరు, సురేంద్రలాంటి వాళ్ళు అన్నట్లుందీ ధ్వని. ధోరణి. అదిగో దానిపై, ఆయన మాటలలోని ఉండకూడని తనాన్ని, డొల్లతనాన్ని చూపెట్టి, నా పద్ధతెలా ఉంటుందో చూపుతాను., ఎవరి వాదరీతి బుద్ధిమంతులంగీకరించదగిందిగా ఉందో మీరు పరికించండి.

1. షఫీగారి - ముస్లింల - విషయంలో ఓఫీర్‌గారు, ముస్లింలు ఇంకేమి చెప్పినా నేను వినను. బైబిలు దేవుని పేరు 'అల్లా' అని బైబిలులో ఎక్కడుందో చూపితేనే మీ మాటలు వింటాను. ఇంకేవి చూపినా బైబిలు దేవుడు ఖురాను దేవుడు ఒక్కరేనని నేనంగీకరించను. మీరు ఖురాను దేవుని పేరు యెహోవా అని అంగీకరిస్తారా అని అడిగాడు.

సురేంద్ర : ఒక వందమందికి ఖురాను, బైబిలు పాత నిబంధనలను పరిశీలనకు ఇచ్చి రెంటిలోనూ చెప్పబడుతున్నది యెహోవా, అల్లా అని పేర్లతో చెప్పబడింది ఒక్కడ్ని గురించేనా, వేరు వేరు వ్యక్తులను గురించా అనడుగుదాం. వారేమి చెబుతారో విందాం? నా అవగాహన ప్రకారం ఏ మాత్రం చదువు వచ్చినా రెంటిలో అల్లాపేరున, ఎలోహిం, యాహ్‌వే, యెహోవా, జెహోవా అన్న పేర్లతో చెబుతున్నది ఒక్కడ్ని గురించేనని తేలిపోతుంది. అయినా బైబిలు దేవుడే ఖురాను దేవుడని అంగీకరించను. అలా అంగీకరించాలంటే, మరే కబుర్లు చెప్పకుండా బైబిలు ప్రవక్తలు - అబ్రహాము, ఇస్సాకు, యాకోబు, మూసా వగైరాలు బైబిలు దేవుణ్ణి 'అల్లా' అని పిలచినట్లు రుజువుచూపండి. పేరు కలవకున్నా ఇద్దరూ ఒక్కరేనని నేనంగీకరించను. కావాలంటే, ఇద్దరు, ఒక్కరేనని అంటున్న మీరే బైబిలులోని పేరుతో మీ దేవుణ్ణిపిలవటం, ప్రార్థించటం మొదలెట్టండి.

ఈ పేర్లు సరిపోకుంటే ఎంతచెప్పినా నేను వినను. పేరు సరిపోతే ముస్లింనైపోతా అంటూ, పేరునే అసలు విషయంగా - ఎన్ని పోలికలున్నా, అన్నీ సరిపోయినా రెంటిలోనికి ఒక్కడేనని నేనొప్పను అంటున్నారు. ఇది నా వాద పద్ధతి అనీ అంటున్నారు.

నిజంగా అతని వాదపద్ధతి అదే అయితే, అది సరైనదే అనుకుంటూ నిజాయితీ ఉన్నవాడైతే, సురేంద్రతో మాట్లాడే సందర్భంలోనూ తానే అతి ముఖ్యమంటున్న ఆ నియమాన్ని తాను పాటించిచూపవద్దా? వేదంలో యేసుపేరు ఎక్కడుందో చూపకుండా ఎన్ని పోలికలు చూపినా ఒప్పుకోకూడదనేగా, అతను ముస్లింలతో అన్న నియమపు అసలు రూపం. యేసు పేరు చూపాలి ఆయన. యేసు పేరు ఉండని ఆయన్ను నిరూపించమనండి. లేదని నేను నిరూపిస్తాను, ఇంతవరకు అయన నియమం నాకూ అంగీకారమే.

ఓ పాఠకులందరికీ! ఓఫీర్‌ శిష్యులకు కూడా... మిత్రులారా! మీరు కూడా! ఔనండీ ఓఫీర్‌గారూ! మీరు చెప్పిన నియమమేకదా అది. దానిని మీరు అమలు చేసి చూపాల్సిందే అని వత్తిడి చేయండి, మీకీ విషయం అర్థమై బాధ్యత తీసుకోగలిగితే.

మండలికి సంబంధించినంతలో, చర్చావేదిక నియమ నిబంధనలు ఏర్పరచుకోకుండా చర్చించ కూడదన్నది చాలా కీలకమైనది. అందులో ఎ) భాషాపరమైన, బి) వాదపరమైన, సి) నిర్థారణపరమైన నియమాలు ఉండాలి. ఉంటాయి. అవేమిటో ఇరుపక్షాలకూ, నిర్ణేతల పక్షాలకూ తెలిసుండడంతో పాటు, అంగీకారమూ ఉండాలి. అట్టిచర్చా వేదికలే యోగ్యమైనమవుతాయి. పైన ఓఫీర్‌గారు మాట్లాడిన దానివెనుక నిర్థారణ నియమాలకు సంబంధించిన ఒక సూత్రం పనిచేస్తుంది. ఇదిగో అది.

సూత్రం : ఎ) రెండు గ్రంథాలుగాని, ఇద్దరు వ్యక్తులు గాని (అనేక గ్రంథాలూ, అనేక వ్యక్తులూ అనీ అనుకోవచ్చు) ఒకే విషయాన్ని గురించే చెబుతున్నారని నిర్థారించాలంటే ఆ విషయాన్ని గురించి వారందిస్తున్న వివరాలు 1) పరిపూర్ణంగా ఉండాలి, 2) అన్నీ సరిపోవాలి. ఈ రెంటిలో ఎక్కడ లోపమున్నా నిర్థారించటం కుదరదు.

2. అదేమరి అవి/వారు చెప్పుతున్నది ఒకే విషయాన్ని గురించి కాదని నిర్ణయించడానికి ఏ ఒక్క విషయం సరిపోకపోయినా చాలు.

3. రెండు సమాచారాలలో ఇరువురూగానీ, ఏ ఒక్కరైనా ఆ విషయానికి చెందిన కొంత సమాచారం ఇవ్వలేదని తేలినట్లయితే, ఒక్కదాని గురించా? కాదా? అన్నది తేల్చలేము అన్నది నిర్థారణ రూపం కావాలి.

ఓ విజ్ఞులారా! నిర్థారణ నియమాలకు సంబంధించిన సార్వత్రిక నియమమిది. రంజిత్‌ ఓఫీర్‌ గారికీ ఈ విషయంలో ఎంత స్పష్టత ఉందోగాని, దీనికి సంబంధించిన రెండు అంశాలను లేవనెత్తారు. ఆ రెండూ నాకు అంగీకారమే.

1) హైందవ క్రైస్తవంలో రెండు మూడు సార్లు ఒకటి, అర పోలితే అది యాదృచ్ఛికమనుకోవచ్చు. నూటికి నూరుశాతం, మక్కికి మక్కీ రెండు గ్రంథాలు సరిపోతున్నాయి అన్నారు.

2) ఎన్ని సమానమనిపించినా పేరు కలవకపోయినా రెండూ ఒకటేనని నేనంగీకరించను.

ఓ హైందవ క్రైస్తవంలోనే వేదంలో యేసు ప్రతి పేజీలోను నాకు దర్శనమిచ్చాడు అని ఒకచోట, యేసు విషయాలు వేదంలో అక్కడ కొంత అక్కడ కొంత చెప్పబడ్డాయి. వాటన్నింటినీ ఏరికూర్చుకోవాలి అని మరోచోట అన్నారు. ఇది పై నియమాన్ని ఉల్లంఘించటం కాదా.

ఓ ఇప్పటి వీడియోలో మక్కికి మక్కీ 100 శాతం అన్నది వదిలేసి వేదంలోని ప్రస్తావనలలోని వివరాలతో, బైబిలులోని యేసుకు పోలిక ఉందనిపించడంతో అలా రాశాననడంలో డొల్లతనం లేదా? తప్పుడు పోకడ ఉందనిపిస్తుందా లేదా?

రంజిత్‌


ఆ ప్రసంగములోని వాక్యాలు మరొక్కసారి చూడండి.

1. తాను మామూలు వాణ్ణి కాదని పలుసార్లు చెప్పుకున్నారాయన.

2. ఎదుటి వాళ్ళు పసిపిల్లల్లానో, పనికిమాలిన వాళ్ళుగానో కనిపిస్తున్నారాయనకు.

3. ఇదీ నా వాద పద్ధతి. నాతో మాట్లాడాలంటే చాలా జ్ఞానం, చాలా ఇంగితం ఉండాలి. తర్కం తెలిసుండాలంటున్నాడు. విడ్డూరమేమంటే, ఎ) ఓఫీర్‌గారు వినమ్రంగా ప్రకటిస్తున్నాననే సందర్భంలో వినమ్రత ఉండదు. మాటల్లో, హావభావాలలో దర్పమే ఉంటుంది. బి) విజ్ఞప్తిలో విజ్ఞప్తి ఉండదు, వెటకారం, వ్యంగ్యం ఉంటుంది. సి) ఛాలెంజిలో ఛాలెంజి స్వభావం ఉండదు. డి) ఇంగితాన్ని గురించి, తర్కాన్ని గురించి మాట్లాడతారు, అందులో ఇంగితమూ ఉండదు, తర్కమూ ఉండదు.

ఈ మొత్తాన్ని క్రోడీకరిస్తే ఆ సారాంశం ఇలా ఉంటుంది. ఆయన ఆత్మస్తుతి, పరనింద అన్న రెంటిలోనూ దిట్టే. తన గురించి చెప్పుకొనేటప్పుడు ఆత్మస్తుతి తట్టెడుంటుంది. దీనిని (వాడుక భాషలో చెప్పాలంటే సొంతడబ్బా అంటారు, పండిత భాషలో ఒకింత వ్యంగ్యంగా చెప్పాలంటే స్వకుచ మర్ధనం అంటారు. సంస్కారవంతంగా చెప్పాలంటే స్వోత్కర్ష ఎక్కువ అనాలి. గుచ్చేట్లు మాట్లాడాలంటే ప్రగల్భాలరాయుడు లాటి మాటలు సరిపోతాయి).

అదేమరి ఇతరుల గురించి, వాళ్ళ గురించి తనకంతగా తెలియక పోయినా వాళ్ళంతా పనికిమాలినవాళ్ళన్నట్లు, పనిలేనివాళ్ళన్నట్లు, పసివాళ్ళన్నట్లు తెగ మాట్లాడేసుకుంటారు.

ఓ మరోవంక ప్రసంగంలో ఎదుటివాణ్ణి భయపెట్టాలనే వైఖరి కలసిఉంటుంది. కానీ వాదరీతులెరిగిన వారికిగానీ, విషయంపై తగినంత అవగాహన ఉన్నవారికి గానీ అవి ఉడత ఊపులులాటివేనని తెలిసిపోతుంది. 'ఉడతూపులకు వృక్షాలూగుతాయా?' అన్నట్లు అట్టివి సమర్థత కలవాళ్ళ మధ్య ఎందుకూ కొరగావు.

ఇప్పటికి ముగింపుగా నాలుగు మాటలు


1. బహిరంగ సవాలంటే ఏమిటో, అలా దేశంలోని ఎవరికైనా సవాలనడమంటే ఏమిటో ఆయన ఇంగితానికి తెలియనే తెలియదు.

2. తన సవాలుకు ప్రతి సవాలు చేసినవాడు మరో పుస్తకం వ్రాసి ఆయన పరిశీలనకివ్వాలనడం తెలివితక్కువతనం లేదా అతి తెలివి అనాల్సిందే. ఈ మాటతో ఆయనకు తర్కనియమాలు, సూత్రాలు తెలియవని నాకర్థమైపోయింది.

3. ఏంచేస్తారో చూద్దామని హైందవక్రైస్తవంలోని 3 అంశాలు గతంలోని నా రచనలో ప్రస్తావించి ఆయనకు పంపాను. ఎ) సత్యమహం గంభీరః అన్న మాటలకు ఆయన చెప్పింది, వేదం అంగీకరించే అర్థం కాదని విపులంగానే రాశాను. దానిని నిరూపిస్తాను. ఆయన రాసిందే సరైందని ఆయన నిరూపించాలి. బి) భువనశ్య నాభిః! అన్న మాటలున్న మంత్రార్థం ఓఫీర్‌ గారన్నది కాదని ఆయన శిష్యుడు జగదీష్‌ కూడా ఉన్న ఒక విచారణ వేదికలో ఆధారాలతో సహా వివరించి ఈ విషయం మీరున్నారనే ప్రస్తావించాను. మీ ఓఫీర్‌ గారికి ఇదంతా చెప్పండని అన్నాను. ఆ మాట ఓఫీర్‌ గారికీ తెలిపాను. సి) ఓంకారమే క్రీస్తయ్యెను- అన్నది వేదాలలో ఎక్కడుందో చూపాలి. వేదాలలో లేనిది వివేకానందుడు చెబితే ఏమిచేద్ధామో ఓఫీర్‌గారు చెప్పాలి. వివేకానందుడే రైటు అంటే ఆ దృష్టితో మాట్లాడదాం.

4. రామాయణ, భారత, భాగవతాలు 12 సంవత్సరాల నాటికే జీర్ణం చేసుకున్నారని, హైందవ క్రైస్తవంలోని అంశాలు భూలోకంలోని ఏ గ్రంథంలోనూ లేవని, అవి నేరుగా సత్యలోకం నుండి దిగుమతి అయినవని ఆయన అన్నది రుజువు చేయమని, రామాయణంపై నేనడిగే ప్రశ్నలకు సమాధానాలు చెప్పగలిగితే చెప్పమని రాశాను.

గమనిక : ఓఫీర్‌గారే, ఈ మధ్యకాలంలో డిబేట్ల పేరున జరిగే సమావేశాలు సరైనవి కావనీ, ఎంపిక చేసుకున్న ఒక్కో అంశంపై ఒక నిర్ణయం వచ్చేదాకా వాదప్రతివాదాలు జరగాలని, అలా ఒకదానితరువాత ఒక అంశం పరీక్షించాలనీ ఆయన ముస్లింల చర్చ విషయంలో చెప్పారు. అది సరైన విధానమే. ఇక్కడా మరొక వాద నియమాలపరమైన సూత్రము ఉంది.

సూత్రం : ఎంపిక చేసుకున్న అంశంపై విచారణ పూర్తయ్యేలోపు మరో అంశాన్ని చర్చకు స్వీకరించరాదన్నదే ఆ సూత్రం.

ఓఫీర్‌గారూ దానినే చెబుతున్నారు గనుక ఒక్కొక్క అంశాన్ని పరిశీలనకు తీసుకుందాం. అవి ఒక కొలిక్కి వచ్చాక మరో అంశం.

అద్దంకి రంజిత్‌ ఓఫీర్‌ గారికి, అయ్యా! దేశానికి ఓఫీర్‌ ఛాలెంజ్‌ అన్న మీరు దేశంలో ఎవరు ప్రతి సవాలు చేసినా ఎక్కడ ఎప్పుడు తారసపడదాం అని మాత్రమే అడగాలి. ఆ చర్చ తేల్చాలి, ఎవరు బలవంతుడో, ఎవరు బలహీనుడో. ఇక్కడ మరే విధానానికి అవకాశం లేదు.

అయినా సరే ! మీ తృప్తికొరకు కొద్ది వివరణ ఇస్తాను. నేను తత్వ చర్చావేదిక పేరున గత 20 యేండ్లలో దేశంలోని ప్రధాన తాత్విక థోరణులకు చెందిన అధ్యయనపరుల్ని సమావేశపరచి, చర్చావేదిక నియమనిబంధనలనూ రూపొందించి చర్చలు నిర్వహించాను. ఆ వివరాలన్నీ దస్త్రాల రూపంలో, కొన్ని వీడియో రికార్డు రూపంలోనూ ఉన్నాయి.

హైందవ క్రైస్తవంపై నా ప్రకటన :


1. దానిలో చాలా చెత్త ఉంది. 2. అందులోని నీ వాద పద్ధతిలో చాలా డొల్లతనం ఉంది. 3. మీ వివరణలలో ఎక్కువలో ఎక్కువ స్వకపోల కల్పితాలే. పులుముడే ఉంది.

ఫజులూర్‌ రహమాన్‌ గారికి పాఠకుల లేఖలు


లేఖ -1


మిత్రుడు రహమాన్‌ గారికి, రాజేంద్రప్రసాద్‌ వ్రాయునది.

మీరు బాగున్నారని తలుస్తాను. నాకు ఈ మధ్య అనారోగ్య కారణంగా దోరకుంటకు దూరంగా ఉండవలసి వచ్చినది.

నాకు సురేంద్రబాబు గారితో సాంగత్యం, సంబంధం దాదాపు 15 సంవత్సరాలుగా ఉన్నది. ఆయనతో నేను చాలా సమయాన్ని గడిపాను. ఆ సాంగత్యం మూలంగా ఆయనవద్దనుండి ఎన్నో విషయాలు తెలుసుకొనే అవకాశం కలిగినది. ఇంకా చెప్పాలంటే జ్ఞానం విషయంలో చాలా ప్రయోజనం పొందినాను. మీరు కూడా సురేంద్రగారితో నాకు తెలిసి దాదాపు 10 సం||లుగా సాంగత్యంలో ఉన్నారు. ఒక సందర్భంలో సురేంద్ర గారితో సాంగత్యం వలన మీరుకూడా ప్రయోజనం పొందినట్లు సభాముఖంగా వెల్లడించినారు. ఎవరైతే అంకితభావంతో, ఆలోచన చేశారో వారందరూ లాభపడినారని నా ఉద్దేశ్యము. ఆచరణలో పెట్టని, పెట్టలేని జ్ఞానం వృధా. ఇది తెలిసినా, తెలియకపోయినా ప్రతి మనిషి తనకు ఉన్న జ్ఞానాన్ని, అది ఒప్పు జ్ఞానమైనా, లేదా తప్పు జ్ఞానమైనా, తన వివేకము, వ్యక్తిత్వాన్ని బట్టి తన జీవితంలో వాడుకుంటూనే ఉంటాడు. కొందరు తప్పు జ్ఞానాన్ని వాడుకుంటారు. తప్పుజ్ఞానమని తెలిసికూడా వాడుకుంటారు. కొందరు తెలిసి తప్పు జ్ఞానాన్ని వాడుకోరు. ఎవరు ఏ విధమైన జ్ఞానాన్ని / ఏ జ్ఞాన భాగాన్ని, ఏ సమయంలో, ఏ ప్రయోజనం కోరి వాడతారో, అది వారికే తెలియాలి. కాని ఇతరులు కొంతవరకు ఊహించగలరు. సురేంద్రబాబు గారి కృషి ఉద్దేశ్యము ఏమిటంటే, సమాజాన్ని సత్యాన్ని తెలుసుకోవడానికి ప్రోత్సహించడం, వ్యక్తులను చైతన్యపరచడం, వివేకాన్ని పెంపొందించడం, తద్వారా సమాజంలో సుఖశాంతులు స్థాపన జరగడం.

ఇటీవల కాలంలో ఖురాన్‌లో ఉన్న బోధనల గురించి మీరు సురేంద్రగారి అభిప్రాయంతో విభేదపడి ఒక ప్రతిజ్ఞ చేసి ఉన్నారు. ఖురాను గ్రంథంలో ('ఇస్లామును ఎవరైతే తిరస్కరిస్తారో, ఎవరైతే ఇస్లామును స్వీకరించరో' అనగా) ఇస్లాము పరంగా అవిశ్వాసులుగా పరిగణించబడతారో వారిని అవిశ్వాసం కారణంగా వధించమని ప్రబోధం ఉన్నట్లు రుజువుచేస్తే ఇస్లామును విడిచిపెడతానని మీరు ప్రతిజ్ఞ చేసినారు. ఈ ప్రతిజ్ఞ ప్రేరణ వలన గత కొన్ని మాసాలుగా ఖురాను గ్రంథాన్ని ఎన్నో సమయాలలో విచారణకు లోనుచేసి ఖురానులో ఎన్నోచోట్ల హింసను ప్రేరేపించే బోధనలు, అవిశ్వాసులను వధించమని ఇస్లామీయులను వత్తిడిచేసే ప్రబోధనలు, ఎంతోమంది అవిశ్వాసులను దారుణంగా చంపినట్లు ఉన్న విషయాలను మీకు ఎత్తిచూపటం జరిగినది. ఉన్నది ఉన్నట్లు తెలిస్తే, ఆ తెలిసిన దాన్ని సత్యం అంటారని మీకు తెలుసు. ఖురానులో హింసాత్మకమైన ప్రబోధనలు ఉన్నాయని ఖురాను చదివిన వారికో, కనీస భాషా జ్ఞానం ఉన్నవారందరికీ బోధపడుతుంది. ఖురానులో శాంతిని ప్రబోధించే విషయాలు లేవని కూడా తెలుస్తుంది. ఖురాను పరిశీలనలో ఎవరైతే భాగస్తులో, వారందరికీ ఎంతోకొంత తెలుగు భాషా జ్ఞానము కలవారే. వారందరూ పైన చెప్పిన విషయాన్ని అంగీకరించారు. అందువలన ఖురానులో హింసాత్మక విషయములు ముఖ్యంగా అవిశ్వాసులను చంపమనే ఆదేశం ఉన్నదని మీరుకూడా అంగీకరించక తప్పదు. మీ ప్రతిజ్ఞను ఆచరణలో పెట్టడం తప్పదు. మీకు కావలసిన రుజువు చేయటం పూర్తిఅయినది కనుక. ఇప్పుడు మీరు ఇస్లామును విడిచిపెట్టవలసిన బాధ్యత మీకు ఉన్నది. ఖురాను పరిశీలనలో మీకు కూడా, మీతో వచ్చిన కొంతమంది ఇస్లామీయులకు కూడా తగినంత అవకాశం ఇవ్వటం జరిగినది. ఖురానులో అలాంటి బోధనలు లేవు అనే మీ వాదనను బలపరిచే ప్రతివాదము చేయలేకపోయినారు. ఖురాను పరిశీలన ముగిసింది. మీ వాదన వీగిపోయినది. సురేంద్ర గారి వాదన గెలిచినది. అందువలన మీరు మీ ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చి మీ వివేకాన్ని నిరూపించవలసినదిగా కోరుతున్నాను.

లేఖ -2


మిత్రుడు ఫజులూర్‌ రహమాన్‌ గారికి, మీరు ఎంతో కాలమునుండి సత్యాన్వేషణ మండలితో సంబంధాలు కలిగిఉన్నారు. సత్యాన్వేషణ ఎందుకు ఏర్పడినది, సత్యాన్వేషణ హృదయము ఏమిటో మీకు బాగ తెలుసు. సమాజాన్ని ప్రభావితం చేస్తున్న వివిధ సిద్ధాంతాలను, వివిధ మత గ్రంథాలను అధ్యయనం చేస్తూ ఆ గ్రంథాలను అధ్యయనం చేసేటప్పుడు అనుకూల, ప్రతికూల భావాలు లేకుండా ఆయా సిద్ధాంత గ్రంథాలని  అధ్యయనం చేస్తున్న విషయం మీకు తెలుసు.

మండలి ఆనాటి సిద్ధాంతాలలో సత్యమని నిర్ధారించిన వాటిని స్వీకరిస్తూ, అసత్యమని తేలిన వాటిని వదులుకుంటూ, ఇది ప్రతి ఒక్క జీవితానికి అవసరమనే తెలియజేస్తున్నది. ఆధునిక విజ్ఞానశాస్త్రాన్ని ప్రామాణికంగా తీసుకొంటుంది.

మండలిలో పాల్గొంటున్న మీరు ఒక దశలో మతములోనుంచి బయటకి రావాలని అనుకున్నట్లుగా వివేకపథములో నేను చదివాను. 2015 సం||లో ప్రధానంగా బైబిలు గ్రంథాన్ని, ఖురాను గ్రంథాన్ని విశ్వసించి ప్రచారము గావిస్తున్నటువంటి వారితో మండలి కేంద్ర కార్యాలయమైన దోరకుంటలో చర్చా కార్యక్రమములు నాలుగైదు సమావేశాలు జరిగాయి.

బైబిలు గ్రంథములో ఉండే దోషాలని, ఖురానులో ఉండే దోషాలని వివిధ చర్చల సందర్భంగానే ప్రస్తావించారు.

బైబిలు ప్రతిపాదకులు మీరు విశ్వసిస్తున్న ఖురానులో అవిశ్వాసుల ఎడల ఎలా ప్రవర్తించమని చెప్పిందో (అమానుషంగా) ఏ సూరాలో ఏ ఆయుతులు చెప్పిందోకూడా వ్యక్తపరిచారు. దానిపై మీరు మేము అంత పరిశీలనగా చూడలేదు, మేము పరిశీలించుకొని వస్తాము అన్నప్పుడు మండలి అంగీకరించింది.

తరువాత జరిగిన చర్చలో అవిశ్వాసుల ఎడల ఇస్లాం మతం అమానుషంగా వ్యవహరిస్తుందని ఒక్కటైనా చూపితే నేను మతంలోనుండి బయటకి వస్తానని అన్నారు. అవిశ్వాసుల ఎడల అమానుషంగా ప్రవర్తించిన అంశాలని మీ ఎదుటనే చూపినప్పటికీ మీరు అట్లు చూడడానికి మీ మనస్సు సిద్ధంగా లేదని అనిపించింది.

భారతీయులందరికీ ప్రామాణికము రాజ్యాంగమే. రాజ్యాంగములో ఎవరి మతం వారు ప్రచారం చేసుకోవచ్చు. ఒకరి మతాన్ని ఒకరు విమర్శించకూడదు. ఎవరి విశ్వాసము వారిదే. మతం మార్పిడులకు ఎలాంటి ప్రలోభాలకు గురిచేయకుండా మీమీ గ్రంథాలలో ఏది ఉంటే అదే చెప్పుకోవాలని స్పష్టంగా చెపుతోంది. ఈ లోకములలో తప్పుచేసిన వారు ఇక్కడే శిక్షలు అనుభవించాలని, ఇక్కడే సంస్కరించబడాలని రాజ్యాంగ హృదయము, భారతీయులందరూ సహోదరులుగా మెలగాలని, రాజకీయ ఆర్థిక న్యాయం జరగాలని, సమానాభివృద్ధి, సమగ్రాభివృద్ధి జరగాలని అఖండ భారతంగా ఉండాలని రాజ్యాంగ హృదయం.

అన్ని రంగాలలో వంచకులు, అపరమిత స్వార్థపరులు, అవకాశవాదులు, జవాబుదారీతనము లేనివారు, ప్రకృతిలో సంపదను లూటీచేస్తున్నారు. అనేక రంగాలుగా రాజకీయ రంగములోను, విద్యారంగములోను, వైద్యరంగములోను, మత ప్రచారకులలోను కులసంఘాల పేరుతో అనేక రకాలుగా ఇందులో జొరబడినారు.

మీలాంటి నిజాయితీపరులు, చక్కటి అవగాహన కలిగిన మీరు సమాజాన్ని దారితప్పిస్తున్న భావజాలానికి వ్యతిరేకంగా ప్రజలను సరైన దిశవైపుకు నడిపించడానికి మేలుకొల్పడానికి మీలాంటి వాళ్ళు బయటకు రావడం మంచిదని నేను మనసారా కోరుచున్నాను. సమాజానికి ఎంతో మేలుచేస్తున్న విజ్ఞాన శాస్త్రాన్ని ప్రజలలోకి తీసుకుపోవడానికి మతాన్ని వదిలి మాతో చేయి కలపడానికి హృదయపూర్వకంగా ఆహ్వానిస్తున్నాను.

ఇట్లు మీ శ్రేయోభిలాషి

- ఎం.రామకృష్ణారెడ్డి, కర్నూలు.

రహమాన్‌ గారికి


వాట్సాప్‌లో మన మిత్రులు అడుగుతున్న వాటికి సమాధానాలుగా మీరు చెబుతున్నది గమనించాక ఎంతో కొంతైనా నేనూ మాట్లాడడం అవసరమూ, సందర్భోచితమూ అనిపించింది. అందుకే ఇది ఇలా.

విశ్వాసపు పొర అడ్డుపడుతున్నంతకాలం కన్నులుండీ మనిషి వాస్తవాలను చూడలేడు. రకరకాల యత్నాల వల్ల ఆ పొర తొలగడానికి తగిన వాతావరణం ఏర్పడ్డా కొందరు రకరకాల కారణాల వల్ల దానిని, అది ఒదులుతానంటున్నా ఒదులుకోడానికి సిద్ధపడరు. కొందరి విషయంలో వ్యక్తి వదులుకుందామనుకున్నా రకరకాల కారణాలు - ప్రతికూల పరిస్థితుల వల్ల - అది వదలదు. మీరేమిటో మీకు తెలుసు, నేనేమిటోనూ మీకు నేను కనిపించినంతవరకైనా మీకు తెలుసు. అదే సమయంలో నేనేమిటో మొత్తంగా మీకు తెలిసుండకపోవచ్చు. అలాగే నేనేమిటో నాకు తెలుసు, మీరేమిటో మీరు అవకాశమున్నంత వరకైనా నాకు చూపించలేదు గనుక మీరంటే ఇది అని అనుకునేంతగా మీరు నాకు తెలియదు. జరుగుతున్న దాన్నిబట్టి మీ గురించిన రకరకాల ఊహలు ఏర్పడుతున్నాయి ప్రస్తుత దశలో. అయినా సరైన, సరిపడినంత ఆధారాలు లేకుండా అభిప్రాయాలకు రాకూడదన్నది మండలి ప్రవర్తనా వైఖరికి సంబంధించిన కీలక సూత్రం కనుక మీ గురించిన అనుమానాలు తప్ప ఒక నిర్ణయానికి నేనింకా రాలేదు.

ఇక మన విచారణీయీంశానికి వస్తే, నేను చూపిస్తానన్న అభిప్రాయాలను సుస్ఫష్టంగా చూపించాను. ఆ వాక్యాల అర్థం అదికాదు అనిగానీ, మాకు ఖురాను అర్థం కాలేదు అనికానీ నిర్ణయించాల్సింది మీరుకాదు. మాటవరసకు - వాదనకొరకు - మీరన్నది నిజమే అయినా కూడా ఆ మాట అనే అధికారం మీకుండదు. అందుకే వాదప్రతివాదాలు జరిపేటప్పుడు కొన్ని సాధారణ నియమాలననుసరించి ఎంచుకున్న వారిని, ఒకరిని గానీ, బృందాన్నిగానీ నిర్ణేతలుగా పెట్టుకుంటాం. అది మొన్న జరిగిన సమావేశాలలో జరగలేదు. మనం ఎందుకని ఆ ఏర్పాటు ప్రక్రియను అనుసరించలేదు? నా లెఖ్ఖప్రకారం ఒకటి మనం మిత్రులం, సత్యాన్వేషులం, సత్యస్థాపన, సత్యస్వీకరణ అవసరాన్ని గమనించుకొని ఉన్నవాళ్ళం. పైగా దీర్ఘకాలంగా ఖురానును పరిశీలిస్తున్న అనేకులం కూడి ఉన్నాం. అందరం కలసి సత్యావిష్కరణ చేసుకోగలం అన్న దృష్టితో నేనుండటం వల్లనే మిమ్ములను గానీ, మీ పక్షం వారిని గానీ నేను ప్రతిక్షకులుగా 1% కూడా భావించలా. ఇంకా ఇప్పటికీ మిమ్ములను ప్రత్యర్థిగా చూడడమే సరైందన్న నిర్ణయానికి నేను రాలేదు. అనివార్య పరిస్థితులు అక్కడికి చేరిస్తే అలాటి వేదికపైనే కలవాల్సి వస్తుందేమో. అది జరక్కుండా సత్యాన్ని గుర్తించేపని జరిగితేనే మంచిదనిపిస్తుంది నావరకు నాకు.

ఖురాను దైవగ్రంథం కాదనడానికి ఏది తేలితే సరిపోతుందని మన ఇద్దరికీ తెలుసో ఆ కారణానికి సంబంధించి వ్యక్తి - సమాజము - ప్రకృతి అన్న మూటినుండీ కొన్ని ఆధారాలు మీకందించాను ఈ రెంటిలో దేనిని బట్టైనా ఖురానును వదిలేయక తప్పదు.

ఈనాటి మత ప్రచారకుల - మత పెద్దల వింత పోకడ


మతమన్నమాట 'మత్యుద్భవం' అన్న అర్ధంతో మొదలై, భావజాల సముదాయానికి ఆస్తిక నాస్తికతలన్న తేడాలేకుండా వాడబడి, అనంతరకాలంలో ఆస్తికులకు మాత్రమే వర్తించేదిగా స్థిరపడిందని వెనక పేజీలలో చెప్పుకున్నాం గుర్తుందికదూ!

అయితే ఈ మధ్యకాలంలో ఆస్థికుల వైఖరిలోనూ తేడా వచ్చింది. మతమన్నమాట వారికీ ఇష్టం లేకుండాపోయింది. హిందూ, క్రైస్తవ మహమ్మదీయాది మతాలవారు తమది మతం అనడానికి ఎందుకు ఇష్టపడడం లేదన్నదానికి వాస్తవమిదే అనదగ్గ సూటైన ఆధారంలేదుగానీ, మతం, మతస్ధులు అన్న వాటిని అల్ప దృష్టితో చూడడం, మతాలను చూపుతూ విమర్శలు ఎక్కువకావడం, మతాలన్నీ మూఢనమ్మకాలతో కూడి ఉంటాయన్న అభిప్రాయం ప్రచారం కావడం లాంటి వివిధ ప్రతికూల పరిస్థితుల నుండి, బైటపడడానికి ఎంతో కొంత ఆలోచనా పరుల ఆలోచన నుండి పుట్టుకొచ్చిందే మాదిమతం కాదన్నమాట.

మరైతే మీ ధోరణిని ఏమంటారు? అని అడగబట్టో, ఎవరో ఒకరు అడుగుతారు అనిపించబట్టోగాని మాది ధర్మం అంటే ఒక రకమైన జీవనవిధానం అనడం మొదలుపెట్టారు. అలా ఎవరో ఒకరి నుండి మొదలైన దానిని గమనించి ఇదేదో బాగనే ఉందే అనుకుని మిగిలినవారూ అదే పాటందుకున్నారు. ఏమి ప్రమాదం నుండి బైటపడ్డారో, మరే ప్రయోజనాన్ని సాధించుకున్నారో నాకైతే అర్ధం కాలేదు. ఎందుకంటే గ్రంథమదే, భావజాలమూ అదే, జీవన రీతీ అదే. పుస్తకంపైన ఇస్లాం మతం బదులు ఇస్లాం ధర్మం, హిందూ మతం బదులు హిందూ ధర్మం క్రైస్తవ మతం బదులు క్రైస్తవ ధర్మం అని అక్షరాలు మార్చాము. అందువల్ల వనగూడిందేమిటి?

ఒక్కమాట :- మూడు ధోరణులకు చెందిన ప్రచారకులనూ, ప్రసంగీకులనూ కూడా దగ్గర నుండి శ్రద్దగా పట్టిచూశానునేను. 'మాది మతం కాదు, ధర్మం అన్న మాటలు మాట్లాడేటప్పుడు ఆ ప్రచారకుడు ముఖంలో, గొంతులో కనబరిచే హావ భావాలను చూస్తే తెగ అబ్బుర మనిపిస్తుంది నాకు. అదేదో గొప్ప విషయమన్నట్లు, ఆ మాటంటున్న తాను చాలా తెలిసిన వాడినన్నట్లు చూపిస్తుంటాయవి.

ఒకరిద్దరిని కొద్దిగా పరిచయముండి సమయం దొరికినప్పుడు అడిగాను. మిత్రుడా ఇంతకూ మతమంటే ఏమిటి? అదెందుకు అయిష్టమైందినీకు? ధర్మమంటే ఏమిటి? జీవన విధానమన్నదానికి ధర్మం అన్నది సమానార్ధకం ఎలా అవుతుంది? అని అడిగిన ప్రశ్నలకు దేనికి దానికిగా సరైన సూటైన సమాధానం నేనడిగిన వారెవరూ చెప్పలా. ఈ రచనను చదువుతున్న వారెవరైనా చెపుతానంటేనూ, వినడానికీ, పరిశీలించడానికీ నేను సిద్దంగా ఉన్నాను. ఉంటాను. చాలా మాట్లాడుకుంటూ వస్తున్నాం కనుక, ఈ దశలో గుర్తొచ్చిన మరో ముఖ్యాంశాన్ని మీ ముందుంచుతాను జాగ్రత్తగా గమనించండి.

1. భారత రాజ్యాంగం మతాలను సామాజిక వాస్తవాలుగా (సమాజంలో ఉన్నవిగా) అంగీకరిస్తుంది.

2. అలాగే దేశంలో వివిధ మతాలున్నాయనీ అంగీకరిస్తుంది.

3. హిందూ మతం క్రిందికి ఏయే దేశీయ మత ధోరణులు వస్తాయో సాధారణ రూపంలో ప్రకటించింది.

4. నాస్తికులు, హేతువాదులు వగైరా భౌతికవాదులను మతస్థులుగ, వాటిని మతాలుగ ప్రకటించలేదు.

5. బైబిలు, ఖురానులాధారంగా ఉన్న మతాలను ప్రధాన మతాల జాబితాలోనే అంగీకరిస్తుంది.

6. అయితే హిందు మతంతో పోల్చి వాటిని మైనారిటీ - అల్పసంఖ్యాక - మతాలుగా చెపుతుంది.

ఇంతవరకు ఈ అభిప్రాయాలు రాజ్యాంగం అంగీకరించేవా? కావా? అన్నది పరిశీలించి తేల్చుకోండి. ఆశ్చర్యకరమైన అంశమేమంటే ముఖ్యమైన మూడు మతాల వాళ్ళూ మాది మతం కాదంటే మాది మతం కాదంటున్నారు. వారి మాటలను క్రోడీకరిస్తే లోకంలో మతమనేది లేదన్నమాట అన్న సారాంశం వస్తోంది.

మళ్ళా మరోప్రక్క ఇలా మతంకాదన్నవాళ్ళ కూటాలనుండే, తాముకాక మిగిలిన కూటాల వాళ్ళు మతస్థులేననీ, వాళ్ళలో కొందరైతే మతోన్మాదులు కూడాననీ మాటలు వినిపిస్తున్నాయి. మూడు కూటాలవారి ఈ మాటలను సంగ్రహిస్తే అందరూ మతస్థులేననీ, వారి ముగ్గురివీ మతాలేననీ వారిలోని కొందరైతే మతోన్మాద స్థితికీ చేరి ఉన్నారనీ సారాంశం వస్తోంది. ఏమిచేద్దాం? మతస్థులం కాని మతస్థులం అంటున్న మతధర్మస్థులారా! ఏమి చెద్దాం? మీరే ఏదో ఒక పరిష్కారం చూపించండి.

గమనిక :- దీనికి సంబంధించిన మరో కోణాన్ని వివరించుకుంటే గాని అవగాహనలో స్పష్టతరాదు.

ఈనాడు పై మతక్షేత్రాలకు చెందిన సమూహాల వాళ్ళంతా ఆయా మత ధోరణులకు చెందిన సంస్ధలను ఏర్పరచుకున్నదేకాక, ఆ పునాది బలం ఆధారంగా రాజకీయ పార్టీలనూ స్ధాపించుకున్నారు. ఎం.ఐ.ఎం, శివసేన లాటివీ, వాటి అంతటి కరుడు కట్టిన తనం లేకున్నా మత భావాలవైపు మొగ్గి ఉన్న బి.జె.పి లాటివీ ఆ కోవకే చెందుతాయి.

ఇక, జగమూ, జీవితమూ కూడా రాజకీయమేననుకుంటూ, ఓటర్ల నాకట్టుకోడానికి గంటకో వేషం కట్టే నేతలున్న పార్టీలు దేశంలో ఎన్నో ఉన్నాయి. ఆశ్చర్యకరమైన అంశమేమంటే ఈరకం వారంతా కూడబలుకున్నట్లు ఇటు ప్రజాస్వామ్యాన్ని గురించి, అటు లౌకికవాదాన్ని గురించీ మరో వంక సామ్యవాదాన్ని గురించీ కూడా అనర్గళంగా, అదరగండంగా తెగ మాట్లాడేస్తుంటారు.

కార్మికవర్గ నియంతృత్వమే తమ సిద్దాంత లక్ష్యంగా చెప్పుకునే కమ్యూనిస్టులూ ప్రజాస్వామ్యాన్ని గురించి మాట్లాడుతుంటారు. ఇస్లాం- ఖలీఫా- రాజ్యస్ధాపనే లక్ష్యంగా పెట్టుకున్న ముస్లింలూ ప్రజాస్వామ్యాన్ని గురించి మాట్లాడేస్తుంటారు. రామరాజ్యం రామరాజ్యం అంటుండే మరో మత ధోరణివారూ  ప్రజాస్వామ్యాన్ని గురించి మాట్లాడేస్తుంటారు. ఇక మేం మాత్రం తీసిపోయామా అనుకుని, ఏసు ఈ లోకంలోనే 1000 ఏండ్లు రాజ్యపాలన చేస్తాడు అంటుండే క్రైస్తవులూ ప్రజాస్వామ్యాన్ని గురించి మాట్లాడేస్తుంటారు. ఇక్కడికిదే విడ్డూరమనిపిస్తూ, తలలు కొట్టుకోవాలనిపిస్తుంటే, ఇది చాలదన్నట్లు ఈ మతాలవారందరూ లౌకిక వాదాన్ని గురించి మహా ఆవేశంగా మాట్లాడేస్తున్నారు. అల్లా దయవల్ల లౌకికవాదం వర్ధిల్లుగాక అన్నట్లుకాదా ఇది?! చిన్న పోలిక చెప్పనా?!

ఒక నాస్తిక మహాసభ ముగింపు సందర్భంగా సభాధ్యక్షులవారు భగవంతుని కృపవల్ల నాస్తిక మహాసభ దిగ్విజయంగా ముగిసిందిఅంటూ ముగించారట! ఈ మాట హాస్యాస్పదంగానూ, కల్పిత కథలానూ అనిపిస్తున్నా, పై కరడుగట్టిన మతధోరణుల వారు లౌకికవాదాన్ని గురించీ, కరడుగట్టిన నియంతలు ప్రజాస్వామ్యాన్ని గురించీ తెగ మాట్లాడేస్తుంటే ఎలా ఉంటుంది. అది విజ్ఞులకు హాస్యాస్పదంగా మాత్రం ఉండదు. గొప్ప విచారాన్నీ, నిర్వేదాన్ని కూడా కలిగిస్తుంది.

నిజంగా మాది మతంకాదని అంటున్న వాళ్ళంతా నిజాయితీగా అలానే ప్రవర్తిస్తుంటే వారి ప్రకారం మతమే లేకుండాపోయినప్పుడు, ఇక మనకు లౌకికవాదంతో పనేముంది? మత స్వేచ్చా శాసనాలతో పనేముంది? మతమేలేని స్థితిలో మతస్వేచ్చను వాడుకునేందుకు ఎవరుంటారు? మాది మతంకాదంటే, మాది మతం కాదంటున్న ఈ వేషధారులమూక, మత స్వేచ్చ హక్కులున్న అధికరణాలను రద్దు పరచడానికి సిద్దపడతారా? అవిరద్దు చేశాక లౌకికవాద రీతిని చిత్తశుద్దితో అమలు చేస్తారా? ఎందుకీ తెలిసీ తెలీని ప్రవచనాలు? వంచనా పూర్వపు కుటిల పన్నాగాలు?

ఇలాటి పన్నాగాలు, ఎటువంటి పొరపొచ్చాలు లేని నిష్కల్మష హృదయాలు, అకళంక దేశ భక్తులూ కనుకనే, రాజ్యాంగ నిర్మాణంలో పాల్గొన్న ఎందరో మేధావులు ఈ దేశ ప్రజలందరూ వారి వారి విశ్వాసాలను ఉంచుకుంటూనే కలివిడిగా, ఒక్కటిగా ఉండగలందులకు ఏమి చేయగలమా అని నిరంతరం చింతించారు. అవకాశమున్నంతలో సహజీవన ప్రాతిపదికలను ఏర్పరచడానికీ, సమానత్వాన్ని సాధించుకోడానికీ అవసరమైన సూత్రీకరణలను రూపొందించారు. పెట్టగలిగినన్ని పరిమితులను పెడుతూనే మత స్వేచ్చనూ ప్రాధమిక హక్కుగా ఉండనిచ్చారు. వీలయినంత తక్కువ నష్టంతో మత విశ్వాసాలనంగీకరిస్తూనే ఆచరణసాధ్యమైన లౌకిక జీవన విధానం అమలయ్యే విధానాలను రూపొందించగలిగారు. తమ తరవాతి తరాల వారి ఉజ్వల భవిష్యత్తుకై సరైన బాటలు పరచడానికి అహరహం శ్రమించారు. చాలవరకు కృత కృత్యులయ్యారుకూడా. మరికొన్ని వివరాలు మీ ముందుంచితేగాని వారి శ్రమ ఏపాటిదో మనకు అర్ధంకాదు. ఇవిగో వీటిని కల్మషంలేని మనస్సుతో అవలోకించండి.

1. ఏ మతమూ చట్టంముందు అందరూ సమానులేనని ప్రకటించలేదు.

ఉదా :- స్త్రీ పురుషుల మధ్య, బానిసలు - బానిసలుకానివారి మధ్య, విశ్వాసులు - అవిశ్వాసుల మధ్య, వివిధ కులాల మధ్య జాతుల మధ్య అంతరాలనే ఏర్పరచింది.

రాజ్యాంగం :- 1) మరి మన భారత రాజ్యాంగం ప్రస్తావనలో సమానత్వసాధనే లక్ష్యంగా పనిచేయాలన్నది.

2. చట్టం ముందు అందరూ సమానులేనని ఆర్టికల్‌ 14 ద్వారా ఆదేశించింది.

3. కులం, మతం, లింగం, ప్రాంతం, వర్గం అన్న వాటిని బట్టి వివక్ష చూపరాదన్నది.

4. అమానుషమైన హిందూమతానికి అంటిన అశుద్దంలాటిదైన అస్పృశ్యతనకు నిషేధించింది. ఆర్టికల్‌ 17

5. మనిషిని అమ్మకూడదు, కొనకూడదు అంటూ బానిసత్వాన్ని రద్దు చేసింది.

6. సమాన పనికి సమాన వేతనం అంటూ శ్రమను బట్టి ఫలితం అన్న న్యాయ సూత్రాన్ని అందించింది.

7. విశ్వాసాలు - అవిశ్వాసాల విషయంలో ఎవరిష్టం వారిది అంటూ వాటిని ఈలోకవ్యవహారాల నుండి ప్రక్కకు తప్పించి, ఇక్కడంతా సమానులేనని తేల్చేసింది.

8. జాతీయతకు ప్రామాణికత భారతీయ పౌరసత్వమేనంటూ, మిగిలిన వేవీ రాజ్యాంగం ప్రకారం జాతిని సూచించవని, మొత్తం భారతీయులంతా ఏకజాతి అని ప్రకటించడం ద్వారా దేశంలో అంతర్గతంగా అప్పటివరకు అమలవుతూ ఉన్న అసమానతల నెన్నంటినో తుడిచివేసింది.

9. గతంలో మతాలు వ్యక్తుల మధ్య అసమానతలను నిలబెట్టడానికి పన్నిన ఎన్నో పన్నాగాలను వమ్ముచేస్తూ, వాటన్నంటికీ పరిష్కార రూపంగా, విద్యాహక్కు చట్టాన్ని, బాలకార్మిక నిరోధ చట్టాన్ని తెచ్చి నిర్భంధ ఉచిత విద్యనందించే విధానాలను శాసన రూపంలోకి తెచ్చింది.

10. మత ధర్మశాస్త్రాలలో చెప్పబడ్డ ఘోరమైన, కౄరమైన శిక్షలనెన్నింటినో రద్దు చేసి, శిక్షయొక్క పరమార్ధం వ్యక్తుల్ని సంస్కరించడం అన్న దృష్టితో శిక్షాస్మృతిని రూపొందించింది.

వీటన్నింటినీ మించి మొత్తం మానవేతిహాసంలో పుట్టుకొచ్చిన భావజాలమంతటికీ తలమానికం లాటి భావాన్ని ఆర్టికల్‌ 51 ఎ/హెచ్‌ రూపంలో అదిన్నీ ప్రాధమిక విధుల జాబితాలో పొందుపరిచింది.

51 ఎ/హెచ్‌ :- శాస్త్రీయ స్పృహకు చెందిన బిగితనాన్ని, పరిశోధనాతత్వానికి చెందిన స్ఫూర్తిని మానవవాద దృష్టిని, సంస్కరణాభిలాషను పెంపొందించుకోవడం ప్రతి భారత పౌరుని కర్తవ్యం అన్నదే ఆ మహోదాత్తతాత్విక సూత్రం.

సురేంద్ర :- మొత్తం మొత్తం మత సాహిత్యమంతటినీ జల్లేడపట్టైనా, దీనికి సమమైన సూత్రం ఎక్కడుందో చూపించగలిగితే చూపించండి. ఈ ఒక్క భావననూ సూత్రబద్దం చేసి భారత ప్రజలకందించిన ఆ శుభచింతకులకు ఏ రూపంలో కృతజ్ఞతలు చెల్లించగలం? ఉదయాన్నే లేవగానే స్మరించుకోవడం వారు చూపిన దారిలో నిజాయితీగా నడవడం తప్ప.

మతగ్రంధాల జ్ఞానులు


ఒక మత పెద్దకు లేదా మత గ్రంథాన్ని సాంప్రదాయపద్దతులననుసరించి అధ్యయనం చేసిన పండితునికి, ఆశ్రమవల్ల ఏమి తెలుస్తుంది? ఏమి తెలియదు? అన్నది జ్ఞానానికి సంబంధించినంతలో అత్యంత కీలకమైన అంశం.

గ్రంథ జ్ఞానులలో ఎక్కువమందికి శబ్ద ప్రమాణం ద్వారా కలిగే జ్ఞానం యొక్క స్ధాయి ఏమిటన్నది తెలియనే తెలియదు. విజ్ఞులు మాట్లాడేటప్పుడు దానిని పుస్తకజ్ఞానం అని ఎందుకంటున్నారు? పుస్తకజ్ఞానం వల్ల ప్రయోజనమేమిటి? ఎంత? మస్తకజ్ఞానం - అనుభవం ద్వారా కలిగిన (ఆర్జించిన) జ్ఞానపు ప్రయోజనమేమిటి? ఎంత? అన్న విషయాలలో స్పష్టతరానంతకాలం వ్యక్తి, పుస్తకం చదివి విషయం తెలిసిందన్న భ్రమలో పడి ఉంటాడు. భాష యొక్క శక్తీ పరిమితులనెరిగిన వారన్న రెండు మూడు మాటలు ఆ క్షేత్రాన్ని ఎవరికి వారుగా మీరు చూసుకోడానికి దోహదపడేవి చెపుతాను పరిశీలించండి.

1. అనుభూతిం వినా మూఢో వృధా బ్రహ్మణి మోదతే!

ప్రతిబింబిత శాఖాగ్ర ఫలాస్వాదన మోదవత్‌||

ఎక్కడో వినో, చదివో బ్రహ్మానుభూతిని పొందని ఒకడు నేను బ్రహ్మమునందానందిస్తున్నానని గాని అంటే, అది చెట్టు చివర కొమ్మనున్న పండును కోసుకు తినకుండా, దాని ప్రతిబింబాన్ని పట్టుకుని పండుతిన్నాననడం లాగుంటుంది.

2. అవిజ్ఞాతే పరేతత్వేశాస్త్ర ధీతిస్ధు నిష్పలాః|

విజ్ఞాతేపి పరేతత్వే శాస్త్ర ధీతిస్ధు నిష్పలాః||

దేని విషయంలోగాని అనుభవజ్ఞానం లేని వానికి దానికి సంబంధించిన మాటల వల్ల ఏమీ ప్రయోజనం లేదు. అలాగే ఆ విషయానికి చెందిన అనుభవం ఉన్న వానికి కూడా దానిని గురించి చెప్పే మాటల వల్ల అదనంగా కలిగే జ్ఞానమేమీ ఉండదు.

3. యదిమన్యసే సువేదేతి దబ్రమేవనూనంత్వం విద్ది!

నేను చెప్పగావిని ఏదైతే బాగా తెలిసిందని నీవనుకుంటున్నావో ఆ జ్ఞానం అత్యల్నమైనది మాత్రమే.

పాఠక మిత్రులారా! మనం మాట్లాడుకుంటున్న మత గ్రంథాల జ్ఞానుల జ్ఞానం ఆ విషయానికి సంబంధించిన అనుభవంలేనంతకాలం పై మూడు శ్లోకాలలో చెప్పబడిన స్థాయికలిగిందే అవుతుంది.

పుస్తకం - గ్రంథం - చదవడం వల్ల అందులోని పదాలకు అర్ధాలు తెలిసున్నంత మేర, ఆ సందర్భం,  సన్నివేశం అర్ధమైనంత మేర, రచయిత ఏమంటున్నారో అన్నది మాత్రం అర్ధమవుతుంది. అతనంటున్నది, అతడంటున్న రీతిలోనే ఉందో లేదో తెలియనే తెలియదు. నేనేమి చెప్పుతున్నానో మీకు అర్ధమైతే తెగ జ్ఞానులల్లే విర్రవీగీ, అహాన్ని, హావభావాలను ప్రదర్శించే శాస్త్ర పండితుల పట్ల వారు తెగ తెలిసినవారన్న భావం పుట్టదు. ఆ పండితులకూ ఈ విషయం బోధపడి ఉంటే, వారిలో విర్రవీగుడు ఉండదు.

ఒక్క మాట చెప్పుకుంటే, మతశాస్త్రవేత్తల వాస్తవ స్థాయేమిటో మనకు విదితమవుతుంది. వారాగ్రంధాన్ని ఎంతగా అధ్యయనం చేసినా, వారు చెప్పగలిగింది గ్రంథమేమి చెపుతున్నదోనన్నంతవరకే, ఆ చెప్పబడింది అలానే ఉందో లేదో అనుభవం ద్వారా మాత్రమే తెలుస్తుంది. దీనిని ఏదో ఒక గ్రంథానికి అన్వయించి చూద్దాం,

ఖురాను (బైబిలు, వేదము, మరేదైనా మతగ్రంథం) పరలోకముంది. అందులో స్వర్గనరకాలన్న రెండు విభాగాలున్నాయి. ఆ రెంటి మధ్యనా ఒక వంతెన ఉంది అనందనుకుందాం. ఖురానులోని ఆ వాక్యాన్ని మొదటిసారి చదివాడొకడు. మరొకడు 10, 20 ఏండ్లుగా మరల మరల చదువుతూనే ఉన్నాడు. ఆ చెప్పబడ్డ విషయంలో వారిద్దరికి కలిగిన జ్ఞానమేమిటి? వారిరువురి జ్ఞానస్థాయిలో ఉన్న భేదమేమిటి? (తేడా ఉందా?) భాషానియమాలు, శబ్దప్రమాణాల యొక్క శక్తీ పరిమితి గురించి తెలిసిన ఎవరైనా చెప్పగలిగింది 1. పుస్తకమేమంటోందో తెలిసిందనీ, ఆ అవగాహన విషయంలో వారిరువురి జ్ఞాన స్థాయిలో హెచ్చుతగ్గు లేమీ లేవు. ఉండవు అనే.

ఉదా: - 2. బైబిలులోని ఒక వాక్యం మొదటి సారి చదివినవానికీ, వెయ్యోసారి చదివిన వానికీ ఆ విషయంలో కలిగే జ్ఞానం బైబిలు ఇలాగంటోంది. అన్నది మాత్రమే. ఆ విషయం వరకు వారిరువురూ సమానజ్ఞానులే. నోవహుతయారు చేసిన పడవ 150 - 75-50 మూరల కొలతలతో చేయబడిందని బైబిలు చెపుతోంది అనే తెలుస్తుంది. ఒక్కసారి చదివిన వానికీ, లక్షసార్లు చదివిన వానికీ కూడా.

కనుక ఖురానులోని ఒక అంశం చక్కగా ఒక్కసారి చదివిన నాకు తెలిసిన దానికంటే అదే ఖురానును అనేకసార్లు చదివాడని బాగా తెలిసినవాడని పట్టుకొచ్చిన ముఫ్తీగారికి అదనంగా తెలిసేదేమీ ఉండదు. చదవడం తెలిసే చదవవలసినట్లు చదివాడా లేడా అన్నదే ప్రశ్న. కాబట్టి మనమంతా కూర్చుని మాట్లాడుకుంటోంది ఖురాను ఏమి చెపుతోందన్న విషయాన్ని గురించే, అది నిర్ణయించడానికి భాషాభిజ్ఞత, అర్ధనిర్ణయపద్దతి తెలిసుండడం తప్పవేరే వాటితో పనిలేదు.

ప్రస్తుతం మత క్షేత్రాలలో వాదులాటంతా దేనిపైన?

ఈ వందల, వేలసంవత్సరాలుగా ఒకే గ్రంధం పై జరుగుతున్న వాదులాటంతా, గ్రంథం ఏమి చెపుతోందన్న విషయంలో ఎవరి అవగాహన సరైంది లేదా, గ్రంధ రచయిత భావాన్ని చూపెడుతోంది అన్నది తేలకపోవడంతో, తేల్చుకోడానికై చేసే యత్నము లేనన్నమాట. దానర్ధం ఏమిటో తెలుస్తోందా? ఒక్క క్షణం ఆగండి. మళ్ళా నా ప్రశ్న వినండి. దానర్ధం ఏమిటో తెలుస్తుందా?

ఆ గ్రంధం ఏమి చెపుతోందన్నది వారి మధ్య ఇంకా తేలలేదనే. ఏ మత గ్రంధం పరిశీలనకు తీసుకున్నా విషయమిదే. పుస్తకమేమంటోందోనే తేలని స్ధితిలో ఉంటూ ఇక ఆ పుస్తకం చెప్పిన విషయం వాస్తవంలో 1. ఉన్నదోలేదో 2. ఉన్నా అది చెప్పినట్లున్నదోలేదో అన్నది ముందా పుస్తకాన్ని ప్రక్కనెట్టి, ఆ విషయం ఉన్న తావునుకనుగొని అక్కడ చూస్తే గాని తేలదు. కను పుస్తకాలు పదిసార్లు చదివి జ్ఞానంకలిగిందనుకోవడం జ్ఞానిననుకోవడం, అవివేకం, అదొక రకమైన భ్రమ మాత్రమే. కనుకనే చదివినప్పుడు ఏమి తెలిసిందో దానిని పొందడానికి సాధన మొదలెట్టాలి, పొందేవరకు చేస్తూనే ఉండాలి. దానిని పొందినప్పుడు కలిగిందే దానికి సంబంధించిన అసలైన జ్ఞానం.

జ్ఞాన సిద్దాంతానికి చెందిన అత్యంత మౌలికమైన ఈ విషయం తెలిసిన నాకు, జాకీరునాయకో, రంజిత్‌ ఓఫీరో,  పి.డి సుందర్రావో, బ్రహ్మానంద సరస్వతో మరొకరో, మరొకరో తెగతెలిసిన వారిమల్లే ప్రగల్భిస్తుంటే నవ్వొస్తుంది. లేదా వారి భ్రాంతి స్థితి విషయంలో జాలి కలుగుతుంది. సానుభూతి ఉంటుందంతే. చాలా అంశాలు సమగ్రంగా కాకున్నా సూత్రప్రాయంగా మీ దృష్టికి తెచ్చాను. సరిపడినంతగానూ అవగాహన చేకూరాలంటే వీటన్నింటిని గూర్చి, ఎంతో అధ్యయనం చేయాల్సి ఉంది. ఈ చిన్ని వ్యాసంలో అదంతా కుదరదు గనుక ఎవరికి వారే దీని అధారంతో వాటిని లోతుగా పరిశీలించండి.

స్వేచ్చ


మన ప్రధాన విచారణీయాంశం 'మతస్వేచ్చ' అన్నదే గనుక, మతమన్న మాట తరవాత, మనకు స్పష్టంగా తెలిసి ఉండాల్సిన పదం స్వేచ్చ అన్నదవుతోంది. స్వ+ఇచ్చ = అన్న రెండు పదాల కూడికే స్వేచ్చ అన్నమాట తనదైన ఇష్టము లేదా సొంత ఇష్టము అని దానర్ధం

మనోవిజ్ఞాన శాస్త్ర పరిశోధనలు ఇష్టాఇష్టాలు సహజాతాలని తేల్చాయి. ఉరిదిలిరీ ఖిరిరీజిరిదిలిరీ బిజీలి దీబిశితిజీబిజి అన్నది మనోవిజ్ఞాన శాస్త్రపు సూత్రీకరణ నిజానికి ఆ పరిశోధనాలయం అన్నదనిగాక, మనందరి నిత్యజీవితంలో అనుభవంలో ఉన్నదీ, ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు పునఃపరిశీలించి నిర్ధారించగలిగిందీ కూడా ఈ అంశం. స్వభావంలోనే అంటే మానవుని సామాన్య లక్ష్యణాల సమూహంలోనే కొన్నింటిని ఉండనివ్వడం, మరికొన్నింటిని ఉంచుకోలేకపోవడం అన్న గుణం ఉందన్నమాట. ఈ ఇష్టాయిష్టాలు నెరవేరుతుండాలన్న అభిలాష లేదా కోర్కెనే స్వయిచ్చ అనంటున్నారు. అయితే ఈ యిచ్చ యొక్క రూపాలూ వాటిలోని స్థాయీభేదాలు అనువంశికత ఆధారంగానూ, సాంఘికీకరణ పొందిన రీతి రివాజులాధారంగానూ వ్యక్తులలో వివిధంగా ఉంటున్నాయి. మరోకోణం నుండీ వీటిని వివరించుకుందాం.

1) స్వభావజనిత ఇష్టాయిష్టాలకు చెందిన సొంత ఇష్టం.

ఇది పుట్టుక నాటి నుండీ ఉంటుంది. దీని పరిధీ పెద్దదే. తనకు అన్యమైన వాటి నుండి, అవి తన శరీరంపైనా, మనస్సుపైనా కలిగించే ప్రభావాలు సహించుకోదగినవిగానూ, ఉండనీమని అనిపించేవిగా నున్నవన్నీ ఇష్టాలుగానూ, ఉండకూడదనిపించేటివన్నీ అయిష్టాలుగానూ అవుతాయి. దుఃఖం, బాధ, నొప్పి, ఆందోళన, అశాంతి, అసంతృప్తి వగైరా మాటలచే వేటిని గుర్తిస్తున్నామో అవన్నీ అయిష్టాల క్రిందికి చేరతాయి. సుఖము, సంతోషము, హాయి, ఆనందము, సంతృప్తి, శాంతి వంటి మాటలచే చెప్పబడేవన్ని యిష్టాలజాబితా క్రిందికి వస్తాయి. ఇవన్నీ మానసిక స్థితులే. కనుక వీటిని పుట్టించే విషయాల పట్లా ఇష్టాయిష్టాలు కలుగుతాయి. ప్రతికూలానుభూతుల నిచ్చే టివి వద్దు రావద్దు అన్న స్వయిచ్చ అనుకూలానుభూతులనిచ్చేటివి ఉండాలి, వస్తూ ఉండాలి, అన్న స్వయిచ్చ పుట్టుక నుండి వేటివేటి వాటి పట్ల ఇలాటి స్థితి, ఆకాంక్ష ఉంటుందో ఆ మేరకు ఉన్న దానినే స్వభావ జనిత స్వేచ్చ, సహజాత - పుట్టుకతో వచ్చిన - ఇచ్చ అనంటారు. మనోవిజ్ఞాన శాస్త్రం ఉరిదిలిరీ - ఖిరిరీజిరిదిలిరీ బిజీలి దీబిశితిజీబిజి అన్నది వీటిని గురించే.

2. పుట్టాక కలుగుతూ వస్తున్న జ్ఞానం ఆధారంగా తనంత తానుగా ఇష్టాన్నిగాని అయిష్టాన్ని గాని ఏర్పరచుకుంటే అది ఆర్జిత స్వయిచ్చ (స్వేచ్చ) అవుతుంది. పుట్టిన ప్రతి మనిషికీ ఈజ్ఞానం మూడు పద్దతుల ద్వారా కలుగుతుంది. 1. ప్రత్యక్షానుభవాల నుండి కలిగే జ్ఞానం

2. ఆధార సహిత ఊహా రూపంగా ఉండే, ఆలోచనాజనిత జ్ఞానం. దీనినే పారిభాషికంగా అనుమాన ప్రమాణం ద్వారా కలిగే జ్ఞానం అనంటారు. 3. భాషనాధారం చేసుకుని కలిగే జ్ఞానం(వినడం, చదవడం ద్వారా కలిగే జ్ఞానం). ఈ మూడురకాల జ్ఞానాధారంగానూ మనిషి వివిధ రూపాలలో ఇష్టాఇష్టాలు ఏర్పడుతుంటాయి. పై మూటిలో మొదటి రెంటిద్వారా కలిగిన జ్ఞానం వల్ల ఏర్పడిన ఇష్టాఇష్టాలనూ స్వఇచ్చ, సొంత ఇష్టము (స్వేచ్చ) అనే అంటారు.

మళ్ళా ఈ స్వభావజనిత, ఆర్జిత ఇష్టాయిష్టాలలో చెడ్డ ఫలితాలనిచ్చేటివీ, మంచి ఫలితాలనిచ్చేటివి అని రెండు రకాలుంటాయి.

గమనిక :- వీటన్నింటినీ సోదాహరణంగా వివరించుకోవాలంటే అదొక పుస్తకమే అవుతుంది. సూత్రప్రాయంగా నేను సూచించిన ఆధారాన్ని పట్టుకుని మీమీ అనుభవాలను తరచి చూసుకోండి.

ఇక మూడవదైన శబ్ద ప్రమాణాధారంగా ఏర్పడే ఇష్టాయిష్టాలలో వేటిని సొంత ఇష్టాలు అయిష్టాలు (స్వేచ్చ) అనంటారు? మరివేటిని స్వేచ్చలేనివని అంటారు? అన్నది తేలితే మత స్వేచ్చ అన్న పదబంధంలోని 'స్వేచ్చ' అన్నదానిని దుర్వినియోగం చేయకుండా, చేయనీకుండా, సద్వినియోగం చేసుకుంటూ జీవితాన్ని సాగించవచ్చు.    (సశేషం)

మతస్వేచ్చ - భారత రాజ్యాంగము : - ఒక పరిశీలన

యోచనాశీలురైన పాఠక మిత్రులారా!

పౌరులందరూ 'మతస్వేచ్చ' అన్న విషయాన్ని గురించి సరైన, సమగ్రమైన అవగాహన కలిగి ఉండడం చాలా చాలా అవసరం. ఎందుకంటే ఆ మతాల పట్టులో ఉండే కలిసి జీవిస్తున్నారు. జీవించాల్సి ఉంది కనుక. గతంలో మతం నిర్వహించిన పాత్ర. ఇప్పుడది నిర్వహిస్తున్న పాత్ర ఇది ఇలానే సాగితే రేపు అది నిర్వహించగల పాత్ర అన్న వాటిని నిశితంగా, నిస్పాక్షికంగా పరిశీలించితే అది అందించిన మంచికంటే, కలిగించిన వినాశమే అధికమని తేలిపోతుంది. ఆ విషయాన్ని ఆయా మత సాహిత్యంలోని సమాచారం ఆధారంగానూ, సామాన్య చరిత్ర అందించే సమాచారం ఆధారంగానూ (గతానికి సంబంధించిన వాటిని) ఎప్పుడంటే అప్పుడు రుజువు చేసుకోవచ్చు. ఇక మతాల పేరిట ఇప్పుడు - వర్తమానంలో - జరుగుతున్నదంతా మనకు కనపడుతూనే ఉంది. ఈనాడు మతావేశాలు, మతోన్మాదము ప్రపంచ సమస్యగా మారి ఉందన్నది ప్రపంచ దేశాలన్నీ అంగీకరించిన వాస్తవం. ఇదీ మనందరకూ తెలుసు. భవిష్యద్దర్శనం చేయగల మేధావులలో ఎక్కువ మందిలో, మరో ప్రపంచ యుద్దమంటూ వస్తే దానికి ప్రధానకారణం మతవైషమ్యమే అయి ఉంటుందన్న ఊహలు బలంగానే ఉంటున్నాయి. ఈ దృష్టికల మానవ సంక్షేమ కాంక్షులైన మేధావులు, మానవజాతి మనుగడే మతోన్మాదం వల్ల ప్రశ్నార్ధకం కావచ్చునన్న ఆందోళననూ కలిగిఉంటున్నారు.

ఈ విషయంలో 130 కోట్ల జనాభా కలిగి, ప్రపంచ మతాలన్నింటికీ ఆవాసంగా ఉన్న భారత దేశపు పరిస్థితి మరింత ఆందోళనకరంగా ఉంది. ముఖ్యంగా బైటి నుండి దిగుమతి అయిన ఇస్లాం, క్రైస్తవాలు, వాటికి ఆధారంగా ఉన్న ఖురాను బైబిలు ఆదేశాల మేర, లేదా వాటిని అడ్డు పెట్టుకుని శక్తివంచనలేకుండా, లేదా వీలయిన ప్రతి అవకాశాన్ని బట్టీ మతాంతరీకరణలకు పాల్పడుతున్నాయి. అయితే దీనికి భిన్నంగా ఆ రెండు మతానుయాయుల్లోనూ తమ విశ్వాసం వరకు పరిమితమై నిజమైన విశ్వాసులుగ, మానవతాదృష్టి కలిగి జీవిస్తుండేవారెందరో ఉన్నారు. ఈ రకం వారు తమ మతమే ఇతర విశ్వాసులపట్లా, అవిశ్వాసులపట్లా శతృవైఖరి కలిగి ఉండమని ప్రబోధిస్తున్నా, ఆ మేరకు వాటికి ప్రాధాన్యత నివ్వకుండా ఇరుగుపొరుగు సంబంధాలకు, జాతీయ భావనకూ పెద్ద పీట వేసి ఐకమత్యంతోనూ, సహకార భావంతోనూ మసలుకుంటుంటారు కూడా. ఈ రకం వారు, మత ప్రచారాలకుగానీ, మత మార్పిడులకు గానీ గడంగరు సరికదా, ఈ దేశ సంస్కృతిని వారసత్వంగా అంది పుచ్చుకున్న నేపధ్యంతో ఏర్పడ్డ అలవాట్ల వల్ల వివిధ విశ్వాసాలను, విశ్వాసులనూ గౌరవిస్తూనే జీవిస్తుంటారు. దీనిని ఆ మత ప్రబోధంగా పొరపడకూడదు. ఈ పోకడ ఆ మేరకు మతాదేశాన్ని పట్టించుకోకపోవడం వల్లనే సాద్యమైంది.

నిజానికి ఈ రకం మతవిశ్వాసుల వల్ల మానవాళికి నాడు, నేడు, రేపు (ఏనాడూ) ప్రమాదాలేవీఉండవు. సమస్యంతా మతాదేశాలను 100% అమలుపరచాలనుకుంటున్న వారి నుండే మతావేశము, మతోన్మాదము అన్న స్ధితులు ఏర్పడి 1. మత ప్రచారాలు, 2. అన్యమత నిరసనలు 3. మత మార్పిడులూ 4. అన్య మతస్థులతో శతృవైఖరి 5. పోరాటాలు, (చంపడాలు - చావడాలు) మొదలై, ఆరని అగ్నిలా (రావణకాష్టంలా) రగులుతూనే ఉంటాయి. అందులోనూ బైబిలు ఖురానులు రెండు ఏకేశ్వరారాధన మూల భావనగా ప్రకటించడం - ఇతర విశ్వాసాలూ ఆరాధనలూ ఉండకూడదనీ ప్రకటించడంతో వాటిని నూటికి నూరుశాతం ఆచరించాలనుకునే  విశ్వాసులకు స్వమతావేశం - అన్యమత వ్యతిరేకత అనివార్యంగా, అవశ్యంగా ఏర్పడితీరుతుంది. పైగా ఆ రెండు గ్రంథాలలో దైవధర్మంకోసం, దేవుని మార్గంలో పోరాడు అన్న ఆదేశం ఉంది. ఖురానులోనైతే ప్రతి ముస్లింకూ 'జిహాద్‌' విధి చేయబడింది. అన్న మాట ఉంది.

గమనిక : జిహాద్‌ అన్న పదానికి చాలా విస్తృతార్ధం ఉంది. ఖురాన్‌ ఆదేశాలకు భిన్నంగా నీ ఆలోచనలుగానీ, అలవాట్లు గాని ఉండుంటే, వాటిని తీసి వేయడానికి, వ్యక్తితనలో తాను, తనపై తాను ప్రకటించుకునే యుద్దం చేసే పోరాటం దగ్గర నుండి, ఈ లోకంలో భౌతికంగా ఖురాన్‌ ఆదేశాలకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న జనం పై చేసే అన్ని రకాల పోరాటాలకూ చివరికి ఆ పనిలో అవిశ్వాసులను చంపడానికీ, తాను చావడానికీ అన్నంత వరకూ ఆ పదం యొక్క అర్ధం విస్తరించి ఉంటుంది.

ఇక బైబిలు పాత నిబంధనలో దేవుని పాత్రలో కనబడే యెహోవా చేసిన, చేయించిన పనులన్నీ కూడా ఖురాను రీతినే పోలి ఉంటాయి. నిజానికి అలా అనడంకంటే, ఖురానులో అల్లా పేరున ప్రస్తావింపబడిన వ్యక్తి, బైబిలు ఆది కాండంలో కనపడిన వాటినన్నింటినీ జరిపించింది తానేనని చెపుతుంటాడు. చారిత్రిక కాల క్రమాన్ని బట్టి బైబిలు ముందుంది, ఖురాను తరవాతదీ కావడం వల్లా, రెంటిలోనూ సమానాంశాలే ఉండడం వల్లా బైబిలులో 'యెహోవా' అనబడిన వ్యక్తీ, ఖురానులో అల్లా అనబడిన వ్యక్తీ ఒక్కరేననిపిస్తుంది రెంటినీ చదివిన వారికి.

ఈ రెండు ధోరణులకు సంబంధించి  చరిత్ర రూపంలో అందుతున్నవీ - ప్రస్తుతం ప్రత్యక్షంగా తెలియబడుతున్నవీ :

1. బైబిలు పాత నిబంధనలోని సమాచారం ప్రకారం యెహోవా తానెంచుకున్న జనాంగంతో చేయించిన అన్యజనుల హననకాండ, స్వజనుల హననకాండ.

2. క్రొత్త నిబంధనాధారంగా యూదులు ఏసుక్రీస్తు పట్లా, క్రైస్తవుల పట్లా జరిగించిన హత్యాకాండ.

3. ఖురాన్‌ ఆధారంగా, అనంతరం ఈ రెండు సమూహాలూ మహమ్మదీయుల పట్ల జరిపించిన అమానుషకాండ.

4. మహమ్మదీయులు, యూదులు, క్రైస్తవులు, బహుదైవారాధకులు, విగ్రహారాధకుల పట్ల ప్రవర్తించిన తీరు.

5. బైబిలు - క్రైస్తవులు - వారిలోవారు రోమన్‌ కేధలిక్కులు - లూధరన్‌ (పొటెస్టెంట్ల మధ్య జరిగిన మారణకాండ / హతసాక్షులు చరిత్ర ఆధారంగా)

6. మహమ్మద్‌ అనంతరం షియాలు - సున్నీలు పేరున నాటి నుండి నేటి వరకు ఒకరి నొకరు చంపుకుంటున్న ఖురాను విశ్వాసులు.

7. ఆంగ్లేయులు, పోర్చుగీసువారు ఈ దేశానికి వచ్చి సాగించిన మత ప్రచారాలు - మత మార్పిడులు మానవ హనన కాండ.

8. ఇస్లాం విశ్వాసులుగ ఉన్న వివిధ జాతుల ముస్లింరాజుల దండయాత్రలు, దేవాలయాల విధ్వంసము, బలవంతపు మత మార్పిళ్ళు, మానవ హననకాండ

9. ఈనాటికీ ప్రపంచంలో యూదులకు, క్రైస్తవులకూ, మహమ్మదీయులకు మధ్య వివిధ రూపాలలో, వివిధ దేశాలలో జరుగుతున్న యుద్దాలు.

10. ప్రపంచ వ్యాపితంగా, ఇంక ఏ మతధోరణుల వారిలోనూ కనపడనంత ఉన్మాద స్ధితికి చేరిన కొంత మంది ముస్లింలు చేస్తున్న ఇస్లాం ఉగ్రవాద కౄరకృత్యాలు...

గమనిక : - 1. చరిత్రలోతుల్లోకి వెళ్ళితే, మతం పేరున జరిగిన మారణకాండ సమాచారం ఒక పెద్ద గ్రంథానికి సరిపడినంత దొరుకుతుంది.

హైందవం పరిస్థితేమిటి?


చాలామంది హిందూత్వాభిమానులు నా పై రాతలు చూసి చాలా గొప్పగా రాశాడు వాస్తవాలను అనుకుంటూ హిందూమతం అలాంటిదికాదు అన్న దృష్టి కలిగి ఉంటారు. నిజానికి, హిందూమతస్వభావంలో పై రెండు మతాలలో ఉన్నంత కరుడు కట్టిన తనం లేదుగానీ, ఇక్కడా అవకాశం దొరికినపుడూ, బలం చాలినప్పుడూ అన్యమతస్థులనూ, మతాలను అణచివేసే ప్రయత్నాలు మతమార్పిడి యత్నాలూ జరుగుతూనే వచ్చాయి.

1. భారత రామాయణాలలో చార్వాకుల నిరసన, శంభూకవధ లాటి సమాచారం.

2. శంకరాదులు బౌద్దం పట్ల ప్రవర్తించిన, ప్రవర్తింపజేసిన కౄరవైఖరి.

3. బౌద్దారామాలను శైవక్షేత్రాలుగా మార్చిన వైనం.

4. వీరశైవం - వీరవైష్ణవం పరస్పరం మసలుకున్న తీరు.

ఇలా ఈ దేశంలోనూ బైబిలు - ఖురాను ధోరణులంతకాకున్నా - ఎంతోకొంత మత అసహనం, మానవహననం జరిగింది. గుట్టలు, గుట్టలుగా కాకున్నా కొద్ది పాటైనా వాటి అవశేషాలు దొరుకుతాయి.

5. బౌద్దారామాలు శైవక్షేత్రాలుగా, శైవక్షేత్రాలు వైష్ణవ క్షేత్రాలుగా మార్చబడ్డాయన్న చరిత్ర ఉంది.

6. రామానుజాచార్యుల వారిని చంపేయత్నం చేసింది, శైవావేశం ఉన్న ఒక రాజేనన్నదీ రామానుజాచార్య చరిత్రలో లిఖింపబడి ఉంది. కుళోత్తుంగచోళుడు 1070- 1120

వర్తమానం - వాస్తవ పరిస్థితులు


ఎవరేమనుకున్నా అవునన్నా కాదన్నా, ఈనాడు ఈ దేశంలో ఉన్న క్రైస్తవులూ, ముస్లింలూ ఒకనాడు ఈ దేశంలోని ఏదో మత ధోరణికి చెంది ఉన్న హిందువుల సంతతివారే. ఇది చరిత్ర నెరిగిన వారిలో నిర్వివాదాంశం. అయితే ఇలా మత మార్పిడి పొందిన వారు రెండు రకాలుగా మతమార్పిడికిలోనై ఉండవచ్చు 1. ముస్లిందేశాల నుండి వచ్చిన ముస్లింలకు ఇక్కడి వారికీ ఏర్పడ్డ లైంగిక సంబంధాల వల్ల పుట్టడం ద్వారా ముస్లింలు అయినవారు 2. నేరుగా ఇస్లాం సందేశాలు విని ఇష్టపడడమో, ఏదో ఆశాభయాలకులోనై స్వీకరించడం ద్వారానో (రక్త సంబందంగా కాకుండానే) ముస్లింగా మారడం.

ఇదే సూత్రం క్రైస్తవులకూ వర్తిస్తుంది. నిజానికిది ఏమత మార్పిడులకైనా వర్తించే అవకాశం ఉంది. పుట్టుకద్వారా ఆ మతస్ధునిగ గణింపబడడం, మధ్యలో ఆ మతాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా ఆ మతస్ధునిగ పరిగణింపబడడం అన్న రెండు రకాలుగానూ మతస్థులు కావచ్చునన్నదే సూత్రం. గతానికీ వర్తమానానికీ చెందిన ఈ రకమైన వాస్తవ పరిస్తితులన్నింటినీ గమనించీ భవిష్యత్తులో మతం ప్రాతిపదికనకంటే భారతీయత- దేశ ప్రజలందరూ ఒక జాతి- అన్న ప్రాతిపదికన ప్రజలను కలిపి ఉంచడమే అన్ని విధాలా సరైందవుతుంది అన్న గొప్ప విచక్షణతో భారత రాజ్యాంగంలో 1) మత స్వేచ్చను ఆర్టికల్‌ - 25, 26,27,28లలోనూ 2) న్యాయం ముందు అందరూ సమానులు అన్న దానిని ఆర్టికల్‌ 14 ద్వారానూ, 3) భారతీయులలో కుల, మత, ప్రాంత, లింగ, వర్ణాలను బట్టి వివక్ష చూపగూడదన్నది ఆర్టికల్‌ 15 ద్వారాను ప్రస్తావించి, శాసనరూపంలో భవిష్యద్దిశానిర్ధేశం చేశారు మన పెద్దలు.

వీటన్నింటికీ ఆలంబనగా రాజ్యాంగం పీఠికలోనే ఈదేశ ప్రజలంతా ఒక్కటైఏమి సాధించుకోవాలో (లక్ష్యాలు, సాధ్యాలు, గమ్యాలు ఏమిటో) సుస్పష్టంగా, సరళంగా, సుబోధకంగా పేర్కొన్నారు. క్లుప్తంగా వాటి వివరాలివిగో.

1. మనది సార్వభౌమిక దేశం అంటే బాహ్య అంతర్గత శక్తుల పెత్తనం మనపై లేదు. ఉండదు అని.

2. ప్రజాస్వామ్య విధానం : రాజరిక వ్యవస్థ వద్దనుకున్నాం, ప్రజలే యజమానులు, సొంతదారులు అనుకున్నాం. 1) సాంఘిక ప్రజాస్వామ్యం 2) ఆర్ధిక ప్రజాస్వామ్యం 3) రాజకీయ ప్రజాస్వామ్యం అన్న మూడు రూపాలలో ప్రజలే యజమానులు, సొంతదారులు, సమాన హక్కు దారులు అన్నది అమలవ్వాలి అన్నారు.

3. గణతంత్రం: ప్రజలే ప్రత్యక్ష ప్రజాస్వామ్యాన్ని దేశం మొత్తానికీ ఆచరణాత్మకం చేయడం అసాధ్యం గనుక, ప్రాతినిధ్య ప్రజాస్వామ్యాన్ని ఏర్పరచుకున్నాం. అంటే ప్రజలు తమతరుపున ఎవరిని ఎంపిక చేస్తారో అట్టి వారందరి గణం (సమూహం) తంత్రం (వశం)లో పాలనాదివ్యవహారమంతా నడుస్తుండాలని. ఎంతగా నచ్చజెప్పుకుందామనుకున్నా, సరిపెట్టుకుందామనుకున్నా ఈ విధానానికి ప్రజాస్వామ్య స్వభావం ఉంటుందని అనలేం. నిజానికి పరోక్ష ప్రజాస్వామ్యాలు, ప్రత్యక్షప్రజాస్వామ్యాలూ ఉండవు. దాని అసలైన అర్ధంలో ప్రజాస్వామ్యమంటే ప్రజల యజమానితనం అమలవుతున్న వ్యవస్ధ అని అర్ధం.

ఎప్పుడు ఒకని యందు, నిర్ణయాధికారము, పర్యవేక్షణాధికారము సంపదపైనా ఫలితాలపైనా యాజమాన్యపు హక్కు ఏర్పడి, ఆచరణాత్మకంగా ఉంటుందో అప్పుడు మాత్రమే అతణ్ణి దానికి యజమాని, (స్వామి, సొంతదారు) అనడం కుదురుతుంది. పరోక్ష ప్రజాస్వామ్యంలో ఇవి ఆచరణలోనికి రావు. రావుగాకరావు. రాలేవు. కనుకనే ప్రాతినిధ్య ప్రజాస్వామ్యం ఎప్పుడూ నామమాత్రపు ప్రజాస్వామ్యం మాత్రమే అవుతుంది.

అలాగే సాంఘిక, ఆర్ధిక ప్రజాస్వామ్యాలను సాధించుకోవాలంటే సాంఘిక సమానత్వానికీ ఆర్థిక సమానత్వానికీ దారితీయగల నిర్దేశికాలనూ రాజ్యాంగంలో పొందుపరుచుకోవాల్సి ఉంది. అధికరణాల రూపంలో అందుకుతగిన శాసనాలనేకం ఉన్నా, పీఠికలో ఆ విషయం సుబోధకంగా, సూటిగా అర్ధమయ్యే మాటలు రాజ్యాంగపు తొలి రూపంలో లేకపోవడంతో  42 వ రాజ్యాంగ సవరణ ద్వారా పీఠికలోనే 'లౌకిక' 'సామ్యవాద' అన్న పదాలను చేర్చుకున్నాం. లౌకిక మన్నది సాంఘిక సమానత్వ సాధనకూ, సామ్యవాద మన్నది ఆర్ధిక సమానత్వసాధనకు ప్రేరకంగా ఉండగలుగుతాయి.

రాజ్యాంగంలోని, 14, 15, 19, 25, 26, 27, 28 మరికొన్ని అధికరణలు కూడా సాంఘిక సమానత్వ సాధనకు అవసరమైన శాసనాలే. నిజానికి పై మూడు రకాల సమానత్వ సాధన కొరకు ఏర్పడినవే 14 నుండి 35 వరకు ఉన్న ప్రాథమిక హక్కులన్నీ, మరిన్ని వివరాలకు ఎవరికి వారే రాజ్యాంగాన్ని, శ్రద్దగా అధ్యయనం చేయండి. ఇందులో ప్రస్తుతం మనం సాంఘిక సమానత్వ సాధన భాగంలోని మత స్వేచ్చకు చెందిన అంశాలను విశ్లేషిస్తూ, విచారిస్తూవస్తున్నాం.

వివిధ మత ధోరణులకు చెందిన వారి ప్రస్తుత పోకడలు, ఎత్తుగడలు


మతస్వభావం :- అది ఏ మతం కానీండి, దాని స్వభావంలోనే మనవాళ్ళు - పరాయివాళ్ళు అన్న భావన ఉంటుంది. వైదికులు - అవైదికులు, శ్రౌతులు స్మార్తులు, వైష్ణవులు, శైవులు, ద్వైతులు అద్వైతులు, బౌద్దులు, బౌద్దేతరులు, యూదులు, యూదేతరులు - క్రైస్తవులు క్రైస్తవేతరులు, ముస్లింలు ముస్లిమేతరులు, ఆస్ధికులు ఆస్తికేతరులు ఇలాగన్నమాట.

1. ఏమతమూ - ఇతర మతాలను తనతో సమానంగా చూడదు. ఇతర మతస్థులను తన వారనీ అనదు.

2. అదే మరి ఆ మతానికి ఒకే దేవుడు - ఒకే ఆరాధనా విధానము ఉండి ఇతర దేవుళ్ళ ఆరాధనావిధానాలపై నిరసన, వ్యతిరేకత కూడా ఉంటే అది  అని వార్యంగా శతృదృష్టికీ దారితీస్తుంది.

3. మతం యొక్క బలమంతా గుంపుని తయారు చేయడం, వారి మధ్య మనమంతా ఒక్కటి అన్న బలమైన ఐక్యతా బంధాన్ని ఏర్పరచడం అన్న దానిలో ఉంది.

4. దాని బలహీనతంతా ఇతర గుంపుల వాళ్ళతో కలవలేకపోవడం, విడితనం కలిగి ఉండడం అన్న దానిలో ఉంది.

కొద్ది మంది సమూహంలో ఐక్యత, మిగిలిన సమాజంలోని వివిధ సమూహాలతో అనైక్యత ఇదే దాని స్వభావం. మన విచారణలో అత్యంత కీలకమైనదీఅంశం. దీనిని గుర్తుంచుకోండి.

మన శీర్షిక పేరు - మతస్వేచ్చ భారత రాజ్యాంగము అన్నది కదా! దానిలో మతము - స్వేచ్చ, భారతదేశము, రాజ్యాంగము అన్న పదాలున్నాయి. ముందుగా వీటి అర్ధాలను చెప్పుకుందాం.

మతం


మత్యుద్భవం మతం అంటే మతి నుండి పుట్టినది మతం అని దానర్దం. సరళంగా చెప్పుకుంటే అభిప్రాయం అని వస్తుంది. ఏదేని విషయంపై ఎవరుగాని ఒక అభిప్రాయాన్ని ప్రకటిస్తే దానిని, 'అది అతని మతం' అని అనవచ్చు భాషాపరంగా చూస్తే. అనంతర కాలంలో, అనేక భావాల సముదాయాన్నంతటినీ కలిపే అదొక మతం అనడం మొదలైంది. ఆస్తిక మతం నాస్తికమతం, శంకర మతం, బౌద్దమతం, రామానుజమతం, మధ్వమతం, యూదమతం, క్రైస్తవమతం, ఇస్లాంమతం, శిక్కుమతం ఇలాగన్నమాట.

ఈ సందర్భంలో మనం గమనికలో ఉంచుకోవలసిన ముఖ్య విషయం ఒకటుంది.

భావజాల సంపుటి (రీలిశి ళితీ రిఖిరిళిజిళివీగి) అన్న అర్ధంలో మతమన్నమాట రూఢిపడ్డాక వినియోగంలోకి వచ్చాక, కేవలం అభిప్రాయ ప్రకటన రూపాన్ని మత మనడం (భాషాపరంగా అది సరైందే అయినా) తగ్గిపోయింది. అలాగే ఒక దశలో నాస్తిక మతం, లోకాయత మతం, చార్వాకమతం అన్న ప్రయోగాలు వాడుకలో ఉన్నా, ఆ కాలపు నాస్తికులూ తమది నాస్తిక మతమేనన్న అంగీకారంతో ఉన్నా, కాలక్రమంలో అట్టి వాటినీ మతాలనడం తగ్గిపోయింది. కొన్ని సామాన్యాంశాలను అంగీకరించిన భావజాలం కలిగి ఉన్న వాటినే మతాలనడం పరిపాటి అయ్యింది. దానికి అనుగుణ్యంగానే నాస్తికాది భౌతికవాదులు తమది మతం కాదనీ, ప్రధానంగా అభౌతికాంశాలను అంగీకరించే భావజాలం కలిగి ఉన్న వాటినే మతాలంటారనీ అంగీకరించడంతో, మతమంటే పరలోక సంబంధమైన విషయాలు, అభౌతికాంశాలతో కూడి ఉండాల్సిందేనన్న రూఢి ఏర్పడి వాడుకలోకి వచ్చింది. ఈనాడు ప్రపంచంలో ఉన్న వివిధ మతాల మధ్య పలు విషయాలలో బేధాలున్న అన్నింటిలోనూ కొన్ని సామాన్యాంశాలుంటున్నాయి.

1. దేవుడు, జీవుడు 2. జన్మ-కర్మ, 3. సాధన - సాధ్యము (దీనిలో ముక్తి, స్వర్గనరకాదిలోకాంతరాలు ఉంటాయి) 4. సృష్టి - స్థితి - ప్రళయాలు అన్న అంశాలకు చెందిన అభిప్రాయాలుంటాయి.

2. పై చెప్పుకున్న అంశాలున్న మతాలన్నింటి స్వభావంలోనే ఒక బలహీనత ఉంది. అది దాని ప్రధాన భావనలన్నీ విశ్వాస ప్రాతిపదికన ఏర్పరచుకున్నవేనన్నదే.

3. ఈ వివరాలన్నింటినీ గుది గుచ్చిన గ్రంథాన్నే ఆ మత గ్రంథం అంటున్నాం మనమిప్పుడు.

మరింత స్పష్టత కొరకుగాను మరో పట్టిక రూపంలో చెపుతాను గమనించండి.

1. ప్రతిమతానికీ ఒక ప్రామాణిక గ్రంధముంటుంది.

2. దానికి స్ధాపకుడో, ప్రవర్తకుడో - ప్రవర్తకులో ఉంటారు.

3. ఆ గ్రంథాలు దైవం పేరునగానీ, విశేషజ్ఞులైన వ్యక్తుల పేరున గాని ఉంటున్నాయి.

4. ఆ మతం అంగీకరించే దైవం లేదా అభౌతికశక్తి ఉంటుంది.

5. దానిని ఆరాధించే ఆరాధనా పద్దతి, పద్దతులు ఉంటాయి.

6. జీవులుంటారు. వారికి మరణానంతర జీవితం ఉంటుంది.

7. ముక్తి, పరలోకాలు (స్వర్గనరకాలు మరికొన్ని లోకాలు) ఉంటాయి.

8. సృష్టిస్ధితిలయాల గురించిన భావనలు ఉంటాయి.

9. వివిధ సాధనలు - సాధ్యాలు ఉంటాయి.

10. ఈలోక జీవితానికి సంబంధించిన ఆచార వ్యవహారాలు, కట్టుబాట్లు ఉంటాయి.

పాఠకమిత్రులారా! పై పది అంశాలు లోకంలో ఉన్న ప్రధాన మత ధోరణులన్నింటిలో ఉన్నాయో లేదో మీరూ ఎవరికి వారుగా పరిశీలించి ఒక నిర్ణయానికి రండి.

ఒక ముఖ్య గమనిక :-  చిన్న చితకా కలిపితే పెద్ద సంఖ్యలోనే మతాలు ఉన్నట్లు తేలుతుంది. ఆ పద్దతిని ప్రక్కన పెట్టి మన రాజ్యాంగంతో ముడిపడి, భారతదేశంలోని మతాలనన్నింటిని మూడు ప్రధాన మతాలుగ (సౌలభ్యం కొరకే సుమండీ) చెప్పుకుందాం.

1. వేదంతో మొదలెట్టి, స్థల పురాణాల రూపంలో ఉన్న గ్రంథాల వరకు కలసి బహుదైవారాధన మతంగా, దేశీయమతంగా రూఢిలో ఉన్న హిందూమతం

2. యూదులకు, క్రైస్తవులకూ ఆధారంగా ఉన్న బైబిలుననుసరిస్తున్న మతం

3. ఖురానును అనుసరిస్తూ ఇస్లాం పేరున ప్రసిద్ది చెందిన మహమ్మదీయమతం

ముఖ్య గమనిక : బైబిలు ఖురానులు ఆధారంగా ఉన్న మూడుమతాలు యూదులు, క్రైస్తవులు, ముస్లింలు అవి ఏకేశ్వరారాధన నంగీకరించి, అదే సమయంలో బహుదైవారాధనను, విగ్రహారాధనను ఖండించిన మతాలు.

2. వాటి పుట్టుక స్థానాలను బట్టి చెప్పవలసివస్తేనూ, వాటి ప్రధాన ఆరాధనా స్ధానాలను బట్టి చెప్పవలసి వస్తేనూ అవి భారతీయులకు విదేశీ మతాలు.

3. ఇక హిందూ మతం పేరున ఉన్న అనేక మతాలలో ఏకేశ్వరారాధన సంబంధంగానూ, సాకారేశ్వరుని, నిరాకారేశ్వరుని అంగీకరించినవీ, వివిధ  దేవీదేవతల నంగీకరించినవీ, అవతారాలను, భగవదంశారూపాలను, యోగులను, సిద్దులను అంగీకరించినవీ అంటూ అనేకం ఉన్నాయి. అయితే వీటన్నింటి మూలాలూ ఈ దేశానికి సంబంధించినవిగానే ఉంటూ దేశీయాలు అనబడుతున్నాయి.

గమనిక : - మతాల ప్రధాన భావజాలం విశ్వాస మూలకంగా ఉంటుందని చెప్పుకున్నాంకదూ! అందువలన ఆ భావాలేవీ సత్యాసత్య విచారణకు అనువుగా ఉండవు. అంటే వాటిని సత్యాసత్య పరీక్షకులోను చేయడం కుదరదన్నమాట! ఆయా భావాలను నమ్మడం -నమ్మకపోవడం మినహాయించి సత్యమనో, అసత్యమనో నిర్ణయించడం కుదరదు లేదా నిర్ణయించకూడదు. దీనిని గుర్తుంచుకోండి.

ఏమత గ్రంథాలను కూలంషంగా పరిశీలించినా వాటిలోఆయా కాలాలకు సంబంధించిన భావగమన చరిత్రకు చెందిన అంశాలూ, భౌతిక సామాజిక గమనానికి చెందిన చారిత్రకాంశాలు కనిపిస్తుంటాయి. అలాగే జ్ఞానక్షేత్రానికి చెందిన సత్యాలనదగ్గవీ, అసత్యాలనదగ్గవీ ఆధార సహిత ఊహలనదగ్గవీ, కేవల ఊహలనదగ్గవీ అభిప్రాయాలతోపాటు, జీవన రీతికి చెందిన కర్మకలాపాల పరంగా ఇప్పటికీ పనికి వచ్చేటివీ ఈనాటికి కాలం చెల్లినవీ, ఏనాడు అంగీకరించకూడనివి అన్న భావాలూ చోటు చేసుకుని ఉన్నట్లూ తేలుతుంది.

పై నేనన్నది నిజమే అయితే, దాన్నుండి రాదీయగల పర్యవసానం ఏమిటో ఊహించండి. అది! ఏమత భావజాలమూ జ్ఞానపరంగా సంపూర్ణంకాదు, దోషరహితమూ కాదు. అలాగే దాని కర్మభాగమూ ఈనాటి సామాజిక అవసరాలకు సరిపోయేటిదీ అందరికీ సమన్యాయాన్నందించగలదీ కాదు. కనుక మతగ్రంధాలేవీ ఈనాటి, రేపటి సమాజాలకు సరిపడేటివికావు. ఈ కీలకాంశాన్ని గుర్తుంచుకోండి.

మతగ్రంధాలలోని కొన్ని సామాజిక అసమానతలు


1. మూడు ధోరణులూ బానిసవ్యవస్ధనంగీకరించాయి.

2. మూడు ధోరణులూ స్త్రీ పురుషుల మధ్య అసమానతనంగీకరించాయి.

3. విశ్వాసాలాధారంగా విశ్వాసులు - అవిశ్వాసుల మధ్య అసమానతలను అంగీకరించాయి.

4. పుట్టుకను బట్టీ - ఏదో ఒక రూపంలో వ్యక్తుల మధ్య అసమానతలను అంగీకరించాయి.

5. కనీసం సమానత్వాన్ని సాధించుకోవలసింది అనైనా సూటిగా ఆదేశించలేదు.

6. పనిని బట్టి ఫలితము అన్న సూత్రాన్ని అందరికీ సమానంగా వర్తింపజేయలేదు.

7. పెద్దతరం - రాబోయేతరం పట్ల వివేకం అంగీకరించే రీతిని అవలంబించలేదు.

8. పరిశోధన, యోచనాశీలతల కంటే, అనుసరణ, విశ్వాసాలకే పెద్దపీట వేశాయి.

9. వైవాహిక సంబంధాలుగానీ, లైంగిక సంబంధాలుగాని ఈనాటి వివేకం అంగీకరించదగినవిగాలేవు.

10. దాదాపు అన్ని మతాలూ రాజరిక వ్యవస్థను అంగీకరించినవే

అమానుషం అనిపించే అంశాలూ కొన్ని మతాలలో చోటుచేసుకుని ఉన్నాయి.